PSV en Ajax zijn allebei uitgeschakeld na de duels van woensdag tegen Bayern München en Olympiakos. Voetballen in de hoogste klasse van Europa is momenteel duidelijk te veel gevraagd voor Nederlandse clubs.
is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
In de nabeschouwing, na de uitschakeling, bezigde trainer Peter Bosz het spreekwoord van het servet en het tafellaken. Zijn PSV is te groot voor het servet en te klein voor het tafellaken. Ajax is zelfs voor het servet aan de kleine kant, zo bleek uit de verrichtingen van de Nederlandse clubs in de Champions League.
Ze zijn allebei uitgeschakeld, na nederlagen in eigen stadion op de slotdag van de competitiefase. PSV – Bayern München en Ajax – Olympiakos eindigden in 1-2. PSV werd 28ste in de eindstand, Ajax 32ste, van de 36 deelnemers. De eerste 24 blijven meedoen. Het is een schamel resultaat van een half jaar voetballen in de hoogste klasse van Europa.
PSV kan nog schermen met zeges op de overigens ook uitgeschakelde Italiaanse kampioen Napoli, en op de Engelse titelhouder Liverpool, dat in een diepe vormcrisis zat toen PSV Anfield bezocht. Ajax was vooral vulling van het programma.
Dit is de plek van Nederland in de voedselketen van het topvoetbal. Het hele jaar praten over de Champions League, over deelnemen, dat vanwege de centjes zeker zo belangrijk is als winnen, om dan verblind door het felle licht te vroeg van het podium te vallen. Sinds de halve finale van Ajax in 2019, behaald dankzij forse investeringen en een lichting talent, zijn de prestaties soms aardig, maar is werkelijk succes nooit dichtbij.
Soms valt het een seizoen mee, zoals vorig jaar met PSV en Feyenoord in de achtste finales. Dit jaar viel het tegen, met als gevolg dat Nederland de zesde plaats op de Europese coëfficiëntenlijst vrijwel zeker zal verliezen aan Portugal (ook België ligt op de loer), waardoor een tweede startbewijs in de Champions League verloren zal gaan vanaf seizoen 2027-2028. Of dat erg is? Misschien is het beter voor het sportieve gemoed om op iets lager niveau te handelen.
Bij PSV waren ze trots, ondanks de uitschakeling. In een eindeloze discussie over waar PSV het had laten liggen, waren de antwoorden divers: nee, niet tegen Bayern, maar vooral tegen de Belgen van Union Sint-Gillis, op de eerste speeldag. Misschien is dat te makkelijk geredeneerd. In de laatste drie duels was één punt nodig. Dat bleek een te lastige opgave.
Na de tussenstand van 1-1 in de slotfase tegen het freewheelende Bayern lukte het ook niet de zaak dicht te timmeren, zoals dat heet, hoe lastig dat ook was nadat Bayern kanonnen als Harry Kane naar het front had gestuurd. Terwijl die arme generaal Bosz eens achterom keek om te zien wie nog op de bank zat. Groene, onbevangen soldaten, niet bestand tegen het geschut uit Beieren.
Daarbij: dichttimmeren, dat kunnen ze helemaal niet bij PSV. Bosz blijft Bosz, de goeroe van het aanvallende spel. Altijd de bal willen hebben en opbouwen van achteruit, terwijl dat in Newcastle en thuis tegen Atlético op fatale wijze misging. Nietsontziendheid ontbrak, zoals vaker bij Nederlandse clubs. Dat was nog veel meer het geval bij Ajax, dat lange tijd voor spek en bonen deelnam en pas later in de competitie een teken van leven gaf, ook al bleef het voetbal vrijblijvend.
Bosz benadrukte de sterkte van de tegenstanders. Maar kijk eens naar Bodø/Glimt uit het noorden van Noorwegen, een club met een relatief marginale begroting, uit een stadje van 50 duizend inwoners waar de hele winter een pak sneeuw ligt. Bodø won in de laatste twee duels van Manchester City en Atlético Madrid en passeerde PSV op de slotdag. Terwijl de Noren momenteel helemaal geen competitie spelen, vanwege de winter. Ze bereikten vorig seizoen zelfs de halve finales van de Europa League.
De Champions League is intussen verworden tot een aangeklede, internationale versie van de kapitaalkrachtige Premier League, met zes clubs uit Engeland bij de laatste 24, van wie vijf niet eens de tussenronde hoeven te spelen omdat ze zich onder de eerste acht van het klassement schaarden. Ook die Engelse overheersing is geen nieuws meer, al is die het ene seizoen sterker dan het andere, zoals de Nederlandse prestaties aan de onderkant van het klassement fluctueren.
Afgezien van al die Engelsen, Spanjaarden, Duitsers en Italianen blijven onder anderen Grieken, Belgen, Turken, Azeri, Noren en twee teams uit Portugal actief. Daaronder Benfica, waar trainer José Mourinho de doelman mee naar voren stuurde voor een spectaculair, noodzakelijk doelpunt tegen Real Madrid, diep in blessuretijd. Het is een vorm van overlevingskunst die in het Nederlandse voetbal zelden te zien is.
Voor het eerst in drie seizoenen bij PSV is Bosz zo vroeg in het toernooi uitgeschakeld. Dit is wat overblijft: op tv kijken hoe het afloopt met al die grote clubs, en ook met Qarabag, Club Brugge en Bodø/Glimt, de beste club van boven de poolcirkel.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant