Het plan was om een wolf op de Veluwe te zenderen en de interacties van het dier te volgen met mensen, edelherten en wilde zwijnen. Maar de wolf ging ervandoor en zwierf al ruim 2.500 kilometer door Nederland.
is regioverslaggever van de Volkskrant in Oost-Nederland.
De eerste en vooralsnog enige gezenderde wolf in Nederland blijkt een actief baasje. Sinds het dier tweeënhalve maand geleden een halsband met gps-tracker omgehangen kreeg, legde hij maar liefst 2.528,5 kilometer af en deed daarbij vier provincies aan. Onderweg tussen het noordelijkste punt, iets onder Assen, en het zuidelijkste bij het Gelderse Rheden, zwom de wolf twee keer de IJssel over.
Dit maakte de Wageningen Universiteit (WUR) donderdag bekend bij een knisperend haardvuur in een oude boerderij in het Nationale Park de Hoge Veluwe. Aan een tafel, onder kroonluchters gemaakt van edelhertgeweien, werd de pers ‘meegenomen op ontdekkingsreis’ op basis van de eerste resultaten van het zenderonderzoek dat half oktober begon.
Voor het onderzoek werkt de WUR samen met de Hoge Veluwe om de interactie tussen wolf, prooi en mens in het gebied in kaart te brengen. Om die reden lopen er inmiddels ook drie gezenderde herten rond en kunnen de betalende bezoekers van het omheinde park een tracker meekrijgen.
Vooralsnog zijn er geen resultaten te melden over het samenleven van mens en dier in het park, omdat de gezenderde wolf al onderweg naar Drenthe was voordat de eerste bezoekers goed en wel met een tracker waren uitgerust. De wolf doorkruiste negen gebieden met wolvenroedels en verblijft op dit moment op de Utrechtse Heuvelrug. Daar is het dier op een wildcamera gezien tussen andere wolven.
Ondanks – of wellicht ook dankzij – de zwerftocht van de gezenderde wolf is de onderzoeksleider, hoogleraar ecologie en beheer wilde dieren Frank van Langevelde, enthousiast over wat ze nu al over het dier te weten zijn gekomen. ‘Op dit detailniveau, elke vijf minuten de bewegingen volgen van een wolf, is iets wat we niet eerder hebben kunnen doen’, zegt hij. Voor hem was het bijvoorbeeld ‘een wauw-moment’ om te zien dat de wolf vooral ’s nachts aan de wandel gaat en zich vrijwel uitsluitend dan, als het donker is, buiten de beschutting van bossen in landbouwgebied vertoont.
Of het dier onderweg vee heeft gepakt, is nog niet onderzocht op basis van de beschikbare data en meldingen van landbouwschade. Vanwege de gevoeligheid willen de onderzoekers eerst zekerheid hierover en wachten ze het nog lopende DNA-onderzoek naar de gezenderde wolf af. Op dit moment is alleen bekend dat het om een mannetje gaat; hoe oud het dier is en waar het vandaan komt, is onduidelijk.
Bij de aankondiging van het onderzoek klonk direct kritiek. Animal Rights vindt het zenderen van een wolf ‘aantasting van het individu’. De organisatie meent bovendien dat het omhangen van de zender, waarvoor de wolf eerst met een pijl is verdoofd, gebeurde zonder de juiste vergunning. ‘Als ze betwisten dat wij de juiste vergunning hebben, dan moeten ze naar de rechter stappen’, is het enige dat Jacob Leidekker, hoofd bedrijfsvoering van de Hoge Veluwe, daarover zegt.
De Hoge Veluwe is uitgesproken tegenstander van de wolf. Het stichtingsbestuur wil het dier kunnen weren – desnoods door afschot – van het omheinde terrein van 5.400 hectare, waar sinds de jaren twintig van de vorige eeuw de schapensoort moeflon wordt gehouden. Die populatie werd de afgelopen jaren bijna uitgeroeid door wolven, voor wie het stroomloze hek rond het park geen barrière vormt. Wat er nog rest van de van oorsprong Corsicaanse schapen op de Hoge Veluwe, leeft nu achter wolfwerende rasters.
‘Wat wij van wolven vinden, staat los van kennis’, antwoordt Leidekker op de vraag waarom de parkdirectie onderzoek doet naar een dier waar het vanaf wil. ‘We zijn nieuwsgierig, en wie weet passen wij ons beeld van de wolf en ons beleid aan op basis van het onderzoek.’ Verzamelt het park met het onderzoek niet vooral munitie om aan te tonen dat de wolf in het drukke park, met jaarlijks 575 duizend bezoekers, geregeld dicht bij mensen komt?
‘Nee’, zegt Leidekker, die niet verder vooruit wil lopen op de uitkomsten. ‘Wij willen gewoon precies weten hoe het dier zich verhoudt in een door mensen gedomineerd landschap.’ In dat licht was voor de onderzoekers de interessantste uitkomst tot nu toe dat de wolf op de Utrechtse Heuvelrug op niet meer dan 50 meter van een wandelpad overnachtte.
Het plan is dat het onderzoek doorgaat tot 2028. De onderzoekers willen daarvoor nog vier andere wolven in het gebied zenderen. Verder is het de bedoeling nog zeven edelherten, tien wilde zwijnen en tien reeën van een gps-halsband te voorzien. Dat dit nog niet is gelukt, komt doordat de verdovingspijl vanaf maximaal 25 meter afstand op de schuwe dieren geschoten kan worden. Dat is veel dichterbij dan een jachtschot.
Voorlopig blijven de ogen dus gericht op die ene wolf, die volgens Van Langevelde ‘goed door het Nederlandse landschap beweegt’. Zo stak het dier meermaals snelwegen over, maar ‘altijd ’s nachts’.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant