De films van Johan Nijenhuis worden regelmatig afgekraakt door critici, maar de bioscoopzalen zitten overvol. Met zijn nieuwste film Verliefd op Curaçao lijkt hetzelfde te gaan gebeuren. Wat is de succesformule van de Nederlandse romcomkoning die tientallen kaskrakers op zijn naam heeft staan?
Verliefd op Curaçao, sinds donderdag te zien in de bioscoop, vertelt het verhaal van de alleenstaande Merel (Isa Hoes). Ze reist samen met haar zoon Lars (Fedja Louman) af naar Curaçao. Wat zij niet weet: de trip is een singlesreis. In de film kruisen de paden van reizigers en eilandbewoners elkaar, met liefde, familie en vriendschap als centrale thema's.
De Verliefd op-franchise begon in 2013 met Verliefd op Ibiza. Daarna kwamen romantische opvolgers op Cuba en Bali. Maar het zijn lang niet de enige romantische ensemblefilms van Nijenhuis. Ook Rokjesdag, Toscaanse Bruiloft en Zwanger & Co volgen een vergelijkbare formule: veel personages, herkenbare emoties en relatief voorspelbare verhaallijnen.
Recensies over Verliefd op Curaçao zijn gemengd. Waar NRC positief is, oordeelt Het Parool dat de film "een veel te los en halfslachtig verhaal schetst". Het zijn terugkerende verwijten die Nijenhuis ook bij eerdere films kreeg.
"Die negatieve recensies doen geen recht aan wat Nijenhuis goed kan", vertelt filmjournalist Arjan Welles, die recensies schrijft voor FilmTotaal. "Nijenhuis is echt een vakman. De scenario's van zijn films zijn soms matig, maar hij weet alle thematiek op een prettige manier in beeld te brengen." De kracht van Nijenhuis zit volgens Welles vooral in eenvoud en herkenbaarheid. "Zijn films gaan vaak over liefde, vriendschap en familie. Dat zijn thema's die voor een breed publiek herkenbaar zijn."
Ook Merel van Baal, journalist bij Veronica Superguide, ziet daarin de kern van zijn succes. "Hij voelt heel goed aan wat het brede publiek wil zien. Feelgood staat altijd voorop. Na een lange werkdag willen mensen ontspannen, zonder al te veel nadenken. Zijn films zien er mooi en gelikt uit en geven de kijker de kans een andere wereld in te stappen."
Volgens Van Baal verschilt Nijenhuis daarin van andere Nederlandse filmmakers. "Veel makers willen intellectuele films maken, met veel diepte en gelaagdheid. Nijenhuis wil het publiek gewoon een goede tijd geven in de bioscoop, met herkenbare gezichten en vertrouwde verhalen."
Een belangrijk onderdeel van de Nijenhuis-formule is de casting. De regisseur werkt vaak met dezelfde acteurs, zoals Jim Bakkum, Lieke van Lexmond en Jan Kooijman. Daarnaast kiest hij regelmatig voor sterren die op dat moment populair zijn. "Dat geeft een vertrouwd gevoel", zegt Van Baal. "Je weet wat je kunt verwachten. Dat maakt de stap om een kaartje te kopen kleiner."
Volgens Welles slaagt Nijenhuis er met die casting ook in generaties met elkaar te verbinden. "In zijn films zie je vaak jonge acteurs naast gevestigde namen als Simone Kleinsma en Wieteke van Dort. Dat maakt zijn werk toegankelijk voor een breed publiek." Als voorbeeld noemt hij het derde deel van Onze Jongens, dat vorig jaar is verschenen. "Acteur Thijs Boermans is op dit moment populair, dus het is een logische keuze om hem te casten voor de hoofdrol."
Vasthouden aan een vaste formule betekent volgens Van Baal overigens niet dat alle films hetzelfde aanvoelen. "Wat ik interessant vind is hoe hij binnen herkenbare kaders toch andere accenten legt. In Verliefd op Curaçao gaat het bijvoorbeeld over de relatie tussen een moeder en haar zoon. Verliefd op Bali ging meer over onze geschiedenis met Indonesië en over de band tussen oma, moeder en dochter."
Ook de locaties spelen een belangrijke rol in de aantrekkingskracht van zijn films. "Hij kiest plekken waar mensen graag naartoe willen, zoals Curaçao of Cuba. Ook in de films die zich in Nederland afspelen is het vaak zonnig en zomers", legt Welles uit.
Houterige dialogen, voorspelbare verhalen en afgeraffelde scenario's: het is terugkerende kritiek op de films van Nijenhuis. Toch zijn er binnen zijn omvangrijke oeuvre ook titels die er volgens recensenten bovenuit steken. De Twentse film De beentjes van Sint Hildegard is daarvan het bekendste voorbeeld. "Dat is een film waarin hij een dieper thema aansnijdt: dementie, verlies en complexe familierelaties", zegt Welles. De film werd positief ontvangen en geldt voor veel critici als een van Nijenhuis' sterkste werken.
Het verbaast Van Baal niet dat recensies en bezoekersaantallen zo uiteen kunnen lopen. "Recensenten zijn simpelweg niet zijn doelgroep. Het publiek waarvoor Nijenhuis films maakt, kijkt met een andere blik. Ze willen niet diep analyseren of napraten, maar gewoon vermaakt worden."
Dat de regisseur vasthoudt aan zijn formule is volgens haar juist zijn kracht. "Je weet precies wat je krijgt. Hij verandert daar niet te veel aan en dat werkt. Tegelijk legt hij binnen die herkenbare kaders steeds andere accenten."
Het is nog afwachten of Verliefd op Curaçao net zo'n succes wordt als eerdere films. Wél is duidelijk dat Nijenhuis' films doorgaans garant staan voor een avond ontspanning in de bioscoop: toegankelijk en vertrouwd. Voor veel bioscoopbezoekers lijkt dat precies te zijn wat ze zoeken.
Source: Nu.nl algemeen