Als schrijfkamer, als schuilplaats en natuurlijk als stemmige moordlocatie – hotels spelen een grote rol in leven en werk van Agatha Christie.
is schrijver, tv-redacteur en journalist. Voor Volkskrant Magazine maakt ze een reisrubriek.
Agatha Christie reisde veel in haar leven. ‘Reizen heeft iets van een droom’, schreef ze ooit. Je bent op reis een andere versie van jezelf. De grande dame van de Britse detective (1890-1976), elk jaar komt er nog wel een nieuwe film- of tv-bewerking van haar boeken uit, was soms maanden onderweg, met stoomtreinen en boten, naar Zuid-Afrika, Australië of Egypte. En naar Irak, waar ze werd rondgereden door een jonge archeoloog, die verbaasd was hoe kalm ze bleef toen ze in het woestijnzand vast kwamen te zitten, met nauwelijks water en geen hulp in zicht.
De archeoloog, Max Mallowan, zou Agatha’s tweede man worden. Later zou ze hem assisteren bij opgravingen. Agatha Christie moet in veel hotels zijn geweest. Sowieso komen hotels vaak voor in haar leven en werk, als schuilplaats om je anoniem te kunnen terugtrekken en als moorddadig decor natuurlijk. Zeven hotels met een Agatha-connectie.
Agatha Miller groeide op in een welgestelde familie in Torquay, die aantrekkelijke badplaats aan de Engelse Rivièra met zandstranden, palmbomen en die bijzonder blauwe zee. Het was een warm ouderlijk thuis – al zou in haar boeken juist in warme veilige huizen het kwaad opduiken, als een dief in de nacht. Alles begon in Torquay, waar Agatha zwom, tenniste en schokkend weinig scholing kreeg. En waar ze in de oorlog – in een haastige ceremonie, ze had niet eens een bruidsjurk – met piloot Archie Christie trouwde en de huwelijksnacht in het mooie Grand Hotel met de torentjes doorbracht. Een Agatha-kamer herinnert eraan.
The Grand Hotel, Sea Front, Torbay Road, Torquay, Engeland (prijs per nacht vanaf ongeveer € 52)
25 was Agatha Christie toen ze in het Moorland in twee weken haar eerste detective afschreef: De zaak Styles. Ze zou dat vaker doen, in korte tijd als een bezetene een misdaadmysterie bij elkaar schrijven. In Styles wordt Hercule Poirot geïntroduceerd, een nuffig type met een krulsnorretje, maar briljant van geest. En Belgisch. Agatha was in de Eerste Wereldoorlog hulpverpleegkundige en had honderden Belgische vluchtelingen zien langskomen. In het Rode Kruis-ziekenhuis kwam ze ook van alles over vergif te weten: in veel Christie-detectives wordt het slachtoffer vergiftigd. Het grijze Moorland Hotel bestaat nog, in de heuvels van Dartmoor, onaangetast door de tijd lijkt het wel.
The Moorland Country Hotel, Dartmoor, Haytor, Newton Abbott, (vanaf ongeveer € 89)
In 1866 op een klif gebouwd in Victoriaanse grandeur, was The Imperial indertijd het enige vijfsterrenhotel buiten Londen. In de jaren zestig kreeg het een modernistische façade. Maar het hotel heeft nog altijd gedrapeerde gordijnen en hemelbedden en ligt vlak aan zee. Agatha Christie gaf The Imperial, onder een andere naam, een rol in haar detectives Dood van een danseres, Moord onder vuurwerk en Moord uit het verleden.
The Imperial, Parkhill Road, Torquay (vanaf € 70)
1926, honderd jaar geleden, was voor Agatha Christie een ongelukkig jaar. Toen stierf haar moeder en vertelde Archie dat hij verliefd was op iemand anders. Na dat nieuws van Archie was ze zo overstuur dat ze wegreed in haar Morris Cowley, zomaar ergens heen, om later de auto om onduidelijke reden ergens naast de weg achter te laten en daarna in te checken, onder nota bene de achternaam van de nieuwe vriendin van Archie, in een hotel in Yorkshire dat nu The Old Swan heet.
Ze deed alles om de pijn niet te voelen: ontbijt op bed, luid voor de andere hotelgasten zingen, dure nieuwe kleren naar de hotelkamer laten komen. En niemand wist waar ze was. Toen het autootje werd gevonden, begon een enorme politiezoektocht. En detective-collega Arthur Conan Doyle gaf een handschoen van Agatha aan een medium, die meteen voelde dat ze nog leefde. Het duurde elf dagen voor ze werd ‘gevonden’. De officiële lezing was dat Agatha Christie aan tijdelijk geheugenverlies had geleden, maar wat kreeg ze er in de kranten van langs.
The Old Swan, Swan Road, Harrogate (vanaf € 90)
Jaren later voelde Agatha Christie zich vrij en vrolijk genoeg om alleen op reis te gaan, naar Ur in Irak, toen nog Brits. Ze ging met de Orient Express, vanaf Parijs via Istanbul en Damascus. De basis inderdaad voor Christies beroemde Murder on the Orient Express. In Istanbul, ook op latere reizen, verbleef ze in het opulente Pera Palace Hotel, met al dat rode fluweel en die gouden versieringen, in kamer 411, die nu naar haar genoemd is.
Pera Palace Hotel, Meşrutiyet Caddesi, Evliya Çelebi, Tepebaşı, Istanbul, Turkije (vanaf € 235)
Miss Marple logeert in Hotel Bertram, dat ze kent van heel vroeger. Ze is verbaasd dat er nauwelijks iets is veranderd. Blind Earl-porseleinen theekopjes, perfect gepocheerde eitjes, kamers met rozenbehang, haardvuren. Maar ‘nasty old cat’ Jane Marple vertrouwt het niet. Zij weet heel goed: ‘the essence of life is going forward’ en je kunt niet terug naar tijden van rozenbehang en haardvuren.
In In Hotel Bertram ontdekt ze inderdaad dat het onberispelijke hotel een dekmantel is voor duistere zaakjes. Miss Marple was geïnspireerd op Agatha’s scherpzinnige auntie-granny, haar tante die tegelijk haar stiefoma was. En volgens Christie-kenners is Bertram, als decor, een combinatie van het Londense Brown’s Hotel, duur, bezocht door vele koninklijke beroemdheden, en het Flemings Mayfair Hotel, iets zachter geprijsd.
Brown’s Hotel, 33 Albemarle Street, Londen, Engeland (vanaf € 1000)
Flemings Mayfair Hotel, 7-12 Half Moon Street, Londen, Engeland (vanaf € 388)
Last but not least: Burgh Island, het wit met zachtgroene art deco-paleis uit 1929 op een eilandje voor kust van Devon bij Bigbury-on-sea, bij hoog water alleen te bereiken met de leuke zeetractor die als een mechanisch zeedier door het water waadt. Agatha Christie kende het eiland goed en had hier een schrijfhuisje. Het eiland kreeg een belangrijke rol in de grimmige moordpartij in And then there were none en Hercule Poirot gaat ernaartoe in Overal is de duivel.
Burgh Island, Kingsbridge, Engeland (vanaf € 449)
Agatha Christie hield behalve van reizen ook erg van het inrichten van huizen, met antiek en curiositeiten. Ze kocht meerdere huizen, zoals Greenway, het witte zomerhuis bij Brixam, dat nu van de National Trust is. Het staat vol Christie-parafernalia en is open voor publiek.
Het Torquay Museum heeft een speciale Agatha Christie-galerij en is onderdeel van de Agatha Christie Mile.
Leestip: Lucy Worsley’s biografie Agatha Christie: A very elusive woman.
De nieuwste Christie-bewerking is deze maand in première gegaan bij Netflix: The Seven Dials Mystery.
Dit is een artikel uit Volkskrant Magazine. Wilt u alle verhalen, columns en rubrieken uit het nieuwste nummer lezen? Dat kan hier.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant