Maandenlang dacht ik te leven in een wereld zonder hoop, maar afgelopen zondag viel ik met mijn neus in de boter, notabene tijdens het happy hour in een pannenkoekenhuis. Mijn tante was 78 geworden en had de hele familie mee uit eten genomen. Aan de volwassenentafel werd er zo gefoeterd op Trump, Netanyahu en Poetin dat ik besloot om maar aan te schuiven bij het minderjarige deel van de clan. Daar werd weliswaar ook gejeremieerd, maar vooral over het feit dat ze hun vapes en mobiel thuis hadden moeten laten en geen Red Bull mochten bestellen.
,,Je mag tegenwoordig ook helemaal niets meer”, mopperde mijn achterneefje van vijftien. Ondertussen hoorden ze de volwassenen zich verder opwinden over de wereld.
,,Alsof zij het allemaal zo goed doen”, mompelde zijn zus van dertien, ,,Nou, ik vertrouw geen boomer meer.”
De rest van de tafel knikte driftig mee. Ik was opgelucht dat mijn generatie buiten schot bleef, maar toen we verder spraken bleek dat ze alle mensen die voor 1995 werden geboren een boomer vonden, om precies te zijn iedereen die al volwassen was toen het wereldwijd mis begon te gaan en niet meteen de barricades opstormde. Ze gingen kort door de bocht, zeker, maar toch begreep ik hen ook. Zij waren tijdens corona veroordeeld tot lessen per zoom, terwijl het bedrijfsleven gewoon zijn gang kon gaan. Zij moeten met lede ogen toezien hoe de wereld die zij gaan erven steeds meer instort.
Ik dacht even na over boomers, de echte dan. Die in mijn familie waren ooit zo betrokken, zaten bij de vakbonden, gilden mee met de Dolle Mina’s en stonden bij elke demonstratie vooraan. Velen hebben op hun manier geprobeerd een steentje bij te dragen. Zij zouden een nieuwe wereld scheppen, eentje waarin types als Hitler het nooit meer voor het zeggen zouden krijgen. En nu lijken we weer terug bij af.
Langzamerhand ontstond er aan de jongerentafel een gesprek over hoe zij, wanneer ze eenmaal stemrecht hadden en zelf mochten bepalen hoe laat ze thuiskwamen, de boel zouden verbeteren.
,,Alle bullebakken meteen opsluiten!”, zei de achterneef.
,,Geen zaken meer doen met corrupte landen”, riep zijn zus, ,,plus meer zonne- en windenergie!”
De wat oudere disgenoten voegden eraan toe dat er ook geboortebeperking moest komen en een bovengrens aan de hoeveelheid geld die de enkeling kon bezitten.
Mijn jarige tante kwam er even bij staan, samen met haar broer.
,,Zo waren wij vroeger ook”, fluisterde ze tegen hem.
,,Naïef?”, grinnikte hij.
Even speelde een kleine glimlach speelde om haar lippen.
,,Menselijk”, zei ze zacht.
Volg de laatste politieke ontwikkelingen in de VS op de voet
Source: NRC