De lezersbrieven! Over burgemeesters die een uitzondering op het landelijke vuurwerkbeleid weigeren, Donald Trump, de Amerikaanse ICE-organisatie, het kerstgala van JFVD en een nieuwe journalistieke cultuur.
De afgelopen dagen spreken steeds meer burgemeesters zich uit tegen het plan om gemeenten op te zadelen met uitzonderingen op het landelijke vuurwerkverbod. Terecht.
Samen met politie, brandweer en ambulancezorg dragen burgemeesters de gevolgen van beleid dat landelijk wordt bedacht, maar lokaal moet worden uitgevoerd. Burgemeester Femke Halsema van Amsterdam was glashelder: geen enkele vuurwerkontheffing. Hulde. Het is onacceptabel om die verantwoordelijkheid opnieuw bij hen neer te leggen, terwijl zij zélf waarschuwen dat dit onuitvoerbaar en onveilig is.
We moeten pal achter onze burgemeesters gaan staan. En wie écht geeft om onze hulpverleners, moet ophouden met halfbakken beleid dat elk jaar opnieuw leidt tot geweld, letsel en trauma. Maar dit vraagt ook iets van onszelf. Burgers, raadsleden en maatschappelijke organisaties moeten zich laten horen door hun gemeente en politiek Den Haag te mailen en te kiezen voor een helder vuurwerkverbod zonder uitzonderingen.
Calle Janssen, verpleegkundige, Barchem
Hoe is het mogelijk dat Donald Trump de wereldpolitiek zo in zijn greep lijkt te hebben. Als een woedende kleuter ligt hij schreeuwend en om zich heen trappend op de grond in het gangpad van de ‘supermarkt van de economie’ te roepen: ‘Ik wil het, ik wil het, ik wil het!’
Ik ben moeder van twee kinderen en heb altijd geleerd dat je gedrag dat je niet wilt zien bij je kind moet negeren en isoleren, en gedrag dat je wel wil zien moet belonen. Dus waarom zetten we Trump met zijn allen niet op de trap (uit de Navo), met de boodschap dat hij weer mee mag doen als hij normaal kan doen?
Jacomien Heath, Baflo
Kijk toch eens uit wat je schrijft: ik heb in mijn werkzame leven talloze mensen meegemaakt met een vorm van dementie. Velen worden milder, teruggetrokken, onzeker.
De gemakkelijke verklaring van het gedrag van bepaalde wereldleiders vind ik onterecht en pijnlijk. Daar is echt veel meer aan de hand.
Bertina van Leen, Purmerend
Wie kan mij uitleggen wat de werkelijke verschillen zijn tussen de Amerikaanse ICE-organisatie en de Russische Wagner-organisatie? Het handelen van ICE lijkt mijns inziens verdacht veel op een kopie van het handelen van Wagner.
Ko van Dijk, Utrecht
De uiterst fatsoenlijk lijkende Lidewij de Vos heeft Thierry Baudet opgevolgd, zogenaamd vanwege commotie die in de JFVD ontstond door racistische appjes, complottheorieën en Poetin-verheerlijking.
Wie na het lezen van het uitgebreide artikel over het JFVD-kerstgala nu nog denkt dat de nieuwe partijleiding afstand heeft genomen van de extreemrechtse koers van de jongerenvleugel, komt bedrogen uit.
Onder het genot van een borrel en in galakleding gehuld, werden aanwezige jongeren getrakteerd op speeches door leden van de Internationale Identitaire Beweging. Ze noemen zich patriotten, vaderlandslievende, keurige jongelui. In werkelijkheid wil het selectief clubje genodigden immigratie stoppen, en zien zij remigratie en ‘white power’ als oplossing daarvoor.
Het gebruik van oké-handgebaren, de Hitlergroet, het dragen van symbolen zoals een neonazi Odal-rune en het publiekelijk drinken van rauwe melk is in deze kringen normaal.
Het meest getroffen werd ik bij het lezen van dit artikel door de zin ‘dat er nauwelijks ophef ontstaat over dit gedachtegoed. En dat weten ze bij FvD’. Niks afzwakken van het radicale imago, achter de schermen is het ware gezicht van FvD werkelijk zichtbaar.
Linda de Wit, Leusden
Het minderheidskabinet wat er aan lijkt te komen, vraagt om een nieuwe politieke cultuur: je niet laten leiden door de laatste polls en het partijbelang, maar samenwerken, verschillen overbruggen en meedenken in oplossingen in het belang van ons land. Daar is vriend en vijand het over eens. Maar in talkshows blijven journalisten politici maar doorzagen over breekpunten en rode lijnen. Wordt het niet ook tijd voor wat meer inventiviteit en een nieuwe journalistieke cultuur?
René Buuts, Oss
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant