is voormalig Amerika-correspondent en commentator van de Volkskrant.
Nu de orwelliaanse aspecten van het trumpisme – wetteloosheid, leugens, geweld – tot volle wasdom zijn gekomen, moet Nederland zich afvragen of het niet wat meer moed kan tonen.
In de Verenigde Staten kon je de laatste tijd ineens rijen zien voor kerken in steden als Chicago, New York en Los Angeles. De mensen – lang niet allemaal christelijk, maar, in tegenstelling tot ongelovigen die zich cultuurchristenen noemen, vervuld van naastenliefde – waren gekomen om te horen hoe ze immigranten konden helpen. Ze gingen naar huis met nieuwe energie en een fluitje.
Het zijn deze fluitjes die nu te horen zijn in de video’s waarin agenten van deportatiedienst ICE geconfronteerd worden met burgers die het niet langer pikken. Een paar korte tonen om te waarschuwen dat er agenten in de buurt zijn gesignaleerd, een aanhoudende toon als die bezig zijn met arrestaties. Het is het geluid van het aanzwellende protest geworden.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Dat dit protest moed vergt, werd vorige week overduidelijk. Buurtbewoonster Renee Good, moeder van drie kinderen, werd in Minneapolis doodgeschoten toen ze, nadat ze met haar auto de weg had geblokkeerd, wilde wegrijden van enkele ICE-agenten. Later die week schoten ook agenten van de federale grenspolitie in Portland, ver van de grens, twee mensen neer.
Dit zijn geen incidenten, maar past in de hardvochtige opdracht van deze diensten. Sinds het aantreden van Donald Trump zijn al zeker dertig arrestanten in detentie overleden. Onderzoek naar de omstandigheden van hun dood wordt nauwelijks gedaan. Het lijkt erop dat de diensten carte blanche hebben.
Hun ogenschijnlijk wetteloosheid werd donderdag bevestigd door vice-president JD Vance, die zei dat de agenten ‘absolute immuniteit’ hebben. Een onderzoek door de autoriteiten van de staat Minnesota werd geblokkeerd. Alleen de FBI, die na een ongekende zuivering onder controle staat van de Trump-aanbidder Kash Patel, zal de zaak bekijken.
De razendsnelle conclusies van diverse kabinetsleden laten zien hoe het regime hierin staat. ICE-minister Kristi Noem noemde Good een ‘binnenlandse terrorist’, Vance noemde haar een ‘gestoorde linkse’ en zei zonder grond dat ze de agent dood had willen rijden. De kwade trouw van deze beweringen – zonder enige kennis van zaken en motieven – werd meteen aangetoond door de video’s waaruit blijkt dat Good niets slechts in de zin had. Maar geen van de trumpisten nam zijn of haar woorden terug. Wie eenmaal een vijand heeft gecreëerd, ziet zichzelf altijd als slachtoffer.
Dat deze ‘alternatieve feiten’ ondanks of juist dankzij hun schaamteloosheid kunnen beklijven, weten we al tien jaar. Nog steeds denkt half Amerika dat Trump bij zijn eerste verkiezing niet door de Russen geholpen is. Twee eindeloos door hem herhaalde woorden (‘Russia hoax’) zijn voor zijn aanhangers genoeg om de duizenden pagina’s met bewijzen te negeren, en voor anderen om eraan te twijfelen.
Die aspecten van het trumpisme – wetteloosheid, vijanddenken, leugens, omdraaiingen en geweld – zijn de pijlers van zowel zijn binnenlandse als buitenlandse beleid. Dat is al tien jaar het geval, maar nu deze orwelliaanse praktijken tot volle wasdom zijn gekomen, en Trump zich dankzij de conservatieve collaborateurs en het door hem benoemde Hooggerechtshof onaantastbaar kan wanen, moet ook Nederland zich afvragen of het niet, net als het Amerikaanse verzet, wat meer moed kan tonen.
Waar blijven de diplomatieke terechtwijzingen? Waar blijft de steun voor dissidenten? Wanneer bekoelen de defensie- en handelsbetrekkingen? Wat doen we met het WK voetbal? Ook als consument kun je denken: wat koop ik nog uit Amerika? Wat doe ik met het WK?
Ergens moeten naïviteit en normalcy bias, de neiging te blijven denken dat dit allemaal wel losloopt, eindigen. Tenzij we dit wel normaal vinden.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant