In de rubriek De broeikas schrijft klimaatverslaggever Jeroen Kraan wekelijks over wat hem opvalt. Deze week: een onaangename kennismaking met het speelgoed dat kinderen al op jonge leeftijd lekker leert weggooien.
Het ligt dezer dagen voor de hand om over allerlei geopolitieke ontwikkelingen te schrijven, maar ik maakte me de afgelopen week toch vooral druk om iets kleiners. Vorig weekend heb ik namelijk kennisgemaakt met het fenomeen L.O.L. Surprise.
Als je zelf geen jonge kinderen hebt, heb je hier vermoedelijk nog nooit van gehoord. Zoals ook ik zalig onbekend was met dit toch al jaren populaire speelgoed, totdat er op het verjaardagsfeestje van mijn dochter een exemplaar opdook tussen de cadeaus.
De L.O.L. Surprise is een poppetje, verpakt in een bal. Dat klinkt misschien niet al te gek, maar wat dit speelgoed extra kwaadaardig maakt is dat het allemaal draait om het uitpakken. Isaac Larian, directeur van het Amerikaanse speelgoedbedrijf MGA Entertainment, bedacht de L.O.L. Surprise toen hij had gehoord over het fenomeen unboxing video's, zo vertelde hij in 2020 aan The New York Times.
Als mensen het zo leuk vinden om te kijken naar video's van mensen die iPhones of andere producten uitpakken, waarom maken wij dan niet speelgoed dat helemaal draait om unboxing, was de (toch wel briljante) gedachtegang van Larian.
Het resultaat is dat je niet zomaar een plastic poppetje in een plastic bal koopt, maar dat daar ook nog tal van plastic accessoires bij worden geleverd die je allemaal apart kunt uitpakken.
Vervolgens is het natuurlijk niet de bedoeling dat kinderen blij zijn met dat ene poppetje en overgaan tot de orde van de dag. Nee, er zijn ontelbaar veel L.O.L.-poppen, en sommige zijn ook nog eens "ultrazeldzaam", als je de meegeleverde reclame mag geloven.
Voordat je de verpakking openmaakt weet je niet welk poppetje je gaat krijgen, dus je moet er héél veel kopen om ze allemaal te pakken te krijgen. Je houdt dan ongetwijfeld ook veel dubbelen over, maar daar doet een beetje consument niet moeilijk over.
Kortom, dit speelgoed is de belichaming van onze wegwerpeconomie. Ergens aan de andere kant van de wereld wordt olie opgepomt, per schip naar een raffinaderij vervoerd, in een serie fabrieken omgezet tot plastic prullaria, die een kind vervolgens in drie minuten kan 'unboxen'. Om te concluderen dat ze dit poppetje al had en dat papa maar weer naar de winkel moet voor een nieuwe.
Het erge is: natuurlijk vond mijn dochter het ontzettend leuk om dit stomme poppetje uit te pakken. Ze is gelukkig nog te jong om te begrijpen dat je een verzameling van deze akelige figuurtjes kan aanleggen, maar daar komt ongetwijfeld nog verandering in. Getuige de miljardenomzet die MGA Entertainment jaarlijks draait met de L.O.L. Surprise, hebben veel andere basisscholieren de smaak goed te pakken.
Goed, ik begrijp ook wel dat de L.O.L. Surprise maar een heel klein onderdeeltje is van de wereldwijde plasticcrisis. Elke keer als je boodschappen doet, laad je een kar vol met plastic dat je vrijwel direct weer weggooit.
Wie kinderen heeft, weet dat het sowieso knap lastig is om te ontkomen aan de plastic rommel die je van alle kanten wordt opgedrongen. De winkels liggen vol met plastic speelgoed dat na een paar keer gebruiken van ellende uit elkaar valt en dan linea recta naar de afvalverbranding kan.
Zal ik in de toekomst de verleiding kunnen weerstaan om mee te gaan in deze wegwerpgekte? In alle eerlijkheid: ik durf het niet te zeggen. Liever zou ik hebben dat we met zijn allen besluiten om dit soort meuk simpelweg te verbannen uit de winkels.
De Noordpool warmt veel sneller op dan de rest van de wereld, en de Inuits bevinden zich daardoor in de frontlinie van de klimaatverandering. In de documentaire Qapirangajuq: Inuit Knowledge and Climate Change (2010) vertellen ze over de vele manieren waarop het warmere klimaat hen treft, van veranderde weerpatronen tot verdwijnende gletsjers en ijsberen die zich ineens anders gedragen. Op YouTube.
Ik ontvang graag jullie vragen, feedback en tips! Je kan me bereiken via jeroen@nu.nl.
Source: Nu.nl economisch