Tv-recensie In ‘Watch your back’ zien we BN’ers rondlopen met een nummer op hun rug en elkaar niet willen vertellen wat dat nummer dan is. Ook in ‘Wakker in Paraguay’ regeert de argwaan.
Wakkere Nederlander op een schietbaan in Paraguay.
Weet je: ik begrijp het wel. Dan heb ik dat ook maar eens gezegd. Ik begrijp wel dat Nederlanders schichtig om zich heen kijken, anticiperend op gevaar dat in ieder hoekje schuilt. Je kunt nou eenmaal nooit met zekerheid zeggen wie het goed met je voorheeft. Dan kun je maar beter voorbereid zijn op elke sinistere plotwending die er mogelijk aan zit te komen.
In die zeer algemene zin kan ik een klein eindje meegaan in de gedachtegang van de Wakkere Nederlanders die worden gevolgd in Wakker in Paraguay (VPRO). Verder hebben we weinig gemeen: waar hun wantrouwen zich richt tegen elites, 5G, AZC’s en chemtrails, komt mijn argwaan voort uit alle uren die ik heb gespendeerd aan het kijken van spel- en survivalshows.
In de categorie „spel” was donderdag een nieuwe aflevering van Watch your back (AVROTROS) te zien, waarin BN’ers rondlopen met een nummer op hun rug en elkaar niet willen vertellen wat dat nummer dan is. Spelleider Soy Kroon kijkt voortdurend geniepig uit zijn ogen en meldt af en toe dat hij „uit is op chaos”; donderdag liet hij de deelnemers enorme pakketten uitpakken waar bordjes met onheilspellende termen als „onveilig” en „macht” in zaten. In de nieuwe aflevering van No way back: VIPS (RTL4) stond een andere groep BN’ers intussen jankend van honger en angst op een zipline van 65 meter hoog en 320 meter lang een ravijn over te steken.
Als we zo onvoorzichtig blijven omspringen met onze sterren, bereiken we vanzelf een punt waarop de ene helft het huis niet meer uit durft en de andere ergens onderaan een berg ligt. En dan is het de beurt, zo voorzie ik, aan de gewone Nederlander. Je mag me een complotdenker noemen, je mag je ogen sluiten voor de waarheid, maar zeg later niet dat niemand heeft geprobeerd je wakker te schudden: de spel- en survivalmachine verslindt ons uiteindelijk allemaal.
Toch wacht ik liever hier mijn lot af dan me bij de Wakkere Nederlanders in Paraguay te voegen. Donderdagavond was te zien hoe zij zich daar, net als andere ‘gevluchte’ Europeanen, terugtrekken in eigen communities, veelal afgezonderd van de lokale bevolking. Zo ook Anne en Lester, mede-initiatiefnemers van Project Paraguay. Het jonge echtpaar probeert meer Nederlanders naar het beloofde land te halen en daar intussen ook een slaatje uit te slaan.
Voor een vlog die meer nieuwkomers moest lokken, reden ze met hun baby naar een oude, orthodox-christelijke Mennonietenkolonie in het oosten van Paraguay. De kolonie heette Friesland en werd bevolkt door blauwogige mensen die plat Duits spraken. „Mooie ogen”, zei Anne over de slager bij wie ze vlees hadden gekocht (vlees eten is een belangrijke bezigheid voor de Wakkere Nederlanders). „Een echte ariër”, oordeelde Lester. Verder kwamen er Wakkere Nederlanders in beeld die goedkope stukken grond zochten om grote huizen met zwembaden op te bouwen, of een uitgebreide schietbaan. Je moest immers altijd gewapend zijn tegen inmenging van de staat en andere gevaren van buiten.
De Paraguayanen keken intussen met lede ogen toe hoe Europeanen het land opkochten en de prijzen opdreven, en daarmee hun woonruimte innamen. Met de nieuwkomers communiceren was niet altijd even makkelijk: sommigen wensten zelfs te worden aangesproken in hun eigen taal. De ironie van die situatie leek de Wakkere Nederlanders volledig te ontgaan, als elektromagnetische straling die afkaatst tegen een aluminiumhoedje. Alles wat telde was dat ze zelf in verre oorden een betere toekomst hadden gevonden. Gelukszoekers, zou je ze ook kunnen noemen.
Wat moet je deze week kijken? Tips en achtergronden over boeiende films, series en tv-programma’s
Source: NRC