is tv-recensent voor de Volkskrant en schrijft over film.
‘Genieten van het leven, dat is mijn grootste valkuil.’ Persoonlijk gun ik voormalig topvoetballer Royston Drenthe dat plezier van harte, maar dat is buiten de makers van de nieuwe PowNed-serie Nog één keer fit gerekend. Zij zien de pensionering van Drenthe toch vooral als iets dat helemaal verkeerd is gegaan.
‘Wat is er gebeurd?’, vraagt presentator Rutger Castricum hem in de eerste aflevering. Waarom is de ‘muscle machine’ gaan haperen? Drenthe daarop: ‘Het leven.’
Dat leven liet Drenthe in oktober lelijk in de steek, toen hij werd getroffen door een herseninfarct. Inmiddels is hij voorzichtig aan de beterende hand, waardoor Omroep PowNed besloot om het programma tóch uit te zenden.
In de eerste aflevering was het herseninfarct van Drenthe vooral een voetnoot. Het idee van het programma is toch vooral dat drie voormalige topvoetballers, naast Drenthe ook Wesley Sneijder en Wim Kieft, drie maanden lang worden gevolgd in hun ‘zwaarste uitdaging ooit’: de strijd tegen extra kilo’s en algehele lamlendigheid.
Die missie begint in de eerste aflevering met een ouderwets staaltje bodyshaming, dat ons terugbrengt naar de tijd waarin programma’s als Obese volstrekt normaal waren.
Want natuurlijk laat Castricum de mannen foto’s zien van hun afgetrainde lichamen ten tijde van hun sportcarrière, toen ze nog ‘goden’ waren. Daarna moeten de heren één voor één op de weegschaal, en worden vetpercentages en gewichtscijfers pontificaal in beeld gezet. Castricum sprak van ‘onthutsende uitslagen’.
Gelukkig zijn daar de personal trainers en de afvalgoeroes, die zorgen dat de voetballers nieuwe gewoonten gaan aanleren. Zoals afvalgoeroe Hakan het samenvat: ‘Je moet te allen tijde de controle over je mind blijven houden. Want als jouw mind de controle krijgt over jou, gaat het alle kanten op.’
Ja, dan is het toch makkelijker om je te herkennen in de gewoonten van Kieft, wiens grootste hobby is om ‘zoveel mogelijk mergpijpen achter elkaar te eten’.
De gezondheidsgoeroe is een type man (het zijn altijd mannen) dat we blijkbaar graag zien op tv, kijk ook maar naar de afbeulers in programma’s als Special Forces en Kamp Van Koningsbrugge: mannen die trots zijn op hun vermogen tot zoveel mogelijk afzien, en daardoor de hele dag praten over het belang van een mindset en volledige controle.
De mindset, dat is dagelijks rondhangen in een fitnesscentrum op een grijs bedrijventerrein: de natte droom van de gezondheidsfetisjisten, voor wie leven nooit genieten mag zijn en een gezonde mindset de spons is die alle eventuele uitspattingen absorbeert.
Waar Nog één keer fit vaak scheert langs de bodyshaming, is Human-serie Sterk een stuk aantrekkelijker. Die serie probeert vooral inzichtelijk te maken waarom drommen mensen nu eigenlijk naar al die 24/7-sportscholen op anonieme industrieterreinen trekken. Hier werd het moeten in ieder geval wat meer mogen, en konden we godzijdank wél zonder vetpercentages en mindsetpropaganda.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant