Reptielen kruipen in de winter meestal weg onder een steen. Alligators overwinteren het liefst in modderrijk water. Dan houden ze wel hun neus boven water.
Een alligator in het ijs in een natuurpark in Texas.
Voor de meeste waterminnende dieren is het slecht nieuws als hun leef- en jachtterrein bevriest. Denk aan eenden die noodgedwongen samenhokken in een piepklein wak, of aan de onfortuinlijke ijsvogel die bijna acht jaar geleden vastvroor in Oostzaan. Ook deze Amerikaanse mississippialligator lijkt er op het eerste gezicht bekaaid van af te komen, maar schijn bedriegt: hij is in diepe winterrust. Reptielen doen in plaats van aan winterslaap aan brumatie, een speciale variant van algehele torpor ofwel verminderde fysiologische activiteit.
Omdat reptielen en amfibieën in tegenstelling tot bijvoorbeeld zoogdieren en vogels koudbloedig zijn, hangt hun lichaamswarmte nauw samen met de omgevingstemperatuur. In koude winters, wanneer ze spaarzaam moeten zijn met hun energie, vertraagt allereerst hun stofwisseling. Ze hebben daardoor minder eten en minder zuurstof nodig om te overleven, maar zijn als gevolg van die brumatie ook heel traag. Hun hartslag daalt daarbij tot 2 of 3 slagen per minuut.
Veel reptielen kruipen om te brumeren in alle rust weg onder bladeren of stenen, maar alligators verschuilen zich graag in ondiep modderrijk water. En dat kán bevriezen – daarom steken ze uit voorzorg hun neusgaten boven het wateroppervlak uit als een snorkel, zodat ze wel kunnen blijven doorademen. Zodra het in het voorjaar warmer wordt komen ze uitgerust en hongerig weer tevoorschijn en gaan ze niet alleen op zoek naar voedsel (van vissen en schildpadden tot wasberen en vogels) maar ook naar een geschikte partner.
Op de hoogte van kleine ontdekkingen, wilde theorieën, onverwachte inzichten en alles daar tussenin
Source: NRC