Dat de tijd relatief is weten we al een tijdje. Hoe kan het anders dat Kerst alweer twee weken geleden is, dat we elkaar vijftien jaar geleden voor het eerst ontmoetten, dat ik pas één minuut bezig ben met mijn buikspieroefeningen en dat het ondertussen al bijna weekend is, terwijl de week gevoelsmatig net begon?
Vanwege de vele cijfertjes die nodig zijn om hem af te lezen, lijkt de tijd weliswaar een bepaalde meetbaarheid te bezitten, maar de praktijk bewijst het tegendeel. Als je gelukkig bent, raast de tijd namelijk altijd veel te snel voorbij, terwijl hij op eenzame of verdrietige momenten juist de gewoonte heeft te vertragen. En als het sneeuwt, zo zagen we deze week op alle snelwegen en stations, heeft de tijd zelfs de neiging helemaal te verstillen.
Die eigenschappen maken de tijd zowel oneerlijk (hoe verklaar je anders dat sommigen er veel meer van krijgen dan anderen?) als zeer onbetrouwbaar. Zo zeggen de heren wetenschappers weliswaar dat hij op alle plekken ter wereld even snel tikt, terwijl iedereen die het nieuws volgt de afgelopen dagen het exacte tegenovergestelde heeft kunnen waarnemen.
Over de auteur
Jarl van der Ploeg is journalist en columnist voor de Volkskrant. Hij werkte eerder als correspondent in Italië. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Ga maar na: hier hebben we sinds nieuwjaarsdag onze volledige tijd gevuld met vier files en twee sneeuwballengevechten, terwijl ze in de Verenigde Staten in hetzelfde tijdsbestek zagen hoe de persoonlijke schutzstaffel van een losgeslagen autocraat zijn tegenstanders executeerde op klaarlichte dag. Hoe het leger van diezelfde autocraat een naburig land binnenviel om daar de president te ontvoeren in een poging diens olie te stelen voor eigen gewin.
Ze zagen hoe hun land zich terugtrok uit zestig internationale verdragen die bedoeld waren om het klimaat, mensenrechten en democratieën te beschermen. En ze zagen hoe hun leider dreigde het territorium van een bevriende Navo-lidstaat in te nemen, puur en alleen omdat het de aandacht afleidt van zijn aanwezigheid op de seksfeestjes van een pedofiele pooier.
Dat zijn veel gebeurtenissen voor een week. En ze passen enkel in dat tijdsbestek omdat Donald Trump sinds zijn tweede termijn spot met alle wetten van de klok. Het voornaamste bewijs van die bewering: hoewel het voelt alsof hij alweer eeuwen aan de macht is, vond zijn beëdiging in werkelijkheid plaats op 20 januari 2025, wat minder dan een jaar geleden is.
Dat betekent dat hij in minder dan één jaar tijd zowel de internationale orde heeft weten te vernietigen als de logica om zeep heeft geholpen. In minder dan twaalf maanden tijd heeft hij zichzelf ontpopt als absolute meester van de omdraaiing; als iemand die de waarheid kan veranderen in leugen en defensie voortaan oorlog noemt. Macht is dankzij hem synoniem geworden voor recht terwijl rechtvaardigheid is veranderd in woke. Greed is good en deugen slecht.
Terwijl hij presidenten en vissers veranderde in drugsdealers, kregen drugsdealende presidenten juist gratie. En hoewel alle gebroken wetten en iedere geschonden internationale afspraak zwart op wit staat afgedrukt en voor iedereen te raadplegen is, duiken er toch elke dag weer nieuwe apologeten op die zijn gedrag goedpraten op sociale media en tv.
Donald Trump bezit de gave de tijd op een ongekende manier te vertragen terwijl hij hem tegelijkertijd voort doet razen. Dezelfde hoeveelheid chaos waar Europese leiders vroeger een dynastie voor nodig hadden, veroorzaakt hij in minder dan één jaar tijd. En hij heeft nog drie van die jaren over, als het er niet veel meer zijn.
Als ik Groenland was, zou ik mijn hart vasthouden.
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant