Gamejournalistiek ‘Power Unlimited’ was decennialang het lijfblad van jonge, vooral mannelijke gamers. Nu worden het merk en de website verkocht – alleen het tijdschrift blijft over.
Tijdens de Megafestatie van 2002 spelen jongeren in een stand van Power Unlimited een computerspel.
Wie kent Power Unlimited nog? Het gametijdschrift domineerde in de jaren 90 en nul het Nederlandse gamelandschap met zijn puberale, inventieve kwajongensjournalistiek. Afgelopen woensdag verkocht uitgever Reshift het merk en de website aan een onbekende koper – een deal waar Power Unlimited-baas Martin Verschoor naar eigen zeggen „niet bij betrokken” was. Alleen het fysieke blad Power Unlimited blijft nog in handen van Reshift.
De ontzetting in de Nederlandse gamewereld is groot. In de dagen na de verkoop liepen sociale media vol met verbijsterde berichten van zowel bekende gamejournalisten als gamemakers. „Een draconische splitsing”, noemt Jan Meijroos – hoofdredacteur van 2013 tot 2016 – de deal aan de telefoon.
Power Unlimited (PU) was in de hoogtijdagen niet weg te denken uit de tijdschriftenwinkel, met zijn felle blauwe logo en uitdagende koppen, zijn stoerdoenerige artikelen – gamerecensies, maar ook maffe stunts en avonturen. Veel tienerjongens hadden een eigen favoriete Power Unlimited-schrijver; soms moesten redacteuren zelfs handtekeningen zetten.
„We wilden het beroep van gamejournalist zo aantrekkelijk mogelijk maken voor onze lezers”, herinnert Wouter Brugge zich. Tussen 2008 en 2023 klom hij op van redacteur naar – in zijn laatste drie jaar – hoofdredacteur van het blad. „We deden natuurlijk wel recensies en previews, voorproefjes, daar niet van, maar het ging ook om ‘character-driven content’.”
Het idee: redacteuren als coole personages waar de lezer tegenop kon kijken. Dagelijks werd er verslag gedaan van de avonturen op het Power Unlimited-kantoor – in de jaren nul „een zolder”. „Er gebeurde altijd wel wat – er kwam een nieuwe game binnen, of we verzonnen iets doms om op kantoor te doen.”
Gamecultuur met een knipoog, noemt Brugge het. Vol met grappen die expliciet gericht waren op gamers en voor buitenstaanders onbegrijpelijk waren. Wel soms vrouwonvriendelijk, zegt hij nu. „Ik wilde het later minder een ‘jongensclub’ maken, maar PU koos een andere weg.” Na hem kreeg oudgediende Simon Zijlemans in 2024 de opdracht om de Power Unlimited weer terug naar de oude vorm te brengen, met bekende (en rap vergrijzende) redacteuren. Inmiddels allemaal freelance.
„Het gaat al heel lang achteruit”, zegt Brugge nu. „Tien jaar geleden ging onze uitgeverij, HUB, failliet. We maakten een doorstart onder Reshift, maar het vaste team van twintig man moest ineens inkrimpen.” PU probeerde van alles: boekjes over games, bijvoorbeeld. Tegelijkertijd werd er volgens Brugge te weinig geïnvesteerd in de website.
„Zelfs het papier van het blad werd goedkoop”, herinnert oud-hoofdredacteur Jan Meijroos zich. „Dat maakte de aftakeling natuurlijk alleen maar erger.”
„Mensen zijn in shock”, zegt Nick Nijland, redacteur van de Nederlandse tak van het internationale gameplatform IGN. „Ik kan het nog niet beseffen – dat je straks naar PU.nl gaat en het geen Power Unlimited meer is.” Ja, het tijdschrift blijft – maar de onlineredactie is weg.
Power Unlimited slokte vorig jaar zelf een Nederlands gamejournalistiek instituut op: website Gamer.nl, dat zich richtte op een ouder publiek dat meer diepgaande stukken wilde lezen over games. Oud-Gamer-redacteur Ron Vorstermans is verbolgen. „Naar verluidt verkocht de top van Reshift Power Unlimited voor een grote zak geld aan een schimmig gokbedrijf zonder morele ondergrens”, zegt hij. Game-journalist Bastiaan Vroegop stelde afgelopen week in Villamedia dat het om een Maltees gokbedrijf zou gaan. „De verwachting is dat de site straks wordt volgeschreven door robots en dat PU.nl zich met gok-advertenties gaat richten op kwetsbare doelgroepen. Wij als freelance redactie zijn met stomheid geslagen dat dit zomaar kan.” Eerder gebeurde zoiets met een andere vooraanstaande Nederlandse gamewebsite, PlaySense.
„Ik denk dat er nog vijf fulltime gamejournalisten zijn in Nederland”, oppert Nijland van IGN. Hij schaart zichzelf, hoofdredacteur Tom van Stam en nog een IGN-collega daaronder – maar IGN Benelux geniet de bescherming van een groot internationaal gamejournalistiek merk, IGN. Naast een vaste gamejournalist bij techsite Tweakers en enkele websites die voornamelijk op freelancers en vrijwilligers drijven, is er weinig schrijvende gamejournalistiek meer over in Nederland. Het team van PU schrijft straks nog wel over games, maar onder de vlag van vergelijkingssite ID.nl.
Ook internationaal is de schrijvende gamejournalistiek op zijn retour, onder druk van durfinvesteerders, YouTube-influencers en uitgevers die meer inzetten op uitlegstukken (‘Zo vind je alle geheimen in game X of Y’) dan journalistiek. Toch denken Nijland en IGN-hoofdredacteur Tom van Stam dat Nederland een uniek probleem heeft. Hun bezoekerscijfers zijn momenteel goed, zegt Van Stam. „Maar de afgelopen jaren zijn steeds meer grote gamebedrijven uit Nederland vertrokken.”
Vroeger hadden de meeste gamegiganten minstens een pr-afdeling in Nederland, nu huren de meesten pr-bureaus in. Ook speelt de financiële crash in de game-industrie een rol. Grote gamebedrijven willen simpelweg niet meer adverteren op Nederlandse gamesites, zegt Van Stam. De markt is te klein.
Kwalijk, vindt Ron Vorstermans van het opgeheven Gamer.nl. Er is zeker animo voor Nederlandstalige gameverslaggeving – en het is ook een principekwestie, zegt hij. „Ik geloof nog steeds in gamejournalistiek in je moerstaal”, zegt Vorstermans. „Het is toegankelijker, het staat dichter bij ons. En er zijn typische Nederlandse gamedingen: FIFA, de invloed van de Kansspelautoriteit op gameregels, Nederlandse studio’s, regionale gameopleidingen.” Dat valt niet zomaar over te dragen aan een redactie in Amerika.
Uiteindelijk gaat het om het wegkwijnen van een vorm van nationale cultuurjournalistiek, zeggen betrokkenen. Wat voor bijvoorbeeld film geldt, geldt ook voor games, stelt ex-PU-hoofdredacteur Jan Meijroos. „Het is toch belangrijk dat je vanuit je eigen taal, je eigen perspectieven, je eigen cultuur verslag legt?”
Wat moet je deze week kijken? Tips en achtergronden over boeiende films, series en tv-programma’s
Source: NRC