Een reportage over bezorgers die de afgelopen dagen in de vrieskou en sneeuw toch ervoor zorgden dat de kranten op de matten vielen, liet menig Volkskrant-lezer niet onberoerd. Een bundeling.
Een prachtig verhaal in de zaterdagkrant over die dappere Soedanese krantenbezorger. Midden in de nacht glibbert hij door de polder en krijgt het wonder boven wonder voor elkaar om heelhuids z’n ronde af te maken. Fijn dat zijn baas bij DPG-media daarvoor waardering uitspreekt.
Des te schrijnender is het om dan te lezen dat hij de bezorgers maant om vooral geen risico’s te nemen, terwijl het bedrijf niet uitbetaalt als de krant niet bezorgd kan worden. Bij dergelijke barre omstandigheden lopen de abonnementsinkomsten bij DPG gewoon door. Maar de bezorgers staan dus voor de keuze om het risico te nemen óf om geen inkomsten te hebben. Is dat wat de manager operations bedoelt als hij zegt dat ‘we de situatie niet te veel moeten romantiseren’?
Gijs de Graaff, Diemen
Helemaal eens met briefschrijver Michel Groenenstijn over betaling aan de krantenbezorgers in tijden dat de wegen voor iedereen onbegaanbaar zijn, maar zij het zelf maar uit moeten zoeken. Dit deed mij denken aan de indrukwekkende film Sorry We Missed You. Ik raad iedereen aan deze te bekijken. Het verandert je idee over bezorgers voor altijd.
Ria Vleesch du Bois, Lunteren
Ik ben het volledig eens met de ingezonden brief van Michel Groenenstijn uit Nijmegen. De zin ‘DPG heeft bezorgers op het hart gedrukt geen grote risico’s te nemen. Tegelijkertijd betaalt de uitgeverij in principe niet uit als er niet wordt bezorgd’, laat een manco zien.
Risicobepaling mag nooit samen gaan met een voordeel of nadeel, omdat er dan geen objectieve beoordeling plaatsvindt. Neem bijvoorbeeld iemand met een minimuminkomen die mag kiezen tussen naar het werk rijden in gevaarlijke winterse omstandigheden, of thuisblijven maar dan geen loon ontvangen voor die dag. De persoon mag zelf het risico inschatten. In zo’n geval zal naar het gewenste resultaat geoordeeld worden: loon ontvangen.
‘Het is glad, er rijdt bijna niemand op de weg maar ik heb winterbanden en zal voorzichtig rijden’, of ‘het is niet verantwoord om nu de weg op te gaan, dan maar geen loon’, zal minder snel de conclusie zijn.
Als werkgever is er een verplichting om een veilige werkplek aan te bieden. Het echte winterweer komt niet zo vaak meer voor. En als het gebeurt, en men afgeraden wordt om de weg op te gaan, dan moet je als uitgever het lef hebben om de abonnees te informeren dat er geen krant bezorgd zal worden en bezorgers gewoon hun ‘stukloon’ te betalen.
Veel mensen op het kantoor van DPG Media hebben ongetwijfeld ook vanaf huis kunnen werken. Maar de personen die dat niet kunnen, en niet op het werk konden verschijnen, krijgen toch ook gewoon uitbetaald?
Meerten van der Laan, Meeden
Bezorgers hebben inderdaad de verantwoordelijkheid om de risico’s zelf te bepalen. Dat laat niet onverlet dat DPG een minstens zo grote verantwoordelijkheid heeft om de bezorgers, die de bescheiden inkomsten nodig hebben, toch te betalen ondanks dat de krant niet wordt bezorgd.
Ik neem aan dat DPG niet de energie en de tijd wil steken in het compenseren van álle abonnees die de krant niet hebben mogen ontvangen? Dat ‘overgebleven geld’ komt DPG niet toe, maar de bezorgers.
C. Willemsma, Kraggenburg
Spekglad, maar de krant ligt op de mat’ onthult dat krantenbezorgers het financiële risico moeten dragen van de ‘overmacht’ bij slecht weer. Wat een gotspe voor een krant die ik tot nu als sociaal bewogen zag. Alsof er een ceo is die bij vorst geen uitbetaling krijgt.
Natuurlijk kan en zal ik ‘onze’ bezorger bij nieuwjaar, of incidenteel bij erg slecht weer, financieel bedanken. Maar alle gladiolen nog an toe: DPG, schaam je en verander dit.
Paula Breeman, Leiden
Ook wij hadden hier thuis een discussie over de bezorging van de krant. Natuurlijk begrijpen wij dat het in extreme omstandigheden moeilijk, zo niet onmogelijk, is de krant te bezorgen. Ook wij waren van mening dat het toch niet helemaal in orde is, dat een bezorger dan geen vergoeding krijgt. Echter, bij niet bezorging melden wij dit en krijgen de kosten voor de krant teruggestort. Een krant die waarschijnlijk al voorbereid en gedrukt is, wellicht ook gedistribueerd.
Ik ben het volledig eens met Michel Groenestijn, maar denk tegelijkertijd dat wij, als
abonnee, hier ook een verantwoordelijkheid in hebben, door bij dit soort onvoorziene en extreme omstandigheden af te zien van de restitutie, zodat deze kan worden gebruikt als vergoeding voor de bezorgers.
Arnold Fase, Hazerswoude
Heel lief dat jullie de krantenbezorgers dit weekend met een paginagrote advertentie bedanken voor het rondbrengen van de krant. Maar zet er dan geen foto bij van een krantenbezorger zonder dikke jas, handschoenen of muts. Gebruik een echte foto van een krantenbezorger, dik aangekleed, ploeterend door de sneeuw, lopend met zijn fiets aan de hand. Dat kan iedereen lezen en zien dat het soms one hell of a job is.
Joke van der Veer, Ede
Vandaag kreeg ik een mailtje van de Volkskrant waarin werd gemeld dat de
bezorging van de krant misschien te wensen zou overlaten vanwege het
onvoorspelbare weer. Omdat het een noreply-bericht was, kon ik er niet op
reageren. Dat zinde me niets.
Ik wil u laten weken dat de bezorger die de krant in mijn brievenbus
stopt elke dag van de partij was. Joop is stipt en trotseert alle
weersgesteldheden. Alle lof voor deze man.
J.Claassen, Boxtel
De afgelopen sneeuwdagen heeft mijn krantbezorger steeds keurig om 07.00 uur de krant bezorgd. Ik heb veel respect voor hem. En ja, een paar sneeuwdagen zullen we de komende jaren heus nog wel eens meemaken. Maar moeten we niet veel banger zijn voor de situatie van meer intense hybride oorlogsvoering? Cyber- en DDOS aanvallen, acute en langdurige internetstoring, ontwrichting van de lokale elektriciteitsvoorziening – kortom, geen mogelijkheid nog een digitale krant te lezen?
Ik voorzie een situatie waarbij in de toekomst mijn buren aanbellen om met mij, bij een petroleumlampje, de papieren krant door te nemen voor een update over de oorlogssituatie. Zoals het ook in WO II ging. Dus, waarde redactie, de papieren Volkskrant is dan mijn noodpakket! Weest u zich daarvan bewust, let op uw saeck.
Jos Letschert, Arnhem
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant