is tv-recensent voor de Volkskrant en schrijft over film.
Oorlog leek iets van vroeger, iets van ver weg. Hetzelfde geldt in zekere zin voor VVD-politicus Klaas Dijkhoff. Zijn naam zingt nog altijd rond in Den Haag, als de kroonprins die nooit koning werd. Maar inmiddels is Dijkhoff podcastmaker, commissaris bij PSV en aanvoerder van een ‘actiegroep van de milde meerderheid’, of iets dergelijks.
Met dank aan de EO is Klaas nu ook televisiepresentator van het informatieve oorlogsprogramma Klaas aan het front. In de openingsminuten zien we een gedaante opdoemen uit de rookwolken. Is dit Marlon Brando uit Apocalypse Now? Nee hoor, het is gewoon de goedgeluimde Klaas, die als een quasi-nonchalante Freek Vonk begint te oreren over loopgraven.
Dijkhoffs vader, die ook even opduikt, was ooit militair en dus groeide hij op in de buurt van een kazerne. Ja, dit programma draait om oorlogsdreiging, maar de rol van Klaas mag niet worden vergeten. Er zijn archiefbeelden van kleine Klaas, en als hij langs een muur met portretten van voormalig ministers van Defensie wandelt, hangt de grote Klaas daar inmiddels zelf.
Waarmee ik niet wil beweren dat het alleen maar de grote Klaas-show is, want natuurlijk gaat hij ook in gesprek met allerhande militairen die ons veilig moeten houden: mannen die ons vertellen over hybride oorlogsdreiging en Russische agressie, maar ook gewoon mannen die ooit verliefd werden op tanks.
Defensie komt er sowieso goed vanaf, want Klaas aan het front is helemaal een programma van deze tijd, waarin de budgetten voor de NPO slinken, en investeringen in Defensie worden opgeschaald. Wat we hier zien, is een egotrip met maatschappelijke relevantie, waarbij we worden klaargestoomd voor oorlog met een vleugje bourgondische gezelligheid.
Vergeef me voor het cliché, maar óók dat is Klaas aan het front, waarin Klaas een biertje gaat drinken met vriend Frank Lammers. Die stelde Dijkhoff de vraag of hij ons ‘bang ging maken’. Een terechte vraag, maar ook wat onwaarschijnlijk. Bij Klaas krijgen we toch het gevoel dat bier en bitterballen altijd ergens om de hoek klaarstaan. Als er al dreiging opdoemt uit het programma, is het wel dat er geen bitterballen in het noodpakket zitten.
Lammers, even daarna: ‘Je was ooit de kroonprins, nu ben je ineens televisiepresentator. What happened?’
Nu ja, what happened is dat de EO zag dat een politicus soms tot grote hoogten stijgt zodra hij Den Haag vroegtijdig verlaat: de onvervulde potentie maakt altijd nieuwsgieriger naar wat had kúnnen zijn, en dan word je vanzelf een grote. En ja, dan is er altijd wel iemand die je inhuurt om een verkapte reclamespot te maken voor Defensie, afgetopt met wat persoonlijke inkijkjes en een pilsje met Frank Lammers.
Geen idee of ik mij nu veiliger of juist angstiger voelde na dit programma, maar ik ben in ieder geval helemaal klaar voor de oorlog. Gezellig!
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant