De Amerikaanse journalist Laura Jedeed kon zonder problemen direct bij immigratiepolitie ICE aan de slag. Ze werd niet eens gescreend. ‘Ze willen zo snel mogelijk gewapende agenten de straat op hebben.’
is nieuwsverslaggever van de Volkskrant.
Het gewelddadige optreden van immigratiepolitie ICE wekt in de Verenigde Staten steeds meer weerstand op. Journalist Laura Jedeed solliciteerde uit nieuwsgierigheid bij ICE en ontdekte dat het amateurisme er hoogtij viert.
Het artikel dat u schreef over uw sollicitatie, begint bij een banenbeurs voor ICE in Dallas. Waarom besloot u daarheen te gaan?
‘Op video’s die circuleerden van ICE-acties zag ik zo veel amateurisme. ICE-agenten beschikten niet eens over de meest basale vaardigheden, zoals het omdoen van handboeien’, vertelt Laura Jedeed via een videoverbinding. ‘Dit was een mogelijkheid om te zien welke mensen ICE aantrekt en hoe het screeningsproces verloopt.’
Het interview vindt plaats voor de gewelddadige dood afgelopen zaterdag van Alex Pretti in Minneapolis. De 37-jarige verpleegkundige werd door agenten van de grenspolitie neergeschoten en overleed op straat.
Jedeed (38) is een Afghanistan-veteraan die, gedesillussioneerd over de War on Terror, het leger verliet en nu werkt als freelancejournalist. Op de beurs in Dallas besloot ze zich voor te doen als geïnteresseerde en meldde ze zich ter plekke aan. Een gesprekje van zes minuten en een drugstest later kreeg ze een baan aangeboden als ‘deportation officer’ bij ICE. De standaardscreeningsformulieren had ze niet eens ingevuld.
ICE is in enkele maanden tijd in omvang gegroeid van 10- naar 22 duizend agenten. De regering van president Donald Trump heeft meer dan 100 miljoen dollar gestoken in de wervingscampagne, blijkt uit documenten die in handen zijn van de Amerikaanse krant The Washington Post. Advertenties voor ICE zijn veelvuldig te zien rond militaire bases, bij American Football-stadions en op wapenbeurzen. De migratiepolitie belooft nieuwe agenten 50 duizend dollar (42 duizend euro) tekengeld. De opleiding is gehalveerd naar acht weken en leeftijdseisen zijn losgelaten.
Het ministerie van Binnenlandse Zaken bindt er geen doekjes om naar wie het op zoek is: ‘Gekwalificeerde patriotten’ voor een ‘recruitering in oorlogstijd’. ‘Wil jij illegalen deporteren met je absolute boys (je grootste maten, red.)?’, aldus een advertentie. En op de website van ICE: ‘Amerika kampt met een invasie van criminelen en roofdieren. We hebben JOU nodig om ze uit te zetten.’
Nadat Renee Good (37) begin januari in Minneapolis werd doodgeschoten door een ICE-agent, maakte dat een golf van protest los die nog altijd niet is gaan liggen. De federale overheid reageerde erop door nog meer, deels onervaren, agenten naar de de grootste stad van Minnesota te sturen. Dat leidde tot meer buitensporig politiegeweld, met de dood van Pretti als nieuw dieptepunt.
In video’s van escalaties door ICE-agenten valt steeds één ding op: het handelen van de federale agenten werkt escalatie in de hand. Ze zijn altijd in overtal, treden buitensporig gewelddadig op, schreeuwen en gebruiken schuttingtaal.
De acht agenten van de grenspolitie CBP die Pretti zaterdag probeerden te overmeesteren, zaten elkaar bij de worsteling met hem in de weg. ‘Acht agenten kunnen de aanhouding van één man niet aan, ze staan te stuntelen. Ze gebruiken een vuurwapen in een kluwen, wat heel dom is’, zei politiesocioloog Jaap Timmer maandag in de Volkskrant over het handelen van de agenten.
Het amateurisme vindt niet alleen op straat plaats, ontdekte journaliste Jadeed. ‘De recruiteringsmedewerker van ICE die het gesprek met mij afnam, was een van de minst nieuwsgierige mensen die ik ooit heb ontmoet. Er zit een gat van vijf jaar in mijn cv sinds ik het leger verliet. In die jaren heb ik gewerkt als freelancejounalist. Daarover stelde ze geen enkele vraag.
‘Met één keer googlen had je kunnen zien dat ik journalist ben die zeer kritisch is op de regering-Trump. Ik had daarom niet verwacht nog iets van ICE te horen. Maar ik kreeg een e-mail met het verzoek wat papierwerk in te vullen: over mijn mentale gezondheid, geschiedenis met huiselijk geweld, dat soort dingen. Die mail had ik over het hoofd gezien. Desondanks kreeg ik drie weken later een mail met een oproep voor een drugstest.’ Jadeed onderging die terwijl ze zes dagen daarvoor nog marihuana had gerookt. In haar woonplaats New York is dat legaal.
Toen ze negen dagen later op de site van ICE inlogde om te kijken of de uitslag van de drugstest al binnen was, zag ze het aanbod om deportation officer te worden. Ze kon direct beginnen. ‘Ik vond dat zo ongeloofwaardig, zo onmogelijk, dat ik eerst niet eens doorhad wat er stond’, schrijft ze in haar artikel op onlinemagazine Slate.
U besluit het voorstel af te wijzen. Was het niet interessanter geweest om juist door te gaan?
‘Die vraag zal me waarschijnlijk de rest van mijn leven achtervolgen. Maar online is eenvoudig te vinden dat mijn sympathie niet bij ICE ligt. En de federale overheid noemde Good al een ‘binnenlandse terrorist’. Dat is de retoriek die ook binnen ICE wordt gebezigd. Ik vreesde dat ik tussen die agenten niet veilig zou zijn.
‘Ik weet niet precies welk werk ik zou hebben moeten doen. De deportatiemedewerker die ik sprak op de banenbeurs zei dat het de bedoeling is om zo snel mogelijk zo veel mogelijk gewapende agenten de straat op te krijgen.’
Uw verhaal laat zien dat het ICE niet uitmaakt wie het recruteert, of zo mogelijk nog beangstigender: dat ICE niet eens wil weten wie het de straat opstuurt.
‘Dit kan natuurlijk een incident zijn, maar dat zou me verbazen. Dit is een razendsnelle massa-recruiteringscampagne. Toen mijn artikel verscheen, onderzocht het ministerie van Binnenlandse Veiligheid niet wat er was misgegaan, maar deed het mijn verhaal af te als een leugen. Dat wijst op onverschilligheid ten opzichte van de veiligheid van Amerikaanse burgers én van hun eigen agenten.
‘De ICE-agenten lijken de verantwoordelijkheid die hun wapen en hun badge met zich meebrengt niet serieus te nemen. Het lijkt hun enige taak te zijn om zo veel mogelijk migranten van de straat te plukken. We weten uit publicaties in de media dat de top van ICE veel druk uitoefent om de arrestatiequota te halen. Ze trekken mensen aan die er schik in hebben om geweld te gebruiken tegen burgers. Dat is precies wat er nu in Minneapolis gebeurt.’
In het artikel dat u schreef over uw sollicitatie, noem u ICE ‘Amerika’s eigen Gestapo’. Waarom trekt u die vergelijking?
‘ICE heeft evenzeer een paramilitair element. In mijn ogen is er een analogie te trekken met het nazi-Duitsland uit het begin van de jaren dertig. Ook nu wordt geprobeerd om onwelgevallige elementen uit de samenleving te verwijderen, waarbij the enemy within de schuld krijgt. Ik hoor veel mensen zeggen dat ‘buitenlandse indringers het bloed van ons land vervuilen’. Ik had dit soort retoriek graag in de jaren veertig gelaten.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant