is podcastpresentator en columnist voor de Volkskrant.
Op de Trump family digital grift wealth tracker valt live bij te houden hoe het vermogen van de Trumpjes zich per seconde ontwikkelt dankzij investeringen in crypto, de eigen digitale munten $TRUMP en $MELANIA en het machtsmisbruik waarmee de president de wetgeving rondom digitale betalingen naar zijn hand heeft gezet. Het presidentschap is in de eerste, tweede en derde tot en met elfde plaats een verdienmodel voor de firma Trump & co. Al het andere is ruis.
Het eerste jaar van zijn tweede termijn heeft zijn familie volgens schattingen door onder meer Forbes, The New York Times en Bloomberg zo’n 1,5 miljard dollar rijker gemaakt. Ook de 50 dollar die het petje met ‘Gulf of America’ erop kost, om leuk-ironisch mee rond te lopen want lachen omdat je juist tegen Trump bent, blijkt niet naar de Republikeinse Partij maar goeddeels naar een van zijn eigen ondernemingen te stromen.
Over onze columns
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Je hoort weleens dat Trump een aberratie is, een gek die de naoorlogse wereldorde verruïneert, maar je zou ook kunnen redeneren dat hij er het logische gevolg van is. Want die veelbejubelde wereldorde drijft op het geloof dat vrijheid samenvalt met de vrije markt en met onbelemmerde handelsstromen en flitskapitaal dat overal heen mag. Op de opvatting dat welzijn samenvalt met groeiende materiële welvaart. Op de overtuiging dat alles een product is en geld een maatstaf voor succes. Het heeft zo bezien nog best lang geduurd voordat er een leider van de vrije wereld opstond die ‘wat kost dat?’ vroeg toen hij een leuk land zag.
In deze wereldorde worden de superrijken allengs rijker. Oxfam Novib noteerde opnieuw een record in zijn jaarlijkse onderzoek naar ’s werelds miljardairs: een stijging met 16 procent van het gezamenlijke miljardairsvermogen naar 18,3 biljoen (twaalf nullen) dollar. Ze exploiteren supermarkten, ze boren naar olie, ze verpatsen desinformatie. Ze kopen zich ook in bij de politieke macht, om hun bezittingen te vrijwaren van verschrikkingen als regelgeving of belastingheffing.
In Nederland lobbyen de welgestelden voor bonussen en het uitbuiten van arbeidsmigranten. De rijkste vijfhonderd Nederlanders hebben een gezamenlijk vermogen van 273 miljard euro, zo rekenden de Oxfam-onderzoekers uit na het doorploegen van stapels Quote. Hun lobby’s zijn tamelijk succesvol, want in Nederland – ‘geen land, hooguit een onderneming’, noteerde Michel Houellebecq – is het geloof in de vrijemarktorde groot, vervagen morele rode lijnen snel en doet de zin ‘ja, maar het vestigingsklimaat’ wonderen.
Het parlement heeft het moeilijk met de nieuwe tijd, waarin de internationale overname van bedrijven die chips maken of DigiD ondersteunen plots geen topkans meer is, maar riskant en ongewenst. Maar het parlement heeft ook macht. Het kan Amerikaanse toestanden voorkomen waarin het grote geld aan de touwtjes trekt en de machtigen de machtelozen amper nog beschermen.
Te beginnen door de rijken te belasten. Met een beter werkende belasting op opbrengsten uit vermogen. Dat moest allang – na de invoering van het fictief rendement over vermogen in box 3 in 2001 zou er rustig verder gewerkt worden aan een heffing over reële opbrengsten, maar daar is het nooit van gekomen. Nu moet het, na ingrijpen van de Hoge Raad, alsnog. Dat gaat moeizaam en is ingewikkeld, de discussies in de Tweede Kamer stemmen niet vrolijk, en de kans is aanzienlijk dat we met een wet worden opgezadeld waar van alles op is aan te merken.
Maar kijk naar de VS en weet dat het moet: eat the rich, hapje voor hapje.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant