Home

Het vult goed, het voedt goed: deze polentina is precies wat u in deze weken zoekt

Kookboekenmaker Yvette van Boven maakt een seizoensrecept en geeft suggesties om iets met de restjes te doen. Deze week: polentina.

is kok, presentator en kookboekenschrijver. Voor Volkskrant Magazine bedenkt ze wekelijks een seizoensrecept.

Die hartige porridge van vorige week leverde veel reacties op. Dat verbaasde me niet. Half januari is ook echt de tijd waarop je vanzelf bij troostrijke en voedzame lepelgerechten uitkomt. Warm, eenvoudig, niet zwaar, met lekker veel gezonde groente. Eten dat je niet hoeft uit te leggen.

Ik dacht eraan toen ik weer eens een pan soep maakte die in de basis niets nieuws is. Het is eigenlijk dezelfde boerensoep die men al jaren overal eet: iets zetmeelachtigs – of iets wat de soep vult of verdikt – met veel groen en bouillon, gemaakt van een ingrediënt dat die goeie umamiboost geeft. Hier in Ierland is dat aardappel-preisoep, vaak met wat (boeren)kool erdoor en soms wat spek.

In Italië maken ze precies dezelfde soep, maar dan met andere ingrediënten. Net zo eenvoudig, maar een ander land levert nu eenmaal andere grondstoffen op. Polenta dus in plaats van aardappel, cavolo nero in plaats van (boeren)kool. Parmezaanse kaas in plaats van spekblokjes. Meer verschil is er niet.

Polenta als soep, polentina, is al eeuwenoud. Maïsgries wordt gegaard in bouillon tot het bindt. Het is net zo geruststellend als porridge: regelmatig roeren, zachtjes koken tot het klopt. Het vult goed, het voedt goed, het is precies wat u in deze weken zoekt.

Cavolo nero (palm- of zwarte kool), staat nog steeds in mijn Ierse tuin, het is lekker stevig, maar niet log en een pietsje bitter. In dunne reepjes gesneden en langer of korter meegekookt wordt hij soepel en zacht of behoudt hij juist wat bite en geeft hij de soep net lekker karakter. Meer heeft polentina eigenlijk niet nodig. Maar ik maakte ’m natuurlijk nóg lekkerder. Met gepofte knof, frisse citroen en bouillon getrokken van een dikke korst parmezaanse kaas. Maak het af met krokant gebakken broodkruim erop.

Zo is het nog steeds gezond, zonder dat het zo voelt. Ik hou niet van uitdrukkingen als: ‘een reset’ of ‘goede voornemens’. Maak gewoon een pan eenvoudige Italiaanse boerensoep. Comfortabel, warm én met aandacht. Dat werkt ook in Nederland, in Ierland, overal. Júíst goed in januari. Soep die je terugaait.

Polentina van parmezaanbouillon met cavolo nero

Ultiem comfortabel wintervoer.

Voor 6 kommen, bereiding: circa 40 min.
4 eetl. olijfolie
1 flinke prei, in fijne ringen, gewassen
1 theel. venkelzaad, licht gekneusd
2 tenen knoflook, fijngehakt
1,5 liter ongezouten groentebouillon of water
de dikke korst (met wat kaas eraan) van een stuk parmezaan
100 gram polenta
150 gram cavolo nero of boerenkool, nerf verwijderd, grof gesneden
1 bol knoflook
1 biologische citroen, rasp en sap
zeezout en versgemalen zwarte peper

Optioneel voor erop
6 eetl. gebakken panko of verkruimeld oud brood
olijfolie

Verwarm de oven voor op 200 graden of de airfryer op 180 graden. Snijd de bovenkant van de knoflookbol af, leg hem op een velletje aluminiumfolie, besprenkel met een beetje olijfolie en vouw dicht. Rooster ongeveer 30 minuten in de oven of 15 minuten in de airfryer tot de tenen boterzacht zijn. Bewaar tot het einde.

Verhit ondertussen de olijfolie in een grote pan op laag vuur. Voeg de prei toe met een snuf zout en laat het zacht worden zonder te kleuren. Strooi het venkelzaad erbij en laat een minuut meewarmen tot het begint te geuren. Voeg de fijngesneden knoflook toe en roer kort door.

Schenk de bouillon of water erop, voeg de parmezaankorst toe en breng aan de kook. Giet al kloppend de polenta in een dunne straal erbij zodat er geen klontjes ontstaan. Zet het vuur laag, leg een deksel half op de pan en laat de soep ongeveer 15 minuten zacht koken, regelmatig roerend, tot de polenta gaar is en de soep dik en romig.

Knijp de geroosterde knoflooktenen uit hun schil, prak ze met een vork en roer ze door de soep. Voeg de cavolo nero toe, dek af en laat nog ongeveer 5 minuten (of langer naar smaak) meekoken tot hij zachter is.

Haal de pan van het vuur, vis de kaaskorst eruit, en breng op smaak met citroenrasp, kneep citroensap, zeezout en royaal zwarte peper. Serveer met extra olijfolie aan tafel en eventueel wat geroosterd broodkruim.

Opmaaktip
Warm een restje soep zachtjes op met meer water (hij dikt in), en serveer met een zachtgekookt ei of gepocheerd ei erop. Die dooier wordt de saus. Meer heeft u als lunch niet nodig.

Meer leesplezier

Dit is een verhaal uit Volkskrant Magazine. Wilt u alle verhalen, columns en rubrieken uit het nieuwste nummer lezen? Dat kan hier.

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Lees hier alle artikelen over dit thema

Source: Volkskrant

Previous

Next