Lezersbrieven U schreef ons over de grote afbrokkeling, over het recht van de sterkste en over bezorging bij sneeuw
Eén belangrijk klein extra feitje wordt in het interessante opinie artikel De grote afbrokkeling is begonnen (9/1) door Oona A. Hathaway niet genoemd. Zij schrijft dat het vorig jaar tachtig jaar geleden was dat na het einde van de Tweede Wereldoorlog 51 landen het Handvest van de Verenigde Naties ondertekenden. De ondertekenaars beloofden alles in het werk te stellen om „toekomstige generaties te behoeden voor de gesel van de oorlog”.
Bij de Verenigde Naties is voor de VN-Mensenrechtenraad ondertussen afgelopen week Indonesië gekozen tot voorzitter voor 2026. Hoe treurig als je bedenkt dat de huidige, uit het leger afkomstige president van Indonesië, Prabowo, een rol heeft gespeeld bij mensenrechtenschendingen na de gewelddadige Indonesische invasie van het voormalige Oost-Timor, het huidige land Timor-Leste. Hoe treurig als je je bedenkt dat straffeloosheid juist in Indonesië al meer dan 21 jaar voortduurt in een zaak waarbij de Indonesische mensenrechtenactivist Munir waarschijnlijk door de Indonesische geheime dienst vergiftigd is, op weg naar Nederland om aan de universiteit van Utrecht een studie mensenrechten te volgen.
Helaas heeft Hathaway nog veel meer gelijk met haar slotopmerking dat de grote afbrokkeling begonnen is.
Ypie Boersma Reduzum
Het artikel Thucydides, Hitler en Trump: al eeuwenlang triomfeert het recht van de sterkste opent met de tegenstelling tussen internationaal recht en het recht van de sterkste (8/1). Daarmee zet worden twee totaal verschillende betekenissen van ‘recht’ tegenover elkaar geplaatst, waarbij internationaal recht wordt weggezet als het recht van zwakkelingen. Maar het recht is geen wet van de jungle; het is een gedurende de ontwikkeling van de beschaving zorgvuldig opgebouwd systeem.
Geweld is van alle tijden en culturen: van Dzjengis Khan tot Alexander de Grote, van de verovering van Amerika tot de kolonisatie van Afrika en Azië. Overwinnaars presenteren geweld steevast als heldendom, terwijl machthebbers het rechtvaardigen door anderen als bedreigend of minderwaardig af te schilderen. In werkelijkheid draait het om macht en zelfverrijking.
De vraag is of geweld bij de menselijke natuur hoort en of dat een excuus vormt om het te accepteren. Hoewel frustratie-agressie een natuurlijke reactie kan zijn, is het juist de taak van beschaving om die impulsen te beteugelen.
Opvallend is dat het artikel critici van het recht van de sterkste wel noemt, maar hun argumenten bagatelliseert. Zo wordt Socrates’ fundamentele kritiek afgedaan als „tegensputteren”, een neerbuigende kwalificatie die zowel Socrates als andere tegenstanders van het machtsdenken diskwalificeert. Dit draagt niet bij tot verdieping van het debat. Zinvoller zou zijn te laten zien hoe het recht zich door de eeuwen heen heeft ontwikkeld en hoe dat systeem nu onder druk staat.
Roel Metz Almere
Het commentaar van 10 januari, Een week vorst en sneeuw moet Nederland lessen trekken over de eigen mentale weerbaarheid, mag de uitgever van NRC zich ook aantrekken. Dat de bezorger van de papieren krant in de gladheid mijn brievenbus niet heeft bereikt is begrijpelijk. Maar waarom biedt NRC mij niet de mogelijkheid om de krant vervolgens in de loop van de ochtend zelf op te halen in het lokale distributiepunt als ik dat wil en mij dat lukt? Geef de abonnee de keuze.
Menno Tamminga Zutphen
Trump zegt dat een gebied niet automatisch van jou is als je er vijfhonderd jaar geleden met een boot aan land bent gegaan. Nu is het zo dat vierhonderd jaar geleden de Pilgrim Fathers (de mogelijke voorvaders van Trump) op de oostkust van Amerika aan land gingen en het gebied als het hunne gingen beschouwen. Moeten nu alle niet-Indianen gedeporteerd worden naar Europa, Azië en Afrika – met Trump voorop?
Ben Geutjes Den Hout
Source: NRC