is journalist, ondernemer en columnist van de Volkskrant.
De chauvinistische folklore om te kijken wat buitenlandse media over ons schrijven, kennen we van de voetbaljournalistiek. Zelfs bij een overwinning op de nummer 15 van Italië schrijft de sportpers steevast Calimerostukjes waarin wordt ‘nagenoten’ van de berichtgeving in de buitenlandse media – ‘Gazzetta dello Sport had het over un’ Ajax splendido!’. Na een week Davos lijken alle Nederlandse media hier last van hebben.
‘Wéér slaat Trump-fluisteraar toe!’, aldus Nieuwsuur. ‘Hij had dus wél gelijk’, orakelde een omhooggevallen tv-recensent. ‘De deal van Rutte!’, jubelden ze bij Eva. Nederland lijkt massaal te denken dat de dementerende gorilla Trump zijn keutel heeft ingetrokken dankzij briljante diplomatie van Rutte, die met een ‘raamwerk’ voor Groenland kwam. Los van het feit dat alles morgen weer anders kan zijn, is de grote vraag: welk raamwerk? Niemand weet wat erin staat, behalve vaagheden die nu al gelden.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Rutte kreeg na zijn ‘deal’ de vraag of Groenland ‘gewoon’ eigendom van Denemarken blijft in het nieuwe ‘raamwerk’. Het ontluisterende antwoord van Rutte: ‘Daar hebben we het niet over gehad.’ Tsja, ging de hele Groenlandcrisis daar niet over? De Amerikaanse ambitie om eigenaar te worden van Groenland? Wat is dat ‘raamwerk’ dan waard? Het maakt blijkbaar niet uit; de spanningsboog van de meute is alweer verslapt na Ruttes ‘overwinning’ in Davos.
Dat het geslijm van Rutte invloed heeft gehad op Trumps inbinden is natuurlijk niet te bewijzen. Het tegendeel overigens ook niet. Voor andere motieven is wél bewijs. Al tijdens zijn speech mompelde Trump dat ‘Groenland hem nu al veel geld heeft gekost’, een duidelijke verwijzing naar de dalende beurskoersen. Die koersen reageerden op de door Trump aangekondigde importheffingen en het Europese antwoord daarop. Naast het protest van de financiële wereld ziet ook een flink deel van zijn eigen partij de ramkoers ten aanzien van Groenland niet zitten.
Niks ‘deal van Rutte’ dus; Trump krijgt zijn Groenlandmissie thuis, waar burgeroorlog dreigt, gewoon niet verkocht. Rutte was daarbij hoogstens een kapstok om zijn capitulatie aan op te hangen; iemand die een uitweg bood, nadat de standvastigheid van Europa, de daarop kelderende beurskoersen en de weerstand in de VS Trumps toon had doen veranderen.
Europacorrespondent Stefan de Vries bood bij Pauw & De Wit een eenzaam tegengeluid, door rustig uit te doeken te doen dat niemand weet wat er nu eigenlijk is afgesproken. En er dus geen enkele reden is om gerust te zijn op een goede afloop. Tegenover hem reageerde minister Brekelmans opvallend agressief op de verstoring van het Oranjegevoel, en stelde ‘nog nooit zo’n onzin gehoord te hebben’. Hij bood verder geen enkele inhoudelijke geruststelling.
Het gedweep met Rutte zorgt niet alleen voor een vals gevoel van veiligheid, er is nog een ander belangrijk element van zijn optreden: het morele aspect. Generaties groeien op in een wereld waarin een talentloze pestkop president van Amerika is, bewierookt door knipmessen als Rutte, die op die manier hopen zelf buiten schot te blijven. ‘Slim’ noemen we dat dan. We maken ons (terecht) druk over de invloed van influencers, maar welk voorbeeld geven we met het heldenonthaal voor een meeloper die might altijd right acht?
De Franse president Macron sprak al in 2017 over strategische autonomie voor Europa. Rutte, toen nog midden in zijn lange premierschap, toonde nooit enige interesse. Nu weet ik ook wel dat je niet te veel moet verwachten van een land waarin een jijbakkende havist uit Venlo een ‘briljant debater’ is; maar de blinde bewondering voor het handige oliemannetje Rutte zegt weinig goeds over ons.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant