Terwijl Venezuela bijkomt van de Amerikaanse aanval, belooft Donald Trump een enorme olieopbrengst: tientallen miljoenen vaten. Dat zal niet eenvoudig gaan met de verwaarloosde Venezolaanse infrastructuur, maar de strijd met China speelt een grote rol. "Trumps actie is puur strategisch."
De Verenigde Staten verrasten de wereld met de aanval op Venezuela en de ontvoering van president Nicolás Maduro. De Amerikaanse president Trump aast op de enorme olievoorraad: er wordt gezegd dat Venezuela ongeveer 17 procent van de wereldwijde oliereserves in de grond zou hebben. Dat zijn ruim 300 miljard vaten.
"Dat aantal is een sprookje", zegt gasspecialist Jilles van den Beukel van het Haags Centrum voor Strategische Studies. "Het getal van 303 miljard vaten komt bij het Venezolaanse staatsoliebedrijf PDVSA vandaan, maar zij komen met belachelijk hoge getallen."
"Feit blijft dat Venezuela veel in de grond heeft zitten, dus er zijn mogelijkheden voor de VS", vervolgt Van den Beukel. "Voor de inval werd weinig geproduceerd, slechts 900.000 vaten per dag. In de jaren negentig produceerden ze daar zo'n drie miljoen vaten per dag, wat normaal is voor zo'n olierijk land." Sinds de inval is de productie vrijwel stilgevallen.
Maar na de jaren negentig, onder president Maduro en zijn voorganger Hugo Chávez, is de industrie in Venezuela verwaarloosd. Het betekent dat de productie op korte termijn kan worden opgeschroefd, maar niet met enorme aantallen. De energiemarkt lijkt voorlopig dan ook geen grote veranderingen te verwachten.
Op de langere termijn, bijvoorbeeld over tien jaar, kan er veel meer olie uit de grond worden gehaald, voorspelt de Amerikaanse zakenbank Goldman Sachs. De bank waarschuwt ook voor het onderschatten van de VS: de Amerikaanse toewijding kan veel teweegbrengen.
Er zullen in ieder geval enorme investeringen nodig zijn om de oliewinning echt op te schroeven. In de eerste plaats omdat er al dertig jaar niet meer is geïnvesteerd in de infrastructuur, maar ook omdat Venezuela zware olie heeft. Die olie is weliswaar erg interessant voor Amerikaanse bedrijven, maar kost veel geld en tijd om verder te ontwikkelen.
Trump sprak vrijdag in het Witte Huis met internationale oliebedrijven over wat er in Venezuela moet gebeuren. Ook de Nederlandse grondstoffenhandelaren Vitol en Trafigura waren van de partij. Trump beweert dat bedrijven bereid zijn 100 miljard dollar te investeren.
Het is de vraag hoe enthousiast de bedrijven echt zijn om in Venezuela te investeren, want de politieke situatie is onzeker. Bovendien zijn er in 1976 en 2007 nationalisaties van de olie-industrie geweest, waarbij het bezit van buitenlandse oliebedrijven in handen van de Venezolaanse overheid kwam. Bedrijven zullen zich afvragen of ze zoiets willen riskeren. Voorlopig zijn ze nog niet enthousiast.
De tijdelijke regering in Venezuela gaat 30 tot 50 miljoen vaten olie exporteren, schrijft Trump op zijn platform Truth Social. In welke tijdsperiode dat gaat gebeuren, geeft hij niet aan.
"Trump kan van alles hopen, maar de grote oliebedrijven hebben daar naar mijn inschatting geen zin in", zegt Van den Beukel. "Er kan wel iets gebeuren, maar dan met kleinere oliebedrijven die wat avontuurlijker zijn."
Een situatie als in Irak is volgens Van den Beukel het beste scenario voor de VS. "Sinds de inval daar is de productie ongeveer verdubbeld. Maar dat vraagt een hoop investeringen en politieke stabiliteit. En Venezuela heeft een achterstand ten opzichte van Irak, omdat de bestaande infrastructuur zo slecht is."
De strijd met China is een belangrijke reden voor de bemoeienis in Venezuela, zegt expert Jan-Hein Jesse. Hij is nu zelfstandig, maar heeft meer dan veertig jaar ervaring in de energiesector, onder meer als werknemer bij Shell en als hoofd energiefinanciering bij ING.
"China is voor olie enorm afhankelijk van de import uit vier landen: Venezuela, Iran, Rusland en Angola", zegt Jesse. "China moet elke dag zo'n 12,5 miljoen vaten olie importeren, wat gelijk is aan een vijfde van de wereldwijde olietransport. Als de VS en Europa China zouden boycotten, zoals ze nu met Rusland doen, hoopt China met deze vier landen altijd verzekerd te zijn van olie."
"De VS is bezig om die strategische positie te ondermijnen", schat Jesse in. "Als dat lukt, kan de VS de voorraad afknijpen als het tot een directe confrontatie met China komt. De militaire actie van de VS is puur transactioneel en strategisch."
De interesse in Groenland is volgens Jesse wel echt iets anders dan de situatie in Venezuela. "De energievoorraden in Groenland zijn zeker belangrijk, maar op korte termijn is het niet de voornaamste reden. Dat gaat echt om de verdediging tegen Rusland en China."
Als er in Venezuela snel orde op zaken wordt gesteld, kan het niveau volgens Jesse binnen een jaar misschien naar 1,4 miljoen vaten per dag stijgen. Maar het kan zo'n tien jaar duren om de productie naar 2,5 miljoen vaten of meer te brengen. "Maar de VS zit daar ook niet voor olie voor morgen. Ze zitten daar echt voor de lange termijn."
Source: Nu.nl economisch