is redacteur van de Volkskrant.
‘Mijn wens voor 2026 is het volgende: laat filosofen, sociologen en antropologen massaal de ethische kansen van AI bezingen. Stop met die obsessieve focus op privacy en discriminatie. Publiceer essays, studies en columns over hoe AI bijdraagt aan een rechtvaardiger wereld. Toon concrete voorbeelden van algoritmes die levens redden en kansen creëren. Het debat heeft dringend constructief optimisme nodig.’
Wie denkt dat dit een poging is Het Transitie Journaal te imiteren: néé, dit citaat komt uit een opiniebijdrage van 13 januari op de site van de Volkskrant. Wie oppert dat het wellicht AI is dat hier de loftrompet steekt over AI: néé, de auteur is een mens van vlees en bloed, Lode Lauwaert, hoogleraar techniekfilosofie in Leuven.
Het contrast dat hij schetst – tussen mensen die echt iets van AI snappen en er optimistisch over zijn en ‘menswetenschappers die zich fixeren op wat misgaat met AI’ – heeft wel iets ‘AI-achtigs’, in de zin dat het niet helemaal klopt. Er worden immers ook zorgen over AI geuit door mensen die betrokken waren bij de ontwikkeling ervan.
Over onze columns
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Waarom menswetenschappers karig zijn met enthousiasme, komt volgens mij omdat de AI-revolutie een volgende fase is in de digitale revolutie. Veel menswetenschappers zijn beducht voor een herhaling van hun grote enthousiasme in eerdere fasen van het digitale prachttijdperk. Nog niet zo lang geleden gingen bijvoorbeeld allerlei filosofen, sociologen en antropologen mee in de connectiviteitsutopie van Facebook: als iedereen met iedereen is verbonden, leven we in een heerlijke wereld. Die menswetenschappers hebben sindsdien gezien dat connectiviteit in de praktijk volop wordt gebruikt om mensen met onwaarheden tegen elkaar op te zetten.
Een eeuw terug bestond onder menswetenschappers volop enthousiasme over de communistische utopie. Dat enthousiasme kreeg een knauw door de communistische praktijk, al bleven sommige beroemde filosofen praktijkvoorbeelden hardnekkig negeren. Over gebrek aan constructief optimisme over AI hoeft Lode Lauwaert zich volgens mij niet zoveel zorgen te maken: dat komt vanzelf als de praktijk optimistisch stemt.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant