is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
De grenzen opzoeken is een belangrijk onderdeel van topsport. Op elk gebied. Winnen en opnieuw winnen. Niet degraderen. Sneller zijn dan tien tellen op de 100 meter hardlopen. De Engelsman Roger Bannister verwierf wereldfaam toen hij als eerste de mijl onder de 4 minuten liep.
Voor Armand Duplantis is 6 meter richting de hemel springen met een polsstok een makkie, maar voor 7 meter is zijn leven veel te kort. Zal het ooit zover komen, 7 meter? Je weet het nooit met de mens en het materiaal. Grenzen vervagen, mentaal en fysiek, qua tijd en afstand. In gedrag ook.
Voetballers zoeken de grens op om te ontdekken wat de scheidsrechter toelaat. Wouter Goes van AZ praat tegenwoordig met een psycholoog, omdat hij zijn gedrag binnen bepaalde grenzen wil houden. Hij wenst een winnaar te blijven, maar wel op een normale manier. Dat is een kwestie van balanceren.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Ook de scheidsrechter bepaalt grenzen, tegenwoordig met hulp van de VAR. De ergernis is het grootst als het misgaat met de samenwerking, als spelleiders met al hun camera’s en tv’s geen juiste beslissing nemen. De scheidsrechter in de finale van de Afrika Cup had geen overtreding gezien op Brahim Díaz, maar de VAR vond dat Marokko een strafschop verdiende. De Senegalezen vertrokken, omdat ze zich bedonderd voelden. Hun doelpunt was om dubieuze redenen afgekeurd. Hier was in hun ogen een grens overschreden. Ze keerden pas terug naar het veld omdat hun aanvoerder Sadio Mané wist dat ze te ver gingen, in het spel met grenzen.
Doelman Jeroen Zoet was de grens totaal vergeten zondag, bij Telstar - AZ. Hij ging aan aanvaller Kay Tejan hangen alsof hij in ijskoud water was gevallen en het shirt van Tejan zijn reddingsboei was. Dat de scheidsrechter de overtreding niet zag in de hectiek, vooruit, maar waar was VAR Marc Nagtegaal, de ultieme bewaker van de grens? De hond uitlaten? Een middagdutje? Trainer Anthony Correia van Telstar verstopte zijn venijn achter een schaterlach. Hij is zo grenzeloos correct dat hij meteen opvalt in het voetbal.
De mooiste bedwinger van een grens in het weekeinde was Sander Eitrem. De Noor schaatste zaterdag bijna de uitzending van de NOS uit. Of nee, het was eigenlijk andersom. Hij was zo snel dat hij net binnen de uitzending bleef. Reclame en nieuws wachtten even op dit historische moment. Een grens was geslecht, kraaide de commentator. Analist Mark Tuitert zat blazend in de studio na de 5.58,52, na zoveel grensverlegging op de 5.000 meter.
Het was best grappig. Ook de wedstrijden daarvoor waren van zeer hoog niveau. Herbert Dijkstra, die al een miljoen wedstrijden van kundig commentaar heeft voorzien, stelde dat de grens van 6 minuten heel dichtbij kwam, maar dat het deze zaterdag nog niet ging gebeuren. Hij had nauwelijks adem gehaald of Eitrem versnelde met dat lange lijf en bootste vlak voor de streep een vogel na, in het besef dat voor vogels geen grenzen bestaan. Noren op de tribunes in Inzell huilden, ook mannen met zo’n ouderwetse schaatsmuts uit de tijd dat de grens nog op 7 minuten lag. Dat ze dit nog mochten beleven, met hun muts van toen, in de grensverleggende sport van nu.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns