Arbeidsmigranten in ons land maken nauwelijks gebruik van de gezondheidszorg. Zij weten vaak niet wat hun rechten zijn, werken vaak onder tijdelijke contracten en zijn vaak te afhankelijk van hun werkgever.
Bovendien hebben deze werknemers vaak geen vaste woon- of verblijfplaats en wordt hun toegang tot preventie, zorg en bescherming belemmerd door taalbarrières.
Ook zijn ze te afhankelijk geworden van hun werkgever en dat leidt in bepaalde gevallen tot uitbuiting, meldt de artsenwerkgroep Arbeidsmigranten Veilig en Gezond (WAVG) in een rapport.
De werkgroep is een initiatief van de Nederlandse Vereniging voor Arbeids- en Bedrijfsgeneeskunde (NVAB), de Nederlandse Vereniging voor Verzekeringsgeneeskunde (NVVG) en de Koepel Artsen Maatschappij en Gezondheid (KAMG).
"Arbeidsmigranten zijn onmisbaar voor de Nederlandse economie, maar hun gezondheid en veiligheid worden onvoldoende beschermd. Niet omdat de problemen onbekend zijn, maar omdat arbeidsmigranten te vaak buiten beeld blijven van zorg- en ondersteuningssystemen", concluderen de onderzoekers.
Momenteel werken er ongeveer 850.000 arbeidsmigranten in Nederland. Naar verwachting neemt dat aantal toe tot 1,2 miljoen in 2030.
Zij zijn vooral actief in de land- en tuinbouw, distributiecentra, bouw, logistiek, voedingsmiddelenindustrie en metaalsector. Ongeveer twee derde is afkomstig uit Oost-Europese landen als Polen, Roemenië en Bulgarije. De meesten zijn in dienst en een deel werkt via een uitzendbureau.
Volgens de artsenwerkgroep werken veel arbeidsmigranten in sectoren met verhoogde gezondheids- en veiligheidsrisico's, terwijl hun toegang tot preventie, zorg en bescherming wordt belemmerd door taalbarrières, tijdelijke contracten, wisselende woonplekken en vergaande afhankelijkheid van hun werkgever. Daar komt bij dat arbeidsmigranten vaak slecht geïnformeerd zijn over hun rechten en de systemen in Nederland.
Het probleem blijft grotendeels buiten beeld in de reguliere systemen. Als arbeidsmigranten wel in beeld komen, gaat het vaak om ernstige of acute klachten.
Bedrijfs- en verzekeringsartsen zien vooral fysieke overbelasting en arbeidsongevallen, terwijl onderliggende psychische problematiek vaak pas laat of helemaal niet wordt herkend.
De onderzoekers geven verder aan hoe instabiele huisvesting, sociaal isolement en onzekerheid over hun baan en inkomen het herstel bemoeilijken.
Arbeidsmigranten werken vaak met fragiele en onzekere contracten via een uitzendbureau en worden vaak van de ene op de andere dag ontslagen. Ze hebben dan geen inkomen meer en komen op straat terecht, aangezien ze niet voldoen aan de voorwaarden voor nachtopvang. In Rotterdam leidde dat ertoe dat arbeidsmigranten op straat zijn overleden.
De werkgroep van artsen luidt dan ook de noodklok. Zij eisen dat er randvoorwaarden komen die goede zorg voor arbeidsmigranten mogelijk maken.
Dat betekent voldoende tijd en ruimte voor professionals, laagdrempelige inzet van professionele tolken, betere toegang tot zorg en begeleiding. Bovendien moet er beter worden samengewerkt tussen zorg, arbeid, gemeenten en andere partners.
Source: Nu.nl economisch