Acht keer wereldkampioen worden in het veldrijden, dat is nog nooit vertoond. Toch zijn vriend en vijand het erover eens dat het Mathieu van der Poel gaat lukken, komende zondag in Hulst.
schrijft voor de Volkskrant over wielrennen en Formule 1.
In de bossen rond Putte, op de grens van Nederland en België, rijdt een 16-jarige Mathieu van der Poel lusjes tussen de bomen en struiken. Modderspetters zitten op zijn crosskleding en gezicht. Boven op een heuvel staat vader Adrie, die hem aanwijzingen geeft. Lichter schakelen, sneller omhoog.
‘Negenentwintig’, antwoordt de jongen met een Vlaams accent als hem gevraagd wordt hoeveel wedstrijden hij vorig jaar heeft gereden. En hoeveel heeft hij er gewonnen? Een lach kan Van der Poel junior niet onderdrukken. ‘Negenentwintig.’
Het fragment uit een video van Omroep Brabant dateert uit 2011, maar komt de laatste tijd geregeld op sociale media voorbij. Destijds hadden vader en zoon nog geen flauw idee wat de toekomst zou brengen, laat staan dat ze wisten dat deze 16-jarige jongen zou uitgroeien tot een van de allergrootsten in de sport.
Goed, vader Adrie zag de kwaliteiten van zijn zoon, maar wist ook dat het geen garantie was voor succes. Toch droomde die zoon er al van om ooit, net zoals zijn vader, wereldkampioen in het veld te worden en een jaar lang die trui te mogen dragen.
Fast forward naar vijftien jaar later en de droom van Mathieu van der Poel (31) is al zeven keer werkelijkheid geworden. De eerste keer was in 2015, daarna zouden er nog zes seizoenen volgen waarin hij de beste van de wereld was.
Komende zondag, in Hulst, kan de renner van Alpecin Premier Tech daar nummer acht aan toevoegen, een record. Daarmee zou Van der Poel de legendarische Erik De Vlaeminck achter zich laten, die al sinds de jaren zeventig het record bezat waarvan men dacht dat het nooit zou worden verbroken.
‘Ze zouden Mathieu een been moeten afzetten, wil hij dit WK verliezen.’ De woorden van Sven Nys zeggen genoeg. Zelfs twee lekke banden en een glijpartij, zoals vorige week in de wereldbeker van Maasmechelen, waren niet genoeg om hem te verslaan. Van der Poel gaf daar een kleine halve minuut toe, maar kwam terug en won met overmacht.
Wat is zijn geheim? De zevenvoudig wereldkampioen bezit een motor die nooit lijkt stil te vallen en de explosiviteit om op elk heuveltje een gat te slaan; en dat in combinatie met een techniek die hem met ongekende snelheden door modder en besneeuwde bochten laat gaan. Een paar keer versnellen, en Van der Poel is weg. Terwijl de achtervolgers alles geven, kan hij tussendoor herstellen. Die mix maakt het bijna onmogelijk om hem te verslaan.
De 31-jarige rijdt weliswaar een stuk minder crossen dan zijn 16-jarige versie deed, maar heeft de laatste jaren nog steeds dezelfde 100 procentscore. Dit seizoen startte hij in twaalf crossen, en won hij er twaalf. Vorig seizoen kwam hij acht keer in actie in het veld; hij won er acht.
Een week geleden evenaarde Van der Poel het record van Sven Nys: de meeste (vijftig) overwinningen in de wereldbeker. Een dag later boekte hij nummer 51. Er is niemand die zo veel wereldbekeroverwinningen op zak heeft als hij.
‘Toen ik begon als klein jongetje, had ik natuurlijk nooit gedacht dat het ooit zover zou komen. Ik probeer hier wel bij stil te staan, het is een mooie statistiek’, zei Van der Poel na zijn overwinning in Hoogerheide. ‘In Hulst heb ik weer een kans om geschiedenis te schrijven.’
De enige die het hem in zijn carrière echt moeilijk kon maken, was Wout van Aert. Maar dat duel lijkt inmiddels achter hen te liggen. De Belg pakte zijn laatste wereldtitel in 2018 en daarna werd het verschil tussen de twee renners steeds groter. Ook dit jaar zal Van Aert de wereldtitel niet pakken. Hij brak tijdens de sneeuwcross in Mol zijn enkel en stopte met zijn veldritseizoen.
Het kan soms demotiverend zijn om tegen Van der Poel te rijden, vertelde de Belgische bondscoach Angelo De Clercq in gesprek met website Wielerflits. Het verschil met de anderen is zo groot dat de renners al voor de start weten dat ze enkel vechten om zilver. En dat heeft ook invloed op de tactiek; aanvallen is geen optie meer. ‘Je moet zo lang mogelijk aanklampen, en dan wijst de koers zelf uit wie uiteindelijk de beste Belg is.’
Wat dat betreft zijn de Belgen misschien opgelucht als Van der Poel zondag wint. Het is geen geheim dat de wereldkampioen eraan denkt om na het record te stoppen met veldrijden, of op zijn minst een pauze te nemen. ‘Ik cross nog altijd heel graag, maar je moet af en toe ook nadenken over andere opties’, aldus Van der Poel. ‘Er moet ooit een einde aan komen.’
Met Fem van Empel kenden ook de vrouwen de afgelopen drie jaar steeds dezelfde wereldkampioen in het veld. Maar sinds de 23-jarige renster afgelopen december bekendmaakte haar wielercarrière voor onbepaalde tijd op pauze te zetten, is het zeker dat iemand anders de regenboogtrui mag dragen.
Lange tijd leek Lucinda Brand die positie, al dan niet met speels gemak, over te gaan nemen. De ervaren renster won dit seizoen de ene na de andere wedstrijd en reeg de ereplaatsen aaneen: 63 crossen op rij stond ze op het podium. Aan die indrukwekkende reeks kwam een week geleden plotseling een einde, wegens kuitproblemen. Of Brand in een week tijd voldoende heeft kunnen herstellen, blijft de vraag.
En dus belooft het zaterdag in Hulst een open strijd te worden. Puck Pieterse groeit richting haar beste vorm, en kan voor het eerst ook bij de elite wereldkampioen worden. Nederlands kampioen Ceylin del Carmen Alvarado toonde zich de voorbije weken bovendien steeds constanter.
Bovendien staat nog lang niet vast of de regenboogtrui in Nederlandse handen zal blijven. Met onder anderen de Franse Amandine Fouquenet, de Britse Zoë Backstedt en de Italiaanse Sara Casasola is de internationale concurrentie breder en sterker dan de voorbije jaren.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant