Home

Ik dacht dat we de bodem hadden bereikt, maar Ruttes knieën blijken nog een standje lager te hebben

is journalist, ondernemer en columnist van de Volkskrant.

Nee, het was geen AI. Dat de volstrekt infantiele brief van Trump aan de Noorse minister-president echt was, was voor veel mensen simpelweg onvoorstelbaar. Maar dat was hij dus wel. De machtigste man ter wereld is ook de kleinzieligste, door met kleuterretoriek te dreigen een bondgenoot aan te vallen omdat hij de Nobelprijs niet heeft gekregen. Dat de Noorse regering helemaal niet gaat over het uitreiken van de Nobelprijs, doet niet ter zake in de Amerikaanse idiocratie.

In een week waarin de Groenlandcrisis alleen maar verder lijkt te escaleren, blijkt maar weer hoe velen de nieuwe realiteit maar niet onder ogen willen zien. Het wandelende poldermodel Rutte, alleen in Nederland bewonderd om zijn ‘pragmatisme’, stuurde maar weer eens een slijmerig appje naar Trump, dat door Trump meteen online werd gegooid. In het appje prijst Rutte Trump voor zijn ‘prestaties’ in Syrië, en zijn ‘werk’ inzake Gaza en Oekraïne. Dat ‘werk’ bestaat uit het faciliteren van etnische zuivering door het Israëlische leger en het halfhartige steunen van Oekraïne. ‘Ik kan niet wachten om je weer te zien’, zo sluit Rutte het appje af.

Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.

Ik dacht dat we de bodem wel hadden bereikt in juni, toen Rutte tijdens de Navo-top zijn allerspannendste jurk aantrok, en ‘daddy’ Trump in zijn oor fluisterde dat hij alles met hem mocht doen. Maar Ruttes knieën blijken nog een standje lager te hebben. Trump behandelt Rutte ondertussen precies zoals iedereen met basale mensenkennis zou kunnen voorspellen: door de wanhopige bedrogen partner nog maar eens publiekelijk te vernederen. Anders is het voortdurend delen van privéberichten niet te zien.

VVD’ers als Rutte werden hier ooit als de adults in the room gezien, als leden van een partij waar je misschien niet op stemde, maar die toch altijd wel goede, krachtige bestuurders afleveren. Die tijd lijkt voorbij. Niet alleen Rutte is alle glans kwijt, ook op nationaal niveau is er niks indrukwekkend meer aan de VVD. De allesverzengende onkunde van de PVV’ers en BBB’ers in het vorige kneuzenkabinet verhulde nog het een en ander, maar wie minister van Buitenlandse Zaken David van Weel in de koplampen van de Amerikaanse pick-uptruck ziet staren, of de overmoedige economieminister Karremans de Chinezen de gordijnen in ziet jagen, weet genoeg.

Ik schreef na de Navo-top in juni vorig jaar dat Trump, hoewel hij praat als een kleuter, anders dan een kleuter niet met wat snoepjes en een aai te paaien is. Trump ziet zwakte, en maakt er genadeloos gebruik van. Sterker nog, hij wéét niet beter. Het is wat hij zijn hele (ondernemers)leven heeft gedaan: misbruik maken van zwakkeren, en deze nog een trap na geven ook. Overigens wist hij zelfs op die manier, met een economische orkaan in de rug, zijn geërfde vermogen nauwelijks te vergroten.

Trump is uitsluitend onder de indruk van mensen die krachtig weerwoord geven. Sterker nog, hij weet niet hoe snel hij terug moet naar zijn hok, wanneer hij dat krachtige weerwoord ook daadwerkelijk krijgt. Zo laat Poetin keer op keer zien, door Trump vakkundig op te rollen in de rode loper die voor hem was neergelegd.

Nederland is, meer nog dan andere Europese landen, mentaal en fysiek, niet klaar voor deze tijd. De Franse president Emmanuel Macron, wiens minder gênante appjes óók door Trump online werden gegooid, lijkt een van de weinige Europese leiders die wel snapt dat je naast een uitgestoken hand ook een duidelijke lijn moet trekken. En heel duidelijk moet zijn over welke kaarten je hebt, en dat je ook bereid bent die kaarten te spelen.

Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Lees hier alle artikelen over dit thema

Source: Volkskrant

Previous

Next