De lezersbrieven! Over de schoffering van de Navo-bondgenoten door Trump, sociale veiligheid in de zorg, de opslag van data, de kabinetsformatie, het ‘merk’ Rutte en de symbolische namen van de doodgeschoten burgers in Minneapolis.
Maandagavond 7 september 2009 kreeg ik als burgemeester van Westervoort het trieste bericht dat sergeant-majoor Mark Leijsen was gesneuveld bij een aanslag in de Afghaanse provincie Uruzgan. In totaal 25 Nederlandse militairen trof dit lot.
Vrijdag hoorde ik een indrukwekkende opsomming door Jaap De Hoop Scheffer van de ruim 1.000 gesneuvelde militairen van bondgenoten, naast de ruim 2.400 slachtoffers aan Amerikaanse zijde. Hij nam hiermee afstand van de schandalige uitspraak van Donald Trump (die nota bene zelf de dienstplicht bewust ontliep), dat de rest van de Navo de Amerikanen het vuile werk in Afghanistan had laten opknappen.
Ik kan mij ontzettend goed voorstellen, hoe geschoffeerd de nabestaanden zich nu moeten voelen. Niet dat dit die ‘oranje kanarie’ in het Witte Huis ook maar enig moment zal storen. Maar aan onze kant moet dit wel het zoveelste signaal zijn dat Europa, samen met Canada, toe is aan een totaal ander en hecht bondgenootschap – zonder de VS.
Jos Geukers, oud-burgemeester, Heerlen
Ik was blij met het interview met bestuursvoorzitter Peter van der Meer van het HagaZiekenhuis. Het roept bij mij behoorlijk wat op. Sociale veiligheid was in de jaren zeventig en tachtig nog niet aan de orde. Helemaal niet in de gezondheidszorg. Ik volgde mijn opleiding tot verpleegkundige in een universiteitsziekenhuis en maakte als leerling schokkende zaken mee.
Zo was ik getuige van een bevalling waarbij de gynaecoloog na afloop zijn vingers in de vagina van de pas bevallen vrouw stak. Hij had haar gehecht, en liet aan de man van deze vrouw zien dat hij er ‘weer goed in kon’. Tijdens een ingrijpende hersenoperatie werden operatie-assistentes door een van de mannelijke chirurgen werkelijk afgeblaft. En toen ik daarna werkte in een revalidatiekliniek, boog een van de artsen zich nonchalant over mij toen ik de dienstlijst bestudeerde en gleed even, onzichtbaar voor iedereen, onder mijn schort met zijn hand over mijn boezem.
Ik was te geschokt om direct te reageren en durfde, uit pure machteloosheid en angst, ook daarna hier niet over te praten. Gelukkig maakt het interview mij duidelijk dat er een verandering gaande is. En gelukkig maakt Peter van der Meer heel helder dat er grenzen moeten zijn. Dat eenieder zich veilig moet kunnen voelen in de gezondheidszorg. Chapeau voor iedereen die daaraan werkt.
Frouwkje Zwanenburg, Edam
De overheid slaat vrijwel alle data op in de VS. Dat maakt Nederland kwetsbaar. Bij de KPN van de landmacht, de verbindingsdienst, leerde ik: één verbinding is geen verbinding. Met andere woorden: zorg voor een reserveverbinding. Zou dat niet ook moeten gelden voor de opslag van data, en zeker die van de overheid?
Willem Heijster, Breda
De VVD heeft kabinetsdeelname van GroenLinks-PvdA succesvol geblokkeerd en gaat nu deelnemen aan een minderheidskabinet dat een samenwerkingsconcordaat sluit met GroenLinks-PvdA.
Wellicht kan iemand uitleggen aan VVD-leider Dilan Yeşilgöz dat in zo’n constructie de concordaatpartij meer macht heeft dan deze als coalitiepartij zou hebben – en dan ook nog zonder enige verantwoordelijkheid te dragen.
Thieu Kuijs, Vught
Executive coach Tjardus van Citters en voormalig premier Mark Rutte keuvelden jarenlang over de kernwaarden van ‘het merk Rutte’, zo staat in het pas verschenen boek van Van Citters. Deze kernwaarden waren onder meer ‘betrouwbaar’ en ‘eerlijk’.
Het zou goed zijn om nog een paar meer van die kernwaarden aan dit rijtje toe te voegen. Denk daarbij aan ‘gladpraten’ en ‘verdoezelen’.
Als je als merkadviseur geloofwaardig te werk wilt gaan, dan moet je je object zorgvuldig op waarde kunnen schatten en goed kunnen doorgronden. Alleen zo kun je een gladprater van een betrouwbaar iemand onderscheiden. We gaan eens kijken hoe dat de komende tijd, met een nieuw kabinet in aantocht, in z’n werk gaat.
Eric Baars, Haarlem
In Minneapolis zijn twee mensen vermoord. Hun namen zijn Good en Pretti. Wat een symboliek.
Monique van Dam, Heerlen
In het artikel ‘De weg door het midden’ beschrijft filosoof Bart Brandsma het midden (‘the silent’) als liggend tussen de twee tegenpolen die elkaar bestrijden, door vooral het stille midden op de korrel te nemen als belangrijkste doelgroep.
Die tegenpolen ziet hij niet zozeer als links-rechts maar als elite tegenover het volk, met het stille midden als de cruciale speler. Het is een schema dat hij twintig jaar geleden voor het eerst in grove vorm uittekende.
Zo’n twintig jaar geleden introduceerde politiek denker Mark Satin in de Verenigde Staten het begrip ‘radical middle’ als een evolutionaire stap in de (toen ook al, net zoals nu) compleet verschroeide aarde, die gelegen is tussen de twee tegenpolen in dat land.
Dat is een term die mij trouwens meer aanspreekt dan ‘the silent’ van Bart Brandsma, misschien omdat die te veel in de buurt komt van de platgeslagen term ‘silent majority’ of op het door Sander Schimmelpenninck in deze krant onlangs nog geridiculiseerde ‘zogenaamde redelijke midden’?
Voor een politieke partij voor het radicale midden in ons land liggen de thema’s voor het oprapen, op gebieden uiteenlopend van gender tot defensie, van belastinghervoming tot hervorming van de (kosten in de) gezondheidszorg, van basisinkomen tot hypotheekrenteaftrek, van klimaatstilstand tot stikstofinfarct (dat laatste bijvoorbeeld op basis van de drie uitgangspunten die een innovatie-expert onlangs omschreef op het webplatform Foodlog).
René van Druenen, Echt
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant