DEN HAAG - 'Ik ben anders! En dat moet u dan zien in een half uurtje.' De verdachte heeft er duidelijk niet zoveel vertrouwen in dat de rechter het gaat zien. Die probeert hem gerust te stellen. 'Daarvoor zitten we hier. Om goed te luisteren en te kijken wat er goed is om voor u te doen. We leven in een fatsoenlijk land en we hebben geleerd om te luisteren.'
Dit is een verhaal in onze serie Bij de Politierechter.
Over het feit waarvoor Kerem bij de politierechter zit is geen discussie. Hij heeft zijn vrouw geslagen en niet zo'n beetje ook. Een bloedlip waar het bloed zo hard uitspoot dat het op haar trui terecht kwam en zelfs op de salontafel en een lampenkap.
'Het was fout. Ik zeg u eerlijk, ik weet niet of het helpt, ik heb rustig geslagen. Niet voluit. Maar ze had meteen een bloedlip en fout is fout.'
Kerem was boos geworden, omdat er politie aan de deur stond. Zijn vrouw had die gebeld, omdat hij weer had gesnoven, maar dat ontkende ze in eerste instantie. Die leugen had hem woest gemaakt.
Wat ook niet hielp was dat één van de agenten ongevraagd naar binnen was gebanjerd. 'Die agent loopt zomaar mijn woonkamer binnen. Dat is escaleren.'
Er moest versterking bij komen om de verdachte in toom te houden. De officier van justitie legt uit dat hulpdiensten niet hun schoenen uitdoen als ze naar binnen gaan.
Kerem en zijn advocaat werpen dat verwijt ver van zich af. 'Het ging niet om de schoenen. Het ging om de houding van die agent. Dan is het al te ver, meneer de rechter. Ik zou dat als agent anders hebben aangepakt.'
Er is een foto van het gezicht van Kerem's vrouw en de rechter vindt dat de wond er best vervelend uitziet, alsof de man behoorlijk heeft uitgehaald.
Kerem houdt vol dat het wel meeviel. 'Ik heb niet behoorlijk uitgehaald. Ik kan nog harder. Maar het is een vrouw, dus...' Hij wil maar zeggen, het had veel erger kunnen zijn.
De veertiger was destijds verslaafd aan cocaïne en daar ga je gekke dingen van doen, zo vertelt hij. 'Ik ben tien jaar clean geweest en drie jaar geleden teruggevallen. Als je één keer gebruikt ga je hard terugvallen, dat heb ik gemerkt.'
'Ik ga nooit meer gebruiken. Ik krijg 175 milligram van een middel om rustig te blijven. Ik mag van de arts maximaal 200 milligram nemen, maar ik ga liever 500 milligram slikken dan dat ik weer ga gebruiken. Ik begrijp dat het moeilijk is voor u om een beslissing te nemen. Het is een hele verantwoordelijkheid.'
De rechter wijst hem erop dat hij hier zit omdat het Openbaar Ministerie huiselijk geweld tegen vrouwen heel serieus neemt en daar veel aandacht voor heeft. 'Geweld tegen vrouwen willen we gewoon niet.'
Kerem is het roerend met hem eens. 'Dat wil ik ook niet, het is mijn vrouw. Maar zij heeft me daarna geholpen, heeft aan de bel getrokken en gezegd: nu moet het afgelopen zijn. Achteraf is het beter dat het is gebeurd. Ik heb er van geleerd.' Zijn vrouw heeft besloten dat ze toch niet van hem wil scheiden.
De officier van justitie vindt dat er toch nog afgerekend moet worden. 'Als er zoiets plaatsvindt dan moeten we ertussen stappen. Hij wil verder met zijn echtgenote, zij wil verder met hem.'
'Maar hij wil alles zelf doen en wil het vertrouwen krijgen dat het goed zal blijven gaan. Het gaat nu goed, maar er zijn ook zorgen. Ik wil hem het vertrouwen geven, maar er moet ook vergolden worden wat er die dag is gebeurd.'
Ze eist een voorwaardelijke celstraf van vier weken met een proeftijd van twee jaar, en zestig uur werkstraf. Die proeftijd is de stok achter de deur, zodat Kerem het niet nog een keer doet.
De advocaat van Kerem pleit ervoor dat de rechter bekijkt wat passend is. 'Hij is heel open en wil het niet meer laten gebeuren.'
'Hij is na de klap tijdelijk bij zijn moeder gaan wonen', zo vertelt de advocaat. 'Maar hij wil geen bonusvader zijn. Geef hem een kans, geef hem vertrouwen en een grote waarschuwing in de vorm van een geheel voorwaardelijke straf en desnoods een proeftijd van drie jaar.'
Dat laatste heeft de rechter wel oren naar, maar eerst uit hij zijn zorgen. 'U legt heel erg de nadruk op de drugs en we komen er wel uit. U wil uw eigen weg kiezen. Ik heb daar goed naar geluisterd, maar maak me wel zorgen over uw agressie.'
De rechter volgt de advocaat in haar pleidooi voor een geheel voorwaardelijke straf, maar hij maakt die wel wat zwaarder. Zes weken cel met de door de raadsvrouw bepleitte proeftijd van drie jaar. De taakstraf vindt hij niet nodig.
'Vrouwen slaan is iets wat we niet willen. Als u naar huis gaat en u gedraagt zich dan is er niks aan de hand. Maar u moet wel drie jaar lang heel erg uw best doen en niet in aanraking komen met de politie.'
Hij geeft Kerem even de tijd om het vonnis te laten bezinken. Als de man geen aanstalten maakt om op te staan zegt hij: 'Dan mag u nu gaan.' Kerem roept 'dank u wel' en beent naar de deur.
De naam van Kerem is gefingeerd.
Source: Omroep West Den Haag