Daniel Bring | rechtse denker Daniel Bring staat pal achter de recente acties van Donald Trump. „De fundamenten van onze beschaving staan onder druk”, zegt de redactiechef van het conservatieve blad American Affairs.
De Amerikaanse president Donald Trump op het World Economic Forum, in Davos.
Het feit dat en de manier waarop Donald Trump dreigde Groenland te annexeren, heeft de NAVO in diepe crisis gestort. De door de Amerikaanse president gemaltraiteerde wereldorde lijkt verloren. Het militaire bondgenootschap wankelt, ook nu een akkoord over Deense noordpooleiland aanstaande lijkt. Daniel Bring, redactiechef van het conservatieve tijdschrift American Affairs, heeft zich er de afgelopen weken om vermaakt.
„Het is grappig hoeveel paniek dit heeft veroorzaakt.” Niet alleen onder Europese leiders, ook bij „online rechts”, zegt hij. „Radicaal-rechtse figuren hebben een romantisch idee van een soort pan-Europeanisme en de Scandinavische wortels van witte Amerikanen. Zij veroordelen dit als ‘een aanval op onze Noorman-broeders’. De iets minder extremen vrezen dat dit gedoe de electorale kansen van Europese rechtse partijen schaadt.” Vorig jaar hielp Trump in Canada links aan verkiezingswinst met retoriek over het inlijven van dat buurland.
Nu zelfs in pro-Trump kringen verbijstering en weerstand bestaat tegen zijn internationale optreden, is het goed zoeken naar iemand die de recente militaire en heffingsdreigementen tegen een trouwe bondgenoot volmondig goedkeurt en verdedigt. Iemand die kan uitleggen waarom Trump in zijn tweede termijn Europa niet alleen dwingt voor zijn eigen defensie te betalen, maar de EU en de NAVO verzwakt.
De 26-jarige Bring — een van de schare rechtse, jonge mannen met tweedjasjes en intellectuele pretenties die de denktanks, redactiekantoren en clubs van Trumps Washington bevolken — wil dat wel. Hij stelt voor om af te spreken in de University Club, een overwegend Republikeinse sociëteit waar hij lid van is. Zo’n plek met houten zuilen, leren stoelen en donkerblauw tapijt waar af en toe nog sigaren gerookt worden.
Het kwartaalblad American Affairs werd in 2017 opgericht. Het richt zich op economisch nationalisme, industriepolitiek, internationaal beleid en „het einde van de neoliberale orde”. Bring: ”Wij publiceren in een academische stijl met een conservatieve esthetiek over de fundamentele problemen in Amerika.”
Meteen na de lancering schreef The New York Times dat het tijdschrift „gewijd [is] aan het geven van intellectuele diepgang en samenhang aan trumpisme”. The Washington Post noemde het in 2022 „komisch serieus” en „een eindeloze kritiek op de ‘professionele managementklasse’.”
JD Vance zou tot de vaste lezers behoren. En volgens Bring is het „een van de weinige, zo niet de enige, publicatie die minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio in de wachtkamer van zijn kantoor op het State Department heeft liggen”.
Bring ziet het overnemen van Groenland als een vitaal Amerikaans belang. Hij wil dat Trump het „redt” uit de handen van de Chinese en Russische vijand, én van Europese onkunde. „Denemarken, Europa, zelfs de NAVO als organisatie is niet inherent in staat een verdedigingsinfrastructuur te onderhouden die het strategische potentieel van Groenland volledig benut.”
Hij is net als de regering-Trump kritisch op Europa: economisch, politiek, cultureel en wat betreft migratie. „Amerikanen hebben sentimentele gevoelens bij Europa. Ze zijn nostalgisch over wat het continent ooit geweest is, maar vanwege immigratie niet meer herkennen als ze er als toerist komen. Ik heb dat zelf ook, vooral als ik in Frankrijk kom. Amerikaanse buitenlandse beleidsmakers, van alle gezindten, zien de EU als een economische regio in verval, een bureaucratie die onze bedrijven hindert.” In zijn recente Nationale Veiligheidsstrategie kondigde Trump aan „Europese grootsheid te herstellen” voordat ”de beschaving uitwist” op het continent. Het frame dat Europa aan migratie en regelgeving ten onder zou gaan, bepaalt nu Amerikaans beleid.
Bring bedenkt ter plekke een uitgebreide metafoor voor hoe hij Trumps verregaande bemoeienis met Europa ziet. „Stel dat je een succesvol persoon bent. En je oudere broer of een ouder is verslaafd aan heroïne. Als je echt om die persoon geeft, zul je tijd vrijmaken van je andere prioriteiten om hem te helpen.”
In zijn eigen familie hebben neven erfstukken afgepakt van broers en zussen die verslaafd waren, zodat ze die niet konden verpanden, vertelt hij. „Groenland is eigenlijk een verlaten huis van je verslaafde broer. Je moet de eigendomsakte afnemen en het huis renoveren om te zorgen dat er geen krakers intrekken — Russen en Chinezen.”
In zijn redenatie zijn de Amerikanen de goede, bezorgde, bevoogdende en keiharde broer van die handelt voor Europa’s eigen bestwil. Al staat eigenbelang duidelijk voorop: economische belangen, hegemonie en territorium.
Als er daadwerkelijk een deal komt over Groenland, is Bring daar voorlopig tevreden mee. „President Trump heeft keer op keer laten zien dat maximale druk een effectieve manier kan zijn om een buitenlands beleidsdoel te bereiken.” Maar het einddoel blijft inlijving. „Grotere Amerikaanse voet aan de grond, met Europese legitimatie, zet de deur open voor, laten we zeggen, nauwere samenwerking. De relatie kan” — hij grijnst — „evolueren”.
„Ja, dat denk ik.”
„Dat hangt af van de veiligheidssituatie. Stel dat, zoals het Pentagon meldt, China in 2027 klaar kan zijn om Taiwan in te nemen en dat ook probeert. Dan moet je Groenland innemen zoals het Verenigd Koninkrijk in 1940 deed met IJsland, het gezag overnemen om je militaire mogelijkheden onmiddellijk te maximaliseren.”
Daniel Bring (26) leidt de redactie van het rechtse tijdschrift American Affairs. Hij was eerder verbonden aan de conservatieve denktanks American Enterprise Institute en Claremont Institute.
Hij studeerde economische en transatlantische geschiedenis aan Dartmouth College, waar hij actief werd binnen de Republikeinse jongerenclub. Hij groeide op net ten noorden van New York, als zoon van Democratische ouders. Hij heeft zich bekeerd tot het orthodoxe christendom.
„De oorlog in Oekraïne legt niet alleen bloot hoe weinig Europeanen financieel voor hun verdediging overhebben. Het toont ook hoe weinig zij willen investeren in de relatie met de VS, wat makkelijk zou kunnen door meer van onze wapens en ons gas te kopen. In plaats daarvan laten ze China toe. De huidige generatie Europese leiders heeft zich neerbuigend gedragen tegenover de VS. Dat is ook de houding van veel gewone Europeanen tegenover Amerikanen: overwegend vijandig.” [EU-landen kopen veel cruciaal wapentuig in de VS en beloven voor honderden miljarden aan gas te importeren, red.]
„Dat wil ik niet zeggen, maar een duurzame verstoring van de Europese politieke status quo is gunstig is voor Amerikaans-Europese betrekkingen in het algemeen.”
„Ik ben sceptisch over het bevorderen van democratie in culturen die daar ongeschikt voor zijn, maar wij kunnen beter omgaan met soevereine Europese staten dan met de EU.
„Voor de mensen om president Trump heen, zoals minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio en vicepresident JD Vance, is de werkelijke crisis van onze tijd dringender geworden. Het Westen oogt niet robuust, maar ziek, kwetsbaar. De fundamenten van onze beschaving, of het nu gaat om cultuur, taal, geschiedenis, enzovoort, staan overal onder druk.
„De grote winst van deze regering is dat het buitenlands beleid echt in het teken staat van belangen van Amerikaanse burgers: banen, investeringen, energieprijzen.” Bring noemt het ontvoeren van autocraat Nicolás Maduro om de olievelden van Venezuela over te nemen als voorbeeld. „De enige rechtvaardiging die je nodig hebt is een materieel Amerikaans belang.”
„Het is de realiteit dat landen doen waartoe ze in staat zijn. Als ze een rationele afweging kunnen maken dat iets in hun eigen belang is. En ze hebben de macht én de risicotolerantie om dat te doen — wat volgens mij kenmerkend is voor grote mogendheden. Daarom zal de EU dat nooit zijn.”
Is het landsbelang of ego dat Trump leidt? Hij lijkt de geschiedenis in te willen gaan als de president die het communistische regime in Cuba en de ayatollahs in Iran om zeep helpt en het Amerikaanse grondgebied uitbreidt. Is dat echt relevant voor zijn ‘America First’ achterban?
„Dat zou een geweldige nalatenschap zijn, maar niet iets wat mensen naar de stembus drijft. Behalve als het positieve economische gevolgen heeft, maar dat is lastig op korte termijn. Eén van de redenen dat hij zoveel met het buitenland bezig lijkt, is dat het Congres en vooral rechters hem hinderen in coherent binnenlands beleid. Dat is de kern van ónze politieke crisis.”
Volg de laatste politieke ontwikkelingen in de VS op de voet
Source: NRC