We lopen noodgedwongen over de stoep langs de drukke autoweg. Bij het verkeersplein gaan we rechtsaf. Het voetpad waar we daarna op uitkomen is donker door de hoge stenige bebouwing. Het pad loopt langs een lange strook gras, die dient als hondenuitlaatplek. Intussen razen aan onze ene kant de auto’s over de volgende 50-kilometerweg. Aan onze andere kant grenst de strook gras aan een parkeerhaven en een ventweg. Mijn zoon (5), rasoptimist: „Zo, eindelijk in de natuur, hè, papa?”
Bram Faber
Lezers zijn de auteurs van deze rubriek. Een Ikje is een persoonlijke ervaring of anekdote in maximaal 120 woorden. Insturen via ik@nrc.nl
Source: NRC