Recent verbleef ik een nacht op de verpleegafdeling van een ziekenhuis. Ze stelde zich voor: „Ik ben Ilse, uw verpleegkundige vandaag.” Ze droeg een fraai soort klompen: lichtblauw/roze Airmeds. Het oog van mijn kamergenoot viel op de houten achterzijde. Met zwarte viltstift was het woordje ‘IK’ kapitaal aangebracht. Hij vroeg haar of het niet lastig was om de klompen dagelijks terug te vinden in de kleedruimte. Ze antwoordde: „Nee hoor, want mijn achternaam is Keestra.”
Eduard Haaksman
Lezers zijn de auteurs van deze rubriek. Een Ikje is een persoonlijke ervaring of anekdote in maximaal 120 woorden. Insturen via ik@nrc.nl
Source: NRC