Oscarkansen Hij won zondag een Golden Globe; Timothée Chalamet koerst richting een Oscar. Met dank aan een heel originele metacampagne.
Timothée Chalamet en Kylie Jenner bij de première van 'Marty Supreme' in Los Angeles.
Deze week begint de eindfase van het Amerikaanse prijzenseizoen. Zondag waren de Golden Globes, waar de jury – een clubje buitenlandse filmjournalisten in Los Angeles – Hollywoods gedachten probeert te lezen. Dat alcoholistische prijzengala is een uitgelezen moment om nog een wit voetje te halen bij de ruim tienduizend kiezers van The Academy: maandag gingen de stembussen open voor de Oscarnominaties.
Alle grappen ten spijt – Sean Penn werd een „sexy lederen handtas” genoemd – is het Golden Globe-gala een bloedserieuze campagnestop richting Oscars. Zeker voor de frêle smeulende winnaar Timothée Chalamet, die niet langer in oranje, maar in smaakvol zwart zijn prijs voor best acteur in ontvangst nam. Hollywood is danig onder de indruk van zijn baanbrekende en zeer oranje metacampagne voor Josh Safdies Marty Supreme. Hij speelt daarin de getruukte Marty Mauser, die in de jaren vijftig wereldkampioen tafeltennis wil worden.
Bij de Globes versloeg Timothée Chalamet de veteranen George Clooney (Jay Kelly) en Leonardo DiCaprio (One Battle After Another) – Don Cheadle wreef Clooney nog even fijntjes in dat de acteur „nog maar drie was toen jij je laatste Golden Globe won.” Chalamet is nu ook favoriet om met een Oscars voor beste acteur een van de kruimels van tafel te vegen die One Battle After Another daar achterlaat – de andere is actrice Jessie Buckley als Shakenspeares echtgenoot Agnes in tranentrekker Hamnet.
Maar zijn leeftijd is een handicap. Chalamet, net dertig, weet dat acteurs hun Oscar gemiddeld pas op hun 44ste krijgen, voor beste bijrol zelfs op hun 49ste. Bij actrices is dat gemiddeld 37 jaar – u weet wel waarom. Bij zijn eerste Oscarnominatie voor gay romance Call me By Your Name in 2018 was Chalamet dus volstrekt kansloos, en vorig jaar verloor hij als zeer overtuigende jonge Bob Dylan in A Complete Unknown van Adrien Brody (The Brutalist). Brody behield zo zijn record voor jongste Oscarwinnende acteur ooit: als 29-jarige won hij in 2003 met The Pianist.
Ik heb Marty Supreme nog niet gezien, maar Chalamet lijkt als Marty Mauser een Bob Dylan op speed: een getalenteerde, opportunistische en licht onuitstaanbare hosselaar. Twee Oscarnominatie op rij is knap, maar Hollywood is ook onder de indruk van Chalamets baanbrekende meta-marketing voor Marty Supreme. Die leunde niet alleen op memes; de hele marketing werd een meme.
Na maanden intense speculatie dat Chalamet zich verschool achter de gemaskerde rapper EsDeeKid verscheen vlak voor de première een clip waarin EsDeeKid met Chalamet in een keuken danst en rapt over Marty Supreme. En er was de zogenaamd gelekte zoomvergadering met het marketingteam van filmbedrijf A24. Chalamet, in kanariegeel hemd, drukt daar agressief en dwingend een megalomaan publiciteitsplan voor Marty Supreme door, in de stijl van de wezelachtige zelfpromotor Marty Mauser. We planten onze vlag, kraait Chalamet. Niet chic, maar swap! Mijn gezicht op elke doos cornflakes, als Michael Jordan. „Droom groot!”
Je ziet de publicisten slikken, wegkijken en de tenen krommen bij de steeds absurdere plannen van de superster. Marty Supreme wordt zo groot als Barbie. Hoe werd Barbie zo groot? Juist, door die kleur! Door roze. Wij gaan voor oranje, voor smerig, roestig oranje! [De kleur van een pingpongbal – de ‘Marty Supreme’ – die Mauser in de film promoot.] Het Vrijheidsbeeld verven we oranje. De Eiffeltoren. Oranje zeppelins die Amerikaanse steden met oranje pingpongballen bombarderen! Heel de VS wordt zo ‘ge-inceptioned’ om de slogan „Marty Supreme, Christmas Day” te dromen – de dag dat de film in de VS groot uitgaat.
Dat filmpje en de slogan gingen viraal, ook omdat het marketingteam Chalamets oekazes schaapachtig leek te volgen: overal oranje, Marty Supreme-zeppelins. En hoewel het Vrijheidsbeeld groen bleef, veranderde The Sphere in Las Vegas tijdelijke in een oranje pingpongbal.
Met een voorlopige recette van 80 miljoen dollar lijkt Marty Supreme nu op koers richting filmhit: niet slecht voor een artistieke film van tweeënhalf uur over een onsympathieke, pokdalige pingpongspeler. Geef Chalamet die Oscar dus maar. Omdat hij een geweldig acteur is, omdat hij een van de weinige jonge filmsterren is met het charisma om een artistieke film winstgevend te maken, en omdat hij daar hard voor werkt.
Source: NRC