Male/Male Romantiek In de VS groeide ‘Heated Rivalry’ uit tot een fenomeen: de geheime romance van twee ijshockeyrivalen door de jaren heen. Veel vrouwen zijn er dol op.
Shane Hollander (Hudson Williams, links) en Ilya Rozanov (Connor Storrie): alleen op het ijs vijanden.
Heated Rivalry. Jacob Tierney. Met: Hudson Willams, Connor Storrie. 6 afleveringen van ca. 50 min. Te zien op: HBO Max.
Een waarschuwing vooraf. Mocht de hype rond de Canadese tv-serie Heated Rivalry u inmiddels bereikt hebben – en die kans is aanzienlijk, want de fanliefde voor deze ‘gay hockey show’ heeft inmiddels trekjes van een „massapsychose”, zoals een van de hoofdrolspelers onlangs opmerkte – zoek de titel dan vooral níét online op. Negeer filmpjes over ‘Shane’ of ‘Ilya’, een ‘cottage’ of een ‘tuna melt’: alle sleutelmomenten uit de serie zijn door fans verknipt, ge-edit en op muziek gezet, en het wemelt van de spoilers. Er zijn podcasts, reactievideo’s, fora en diepgravende, vaak licht verblufte analyses van journalisten die het onverwachte succes proberen te duiden.
Dat is allemaal interessant als je alle zes afleveringen gezien hebt en nog wat wilt nagenieten, maar Heated Rivalry is een klein, vakkundig opgebouwd verhaal dat zich het beste laat consumeren in het ouderwets trage tempo van één aflevering per week, zoals streamer HBO Max het nu ook in Europa aanpakt. Voor HBO Max is Heated Rivalry een cadeautje: low budget gemaakt voor een Canadese streamer (Crave), vlak voor de première nog te koop voor een magere 600.000 dollar per aflevering, en in minder dan een maand uitgegroeid tot een monsterhit in Canada én de VS, met een heel divers publiek. Dat homoseksuele mannen interesse zouden hebben in de geheime affaire tussen twee ijshockeyrivalen viel nog te verwachten: het was showrunner Jacob Tierneys missie om een ode te brengen aan ‘queer joy’. Maar twee derde van de kijkers van Heated Rivalry is vrouw. Oprah Winfrey, Donatella Versace, relatietherapeut Esther Perel: allemaal fan. Hoe zit dit?
De makkelijkste verklaring is natuurlijk dat de twee hoofdrolspelers buitengewoon aantrekkelijke mannen zijn. Hudson Williams (24) als Shane Hollander en Connor Storrie (25) als Ilya Rozanov spelen topsporters in de bloei van hun carrière, en ze zijn veel naakt te zien – net niet frontaal door strategisch geplaatste dijbenen en knieën, maar de camera komt heel dichtbij. De seksscènes werden minutieus gechoreografeerd en begeleid door intimiteitscoördinator Chala Hunter, en de acteurs trainden zich gek om er zo atletisch mogelijk uit te zien; Williams vertelde in een interview dat hij zich tot tranens toe had moeten volstoppen met rundergehakt om aan de gewenste spiermassa te komen. Storrie is het kind van twee bodybuilders; zijn ‘ijshockeykont’ kreeg op sociale media een eigen leven.
Maar is dat alles? Wie mooie mannen met elkaar in actie wil zien, hoeft niet ver te zoeken – gay liefde is in arthousefilms geen groot taboe, en gay porno wordt ook gretig door vrouwen geconsumeerd. Heated Rivalry is geen arthouse en ook geen porno, ook al wordt het door conservatieve commentatoren zo genoemd. Na de eerste twee afleveringen vol spannende, stiekeme ‘hook-ups’ tussen Ilya en Shane verandert de serie van toon, en dan wordt het pas echt interessante, verslavend goede televisie. Dat is niet alleen te danken aan de uitstekende acteursregie of het prachtige camerawerk, dat de serie ondanks zichtbare financiële beperkingen (weinig figuranten, kleine sets) een luxe uitstraling geeft. Het komt in de eerste plaats door het bronmateriaal.
Showrunner Jacob Tierney (46), een voormalig kindacteur uit Montreal met ruime ervaring als regisseur van tv-komedies, vertelde in de podcast Spare Parts hoe hij tijdens de pandemie op zoek was naar wat lichter leesvoer en zo op het ‘MM (male/male) romance’-genre stuitte: liefdesromans met twee mannelijke hoofdpersonen, meestal geschreven door een vrouw, met seks, romantiek en een gelukkig einde als vaste ingrediënten. Zo ontdekte hij de Game Changers-serie van auteur Rachel Reid, toevallig ook Canadees, met wie hij een levenslange liefde voor ijshockey deelt. Hij stuurde haar een berichtje via Instagram en het klikte zo goed dat Reid de rechten op haar werk aan hem verkocht. Tot nu toe schreef Reid zes Game Changers-boeken – Heated Rivalry is de titel van het tweede deel.
Als kind wilde Reid, echte naam Rachelle Goguen, niets liever dan ijshockeyen en „een van de jongens zijn”, vertelde ze in een interview met The New York Times. „Ik dacht dat ze me zouden respecteren als ik meer van ijshockey wist, belachelijk genoeg. […] Ik ging naar ijshockeykamp, nam schaatslessen – alles om die outfit maar te kunnen dragen.”
Als volwassene bleef ze ijshockey volgen, maar groeide ook haar afkeer van het toxisch masculiene sfeertje eromheen. Uit dat innerlijke conflict kwam de Game Changers-serie voort: ze beschreef haar eigen fantasieën over haar favoriete sport. Reid schaamde zich aanvankelijk voor haar keuze voor ‘smut‘ – viezigheid, betekent het letterlijk, maar het is ook een genreaanduiding voor boeken met veel seks erin – maar ze verwierf met elk nieuw boek een groter publiek. Jacob Tierney zag meteen tv-potentieel: „Er is in onze cultuur zo weinig interesse in wat vrouwen leuk vinden, wat hen interesseert – zeker seksueel. Het wordt niet serieus genomen. De enige seks die je op tv ziet, is verkrachting. Er is eindeloos veel niet-consensuele seks, in een true crimesfeer – seks die je niet wilt zien. Hier voel je je veilig, want je ziet gewoon mensen die het met elkaar willen doen.”
Op haar website editsandrevisions.com gaat redacteur Sarah Reside dieper in op de populariteit van MM-liefdesromans onder vrouwen, ongeacht hun seksuele geaardheid. In MM-verhalen zijn de partners gelijkwaardig, schrijft ze. Fysiek zijn ze even groot en sterk, de machtsbalans is niet bij voorbaat verstoord zoals bij een man en een vrouw. Een gelijk speelveld laat meer ruimte voor intimiteit en specifieke karaktereigenschappen. Dat je als vrouw zelf even ‘niet meedoet’ is juist fijn: je bent vrij van misogynie, vrij van schoonheidsidealen of het jezelf onbewust vergelijken met de vrouw in het verhaal. Ook emotioneel hoef je de kar niet te trekken: de mannen moeten onderling leren om kwetsbaar en eerlijk tegen elkaar te zijn.
Ook Scott (François Arnaud) en Kip (Robbie G.K.) hebben iets moois met elkaar.
Zonder al te veel te verklappen: het is inderdaad een groot, ‘veilig’ genoegen om Shane en Ilya langzaam te zien opgroeien, ontdooien. Shane is een keurig opgevoede Canadees met autistische trekken die sociaal contact bemoeilijken. Ilya is een pestkop en een provocateur met een ingewikkelde Russische familieachtergrond. Geen van beiden zijn het grote praters, maar hun maskers móéten af als ze bij elkaar willen zijn in een wereld die dat niet toelaat. We volgen ze gedurende negen jaar, met wilde tijdsprongen die elk saai moment buiten beeld houden – ook het ijshockey blijft beperkt, het gaat er vooral om dat Shane en Ilya allebei heel goed zijn en elkaar zo’n beetje om de beurt verslaan.
Kenners hadden wel wat aan te merken op het realiteitsgehalte van de wedstrijdfragmenten, maar het draait hier niet om de sport, niet echt. De sport is het decor, de context, en de reden dat alles verborgen moet blijven. Het hart van Heated Rivalry vormen twee ontroerende, tot in detail uitgewerkte karakters, die in de derde aflevering nog worden versterkt door Scott (François Arnaud) en Kip (Robbie G.K.) uit een ander deel van de Game Changers-reeks – ook al zulke levensechte, sympathieke mannen. Je kijkt naar ze, en uiteindelijk houd je van ze.
Of het succes van de serie in het professionele ijshockey ook tot meer tolerantie en inclusiviteit zal leiden, is nog de vraag. De makers ontvangen berichten van gay sporters voor wie het programma een catharsis was, ze voelden zich eindelijk gezien. Verschillende clubs hebben de trailer tijdens pauzes laten zien, en commissaris van de National Hockey League (NHL) Gary Bettman liet weten Heated Rivalry te hebben gebinged vanwege het „mooie verhaal”. Maar de eerste openlijke gay speler uit de NHL moet zich nog melden.
Ilya en Shane keren hoe dan ook terug. Jacob Tierney is intussen begonnen aan het script voor het tweede seizoen, en Rachel Reid werkt aan een volgend boek. De acteurs Connor Storrie en Hudson Williams liepen zondag door het Italiaanse Feltre met de olympische vlam, in opmaat naar de Winterspelen in februari.
Elke donderdag de mooiste verhalen over kunst en cultuur: interviews, recensies en achtergronden
Source: NRC