De lezersbrieven! Over incasseren, een wedstrijdje verplassen, voorwaarden voor kritiek, een opvallend schrikbeeld, misplaatste bescheidenheid, omarming van het toeval, de zorgvuldigheid van ICE en het etaleren van grootsheid.
Als gezondheidszorgpsycholoog, die op een specialistische jongvolwassenpoli binnen de ggz werkt, wil ik het toch nog even opnemen voor jongvolwassenen in Nederland die kampen met stress, prestatiedruk en andere mentale klachten. Gabriël van den Brink koppelt dit in zijn column aan een afname in ons incasseringsvermogen. Maar is ‘ons’ vermogen tot incassering werkelijk afgenomen? Of zijn de eisen toegenomen die aan jongvolwassenen worden gesteld?
Incasseren gaat om iets verdragen of aankunnen, zonder eraan onderdoor te gaan. Het suggereert dus veerkracht, iets wat je vergroot door contact te maken met kwetsbare kanten, emoties te erkennen en steun te zoeken.
Bij eerdere generaties was het individu ondergeschikt aan gezin, werk en gemeenschap. Je persoonlijke gevoelens mochten het geheel niet verstoren. Veerkracht werd gezien als aanpassen, inslikken en volhouden. De huidige moraal is wellicht expressiever. Emoties geven richting en over ze praten zorgt voor verbinding. Veerkracht betekent juist ook je kwetsbaarheid omarmen. Dat is absoluut geen zwakte, maar een kracht.
Maura Joppen, Utrecht
Als Trump op een standaard landkaart kijkt, lijkt het alsof de VS met Groenland erbij opeens het grootste land ter wereld zijn. Dat, en niets anders, lijkt me zijn motivatie om Groenland te willen. Soort wedstrijdje verplassen, maar een waarbij je vergeet je broek open te doen.
Jitte de Vries, Bentveld
Op de vraag of het niet belangrijk is om onder de aandacht te brengen dat mannen hun handen thuis moeten houden, antwoordt Charlotte Mutsaers: ‘Zeker. Maar vrouwen hebben ook handjes hoor, en doen ook zeer verkeerde dingen. Laten we niet doen alsof vrouwen heilig zijn.’
Ik snap de betekenis hiervan niet. Bedoelt ze dat alleen wie perfect is, kritiek mag geven?
Anna Zwarts, Almere
Geweldige column, ‘Sneeuwbal’ van Peter Middendorp, op de voorpagina. Als vrouwtje van 64 was er herkenning. Maar opvallend dat het zijn schrikbeeld is om een oud vrouwtje te worden. Geen oud mannetje?
Saskia Aalbers, Den Haag
Als arts die vijftien jaar werkzaam was als huisarts, maar ook een twintigtal jaren gewerkt heeft in het ziekenhuis en het verpleeghuis, kan en mag ik wel zeggen dat het vak van huisarts het meest ingewikkelde is binnen de gezondheidszorg. En het meest waardevol. Het is niet mijn bedoeling mijn vroegere collega’s tegen de schenen te schoppen. Maar echt, het werken in een ziekenhuis met alle diagnostische hulpmiddelen was nog het meest simpele.
Huisartsen, stop met die misplaatste bescheidenheid, doe desnoods weer een witte jas aan! En potentiële patiënten (en dat zijn we allemaal), wees toch zuinig op je huisarts. Zij zijn inderdaad van levensbelang, maar ook de motor van onze gezondheidszorg.
Agda van Dijk, Nijmegen
Het sneeuwt. Het hele land is in rep en roer. Maar de NS, Rijkswaterstaat of het KNMI zijn niet het probleem. Wij, de Nederlandsche Mensch, zijn het probleem. We kunnen niet tegen onvoorspelbare dingen, ons oneindig drukke schema prevaleert. En helaas kun je de sneeuw niet op de centimeter en minuut nauwkeurig voorspellen.
Dus stop je te ergeren aan voorspellingen die niet uitkomen. Omarm het toeval en geniet van de knisperende sneeuw onder je voeten. Je moet gewoon wat eerder vertrekken, en misschien ben je wat later op je bestemming. Zo spannend is het niet.
Jannik Zijlstra, Nijmegen
‘In Minneapolis is ICE in groten getale bezig om (...) migranten zonder verblijfsvergunning op te sporen.’ Met deze beschrijving lijkt het haast alsof ICE zorgvuldig alleen illegale migranten oppakt. Niets is minder waar. Een getinte huid is, ongeacht migratiestatus, voldoende reden om door ICE te worden opgepakt en zonder pardon onder mensonterende omstandigheden vastgehouden of zelfs uitgezet te worden – Amerikanen incluis.
Veel vermeende ‘illegalen’ zijn mensen die gewoon nog in procedure zijn, wat in de VS tot tientallen jaren kan oplopen. Hen alvast oppakken en vastzetten, is vergelijkbaar met mensen in de supermarkt oppakken voor winkeldiefstal terwijl ze in de rij voor de kassa staan. Deze acties van ICE zijn niets meer dan razzia’s. Laten we ze ook zo benoemen.
Amy Klipp, Rijswijk
In 1978 was er alle aanleiding om het wereldkampioenschap voetbal in Argentinië te boycotten, en brede steun voor. Er was sprake van een gruwelijke onderdrukking en grove schendingen van mensenrechten door de Argentijnse militaire junta. De boycot lukte niet, maar er ontstond zo wel groot internationaal protest tegen de junta.
Tijdens het aankomende wereldkampioenschap voetbal in de Verenigde Staten is er wederom alle aanleiding om de proteststem te laten horen. Trump bruuskeert het internationaal recht op velerlei vlak. Meest recente uitwassen: de ontvoering van Maduro, zijn dreigement om ook in andere Zuid-Amerikaanse landen in te grijpen en zijn voornemen om Groenland in te nemen. Mensenrechten doen er niet toe. Minderheden en vluchtelingen worden zwaar gediscrimineerd. Het Internationaal Strafhof bestempelt hij als terreurorganisatie. En zo onttrekken de VS zich ook aan allerlei internationale verplichtingen, waaronder het Klimaatakkoord van Parijs.
Trump, voorvechter van het recht van de sterkste, kán geen goede gastheer zijn van een WK, waarin de spelregels voor alle deelnemende landen hetzelfde zijn. Hij wil het WK voetbal gebruiken om de grootsheid van hemzelf en zijn land te etaleren. Hij doet dit in navolging van andere autoritaire leiders en dictators, denk aan Hitler in 1936 met de Olympische Spelen in Berlijn.
De wereld moet hem nu duidelijk maken dat de maat vol is. Het onfatsoen mag niet ongestraft maar doorgaan. Stop Trump, dat kan met protest tijdens het WK voetbal.
Hans Olsthoorn, voetballiefhebber, Bloemendaal
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant