DEN HAAG - 'Ze stoppen me daar helemaal vol met medicatie en ik heb niet eens dwangverpleging.' Anas heeft zichzelf dan wel vrijwillig laten opnemen in een afkickkliniek, maar hij is niet helemaal tevreden met hoe het daar gaat. Al zit hij nu wel op een 'relaxte afdeling', de forensische psychiatrie.
Dit is een verhaal in onze serie Bij de Politierechter.
De 23-jarige wordt de rechtszaal binnengebracht vanuit het cellencomplex onder de rechtbank, tot verbazing van zijn advocaat, want de jongeman zit helemaal niet vast.
Maar de kliniek waar hij zich heeft aangemeld, zit in Heerlen. Het Openbaar Ministerie heeft vervoer voor hem geregeld, zo blijkt, om zeker te zijn dat hij zou komen. 'Dat was vroeg voor u', merkt de rechter op.
'Gaat u wel weer mee terug naar Heerlen', vraagt de rechter voor de zekerheid. 'Want op zich zit u dus niet vast. U zou ook zo de deur uit kunnen lopen. Ik zou het niet doen als ik u was, maar het mag.'
Anas verzekert hem dat hij teruggaat naar de kliniek, ook al stoppen ze hem daar vol met al die pillen. Olanzapine, alprazolam, metoclopramide, allemaal antipsychotica en dingen waar hij rustig van wordt.
'U heeft dat misschien ook allemaal wel nodig', stelt de rechter. 'Ze geven me ook nog metadol', vertelt Anas, dat is een ander woord voor methadon. 'Zo krijg ik een upper en een downer tegelijk, daar krijg ik dan weer last van.'
'U heeft ook wel serieuze problematiek', constateert de rechter, maar de verdachte vindt dat dat best meevalt. De rechter: 'Dat denkt u misschien omdat de medicatie aanslaat.'
Hij somt op waar hij de serieuze problematiek in ziet. Anas is verslaafd en komt al sinds zijn puberteit regelmatig in aanraking met politie en justitie. Veertien kantjes strafblad heeft hij.
'Wapenwet, verkeerswet, diefstallen, verzet bij aanhouding, mishandeling van je moeder en nog zo wat', leest de rechter voor. De feiten van vandaag zijn de volgende in die lange reeks.
Hij zou de auto van zijn moeder hebben willen stelen. Toen zijn broer en vader hem wilden tegenhouden, zou hij zijn broer met een mes hebben bedreigd. Anas ontkent dat en vader en broer hebben ook geen aangifte gedaan.
Daarnaast zou hij in een supermarkt hebben ingebroken en daar een doosje dadels en een blikje Fanta hebben gestolen. Dat ontkent hij niet. 'Ik had honger en ik wilde geen bemand tankstation overvallen, daarom heb ik ingebroken.'
'Hoe lang gebruik je al', wil de rechter weten. Anas weet het precies: 'Blowen sinds mijn zestiende, die andere rotzooi sinds ik 21 ben. Ik ben nu 23.' De rechter wil weten welke rotzooi. 'Coke.'
Sinds hij in de kliniek zit gaat het beter met de jongeman. 'Ik ben de laatste tijd wel de goede kant op aan het gaan. De reclassering zegt dat het sterk van me is dat ik mijn medicijnen slik. Het is voor mij ook nieuw, zo'n kliniek.'
Terug naar de gevangenis wil hij liever niet, dan raakt hij zijn plekje in de kliniek kwijt. Het klopt dat hij ook al een keer is weggelopen, maar dat was anders. 'Ik moest wat regelen voor mijn dochtertje en ik ben daarna zelf teruggekomen.'
De officier van justitie wil Anas ook niet terug de cel in hebben. De verdachte heeft al 42 dagen in voorarrest gezeten, dat is wel genoeg voor een blikje fris en een bakje dadels.
Wel staan er nog tien dagen op de lat van een eerdere veroordeling, maar die wil de officier ook laten vallen. Ze eist negentig dagen cel, waarvan 38 voorwaardelijk. Dan kan Anas gewoon mee terug naar Heerlen. Ook moet de jongeman zich aan een reeks voorwaarden houden.
De advocaat kan zich vinden in het voorstel, maar vindt wel dat de voorwaarden geen excuus mogen zijn om Anas jarenlang in de kliniek te houden. 'Er staat vier maanden voor die behandeling. Het mag geen tbs-light worden.'
De rechter vindt het mes-incident met de broer niet bewezen en spreekt Anas daarvan vrij. Verder is ook hij het wel eens met de officier.
'Het is maar een blikje Fanta, maar het is wel onderdeel van een zorgelijk lange lijst. Ik ben het met de officier eens dat je door moet met het traject waar je in zit. Welke medicatie je wel of niet krijgt dat is aan de artsen, dat weet ik niet, maar als je het niet slikt ben je nog slechter af.'
Anas mag mee met de parketpolitie voor de lange rit terug naar Zuid-Limburg. Zijn advocaat roept hem na: 'Bel me als je er bent.' Dat belooft hij.
De naam van Anas is gefingeerd.
Source: Omroep West Den Haag