De kunstredactie van de Volkskrant verheugt zich op het eerste half jaar van 2026. De kunstkenners hebben twintig tips op het gebied van beeldende kunst, fotografie, muziek, theater, film en series.
Door Joris Henquet, Anna van Leeuwen, Robert van Gijssel, Mark Moorman, Merlijn Kerkhof, Alex Mazereeuw, Michiel Kruijt, Annette Embrechts, Floortje Smit en Els de Grefte
Illustraties Simon Ruis
Marty Supreme
met Timothée Chalamet
In Hollywood, zeggen ze, moet je een film kunnen verkopen in de tijd dat je in een lift staat. Stelt u zich zo’n elevatorpitch van Marty Supreme eens voor. ‘Een jongen volgt zijn droom om professioneel pingpongspeler te worden.’ Denkt u dan: nou, ik kan niet wáchten om die te zien? Natuurlijk niet.
En toch is dit dé film waar momenteel iedereen over praat. Waarom? Allereerst is het een film van de eigenzinnige studio A24 – goed teken. Regisseur is Josh Safdie, die met zijn broer eerder het briljante Uncut Gems maakte – ook veelbelovend.
Maar het is vooral te danken aan hoofdrolspeler Timothée Chalamet. Die begon zijn tafeltennistraining al voordat duidelijk was of de film überhaupt kon worden gemaakt. Acht jaar lang liet hij op elke filmset een tafeltennistafel plaatsen om tussendoor te kunnen oefenen. Dat soort toewijding heb je alleen als je écht ergens in gelooft.
Met net zo veel gusto stortte hij zich vervolgens op een knotsgekke publiciteitscampagne, die begon met een (nep) gelekt filmpje van een marketingbijeenkomst op Zoom, waarin Chalamet hyper de idiootste ideeën pitcht. Er kwamen daadwerkelijk zeppelins, windjacks in een beperkte oplage, onverwachte optredens en bodyguards met pingpongbalhoofden. Alleen het Vrijheidsbeeld werd niet oranje – een thema in de film – geverfd.
Kom kijken naar mijn pingpongfilm, schreeuwde deze campagne – en dat deed Amerika, waar de indiefilm met kerst een groot bioscoopsucces werd. En de hooggespannen verwachtingen werden nog waargemaakt ook, gezien de enthousiaste reacties, lovende recensies en Oscar-voorspellingen. Reikhalzend uitkijken dus, naar deze onwaarschijnlijke must-see, een 2,5 uur durende film over tafeltennis. (FS)
Marty Supreme, regie Josh Safdie, release op 19/2.
De soundtrack Wuthering Heights
van Charli XCX
Veel weten we nog niet over het filmproject Wuthering Heights van regisseur Emerald Fennell, maar wel dat Margot Robbie erin speelt, en uiteraard dat het gaat om een verfilming van Emily Brontës klassieker uit 1847.
Ook spannend wordt de muziek. Charli XCX, die na het megasucces van haar album Brat (2024) enigszins uitgeput raakte, tekent met Wuthering Heights voor haar tweede soundtrack. En die gaat waarschijnlijk radicaal anders klinken dan al haar eerdere werk.
Vorig jaar verschenen twee eerste tracks: een dreigende geluidsgolf met voorleeslispelstem van John Cale en een iets makkelijker in het gehoor liggend krachtlied vol gothic romantiek. Het album verschijnt bij de première van de film: twee keer iets om naar uit te kijken. (RvG)
Wuthering Heights van Charli XCX verschijnt op 13/2. De film Wuthering Heights draait in de bioscoop vanaf 12/2.
Afbeelding: Charli XCX in Budapest, Joseph Okpako via WireImage
A Streetcar Named Desire
door Internationaal Theater Amsterdam
De Britse regisseur Rebecca Frecknall boekt groot succes met haar moderne bewerkingen van toneelklassiekers. Een van haar grote hits is A Streetcar Named Desire, het Amerikaanse toneelstuk van Tennessee Williams uit 1947, over de getroebleerde Blanche DuBois, die in het krappe appartement van haar zus in New Orleans doordraait na een reeks aanvaringen met machoman Stanley Kowalski.
In 2022 ontving Frecknall in Londen jubelkritieken voor haar indringende bewerking van dit verhaal, met in de hoofdrol de Ierse acteur Paul Mescal (bekend van films als Aftersun en All of Us Strangers).
Met peperdure kaarten was dit tegelijk ook moeilijk toegankelijk prestigetoneel. Het goede nieuws is echter dat Rebecca Frecknall een samenwerking met het ITA-ensemble van regiecollega Eline Arbo is aangegaan, als ‘Ibsen Artist In Residence’. Ze debuteerde in 2024 met het toneelstuk Julie (naar August Strindberg) en is in 2026 veel in Amsterdam te vinden voor diverse opwindende toneelproducties.
Eind mei brengt zij De architect, een bewerking van Bouwmeester Solness van Henrik Ibsen. Maar eerst regisseert Frecknall een Nederlandstalige remake van haar successtuk A Streetcar Named Desire. Het maakt razend nieuwsgierig om te zien hoe de Nederlandse acteurs Hannah Hoekstra (als Blanche DuBois), Minne Koole (als Stanley Kowalski) en June Yanez (als Stella Kowalski) het er in deze spannende enscenering van gaan afbrengen.
In een interview met de Volkskrant zei Frecknall in 2024 over haar bewerking van Streetcar: ‘Mensen dachten dat ik er dingen uit had geknipt. Ik kreeg als reactie dat het personage van Stanley Kowalski er niet zo prominent in zat. Maar ik had er niets uitgeknipt, alleen een andere focus gelegd. In mijn versie was er meer aandacht voor de vrouwen, maar dat was al in de kern van het toneelstuk aanwezig.’ (JH)
A Streetcar Named Desire door ITA-ensemble, regie Rebecca Frecknall, vanaf 5/3 in Internationaal Theater Amsterdam, première op 8/3.
Afbeelding: Streetcar Named Desire door Fabian Calis
Metamorfosen
in het Rijksmuseum
Een geile oppergod die zich vermomt als verleidelijke zwaan, een onverbeterlijke narcist op wiens sterfplek de eerste narcis verschijnt, een nimf die aan haar belager ontkomt door te veranderen in een laurierboom – wie krijgt er ooit genoeg van de verhalen van Ovidius?
Het is deze onuitputtelijke bron – al twee millennia oud – waar het Rijksmuseum uit put. In samenwerking met Galleria Borghese in Rome presenteert het museum de tentoonstelling Metamorfosen. De belofte: ‘Ruim tachtig internationale topstukken uit alle eeuwen en van verschillende media.’
Nu is ‘alle eeuwen’ wat overdreven. Zoals verwacht is de renaissance goed vertegenwoordigd, met kunstwerken van bijvoorbeeld Titiaan en Michelangelo. Maar er wordt ook heel oude (een Minotaurus-sculptuur uit de 1ste eeuw) en heel nieuwe kunst getoond die gaat over metamorfosen. En dat wordt smullen.
Want wanneer krijg je nou de kans om in één tentoonstelling een sculptuur van Louise Bourgeois en een schilderij van Caravaggio te zien? Of wat te denken van een houten sculptuur van Femmy Otten, het jongste kunstwerk in de expositie, in gezelschap van bijvoorbeeld een mysterieus schilderij van René Magritte? (AvL)
Metamorfosen in Rijksmuseum Amsterdam, vanaf 6/2 t/m 25/5.
Afbeelding: Michele Tosini, Leda, ca. 1560–70. Galleria Borghese via Rijksmuseum
Vervolgseizoenen van The Pitt en Industry
Alleen al in januari is er genoeg om ons op te verheugen. Maar de kanttekening is dat de series waar we naar uitkijken vaak vervolgseizoenen zijn, en dat we daarmee nauwelijks zicht hebben op de series die bepalend worden voor 2026. Altijd goed om te onthouden dat titels als The Pitt, Adolescence, Baby Reindeer en Het jaar van Fortuyn de meeste eindejaarslijsten haalden zonder dat er op voorhand al te veel rumoer was.
Over The Pitt gesproken: het tweede seizoen is op het moment dat u dit leest begonnen (op HBO Max). Weer een bewogen dienst uit het leven van doctor Robby (Noah Wyle), hoofd van de eerstehulpafdeling van een groot ziekenhuis in Pittsburgh, ditmaal een oververhitte 4de juli, de viering van de Amerikaanse Onafhankelijkheidsdag. Op basis van de eerste afleveringen kan al worden vastgesteld dat fans van het eerste seizoen niet teleurgesteld gaan worden.
Nog meer vervolgseizoenen. Industry is aan zijn vierde seizoen toe (vanaf 12 januari op HBO Max). Het derde seizoen kreeg vijf sterren in de Volkskrant, als de enige echte troonopvolger van Succession. Het is een meedogenloze én geestige serie over rangen en standen in Groot-Brittannië, precies op het kruispunt van oud en nieuw geld. Alle personages razen al seizoenen lang op de afgrond af, zonder er ooit te arriveren. (MM)
The Pitt, seizoen 2, op HBO Max vanaf 9/1.
Industry, seizoen 4, op HBO Max vanaf 12/1.
Afbeelding: The Pitt via HBO Max
Tristan und Isolde
bij De Nationale Opera
Vorig jaar werd de operawereld opgeschrikt door het overlijden van regisseur Pierre Audi. Met pas 67 jaar stierf de voormalig artistiek directeur van De Nationale Opera onverwachts in Beijing. Decennialang wist hij kunstenaars uit allerlei disciplines te verbinden en naar Amsterdam te lokken, waarmee het operahuis internationaal aanzien kreeg.
Dit seizoen stond er een herneming gepland van de door hem vormgegeven productie van Wagners Tristan und Isolde, die voor het eerst in 2016 in Amsterdam te zien was. Wat verandert er zonder Audi’s aanwezigheid? Regisseur Lisenka Heijboer Castañón leidt de wederopbouw. In de orkestbak zit het Rotterdams Philharmonisch Orkest, dat wordt geleid door de pas 25-jarige Tarmo Peltokoski. Vier uur lang de spanning vasthouden, dat wordt een monsterklus. (MK)
Tristan und Isolde door De Nationale Opera, vanaf 8/2.
Afbeelding: Tristan und Isolde door Hugo Thomassen via De Nationale Opera
De heropening van het Nederlands Fotomuseum
Op 7 februari opent het Nederlands Fotomuseum zijn nieuwe onderkomen in Santos, een voormalig pakhuis op Katendrecht in Rotterdam. Liefst acht verdiepingen gaat het nationale fotomuseum tellen. De eregalerij van de Nederlandse fotografie keert terug. Daarnaast zijn er twee openingstentoonstellingen geprogrammeerd. Rotterdam in focus – Fotografie van de stad 1843-nu bevat meer dan drienhonderd foto’s van de havenstad, van de oudste opname (geschoten door een Engelse amateurfotograaf) tot hedendaagse drone- en panoramafotografie. In Ontwaken in blauw – Een ode aan cyanotypie staat de oude fotografische techniek centraal die diepblauwe afdrukken oplevert. Naast zeldzame, vroege voorbeelden worden cyanotypieën getoond van vijftien hedendaagse makers. De museumcollectie van ruim 6,5 miljoen objecten ligt opgeslagen in depots die bezoekers door glazen wanden kunnen bekijken, net als de restauratieateliers. (MK)
Fotomuseum in Santos, Rotterdam. Opening op 7/2.
Afbeelding: Het Nederlands Fotomuseum door Joris van Gennip
New Wave
De verjaardag van het hiphopcollectief
Het is een dubbele verjaardag: de Popprijs, de belangrijkste Nederlandse onderscheiding voor uitzonderlijke popprestaties, werd in 1986 voor het eerst uitgereikt. Dat is veertig jaar geleden en dat vieren we dit jaar. Daarnaast ging precies tien jaar geleden de Popprijs naar een collectief dat niet alleen op het podium in de Groningse Oosterpoort geschiedenis schreef. En ook dat wordt een feestje.
Het collectief New Wave werd in 2015 samengesteld door het platenlabel Top Notch, dat het nodig vond om twintig getalenteerde rappers, producers en muziekschrijvers samen te brengen op Schiermonnikoog. Een schrijverskamp dus, in zalige afzondering.
Het leverde een toch wel legendarisch album op. En gaf een kickstart aan de carrière van latere grootheden als Frenna, Jonna Fraser, Ronnie Flex, Bokoesam, Ares en nog veel anderen. En laten we Drank & Drugs niet vergeten, een van de meest besproken Nederlandse tracks uit de recente geschiedenis.
De atoomknal van de Nederlandse hiphop wordt gepast uitzinnig gevierd, met vijf opeenvolgende shows in de Amsterdamse Ziggo Dome. Wil je niet missen. (RvG)
New Wave in Ziggo Dome, Amsterdam, 2 t/m 6/2.
Afbeelding: The Wave door Paul Bergen via ANP
Historische musicals over Willem van Oranje en Aletta Jacobs
Twee gloednieuwe historische musicals beleven de komende maanden hun première. In Delft is een geheel nieuw ‘Prinsentheater’ gebouwd, waar op 8 februari een spectaculaire voorstelling met ronddraaiende tribune in première gaat over het leven van onze Vader des Vaderlands, Willem van Oranje (1533-1584). De regie is van Theu Boermans, die hiermee voortbouwt op het immense succes van zijn voorstelling Soldaat van Oranje in Katwijk. De hoofdrol van Willem van Oranje is voor Joris Smit, bekend van zijn gezelschap Het Nationale Theater uit Den Haag.
In maart springen we dan van de 16de naar de 19de eeuw. Daria Bukvić regisseert bij Theater Oostpool een ‘comedymusical’ over Aletta Jacobs (1854-1929), de eerste vrouwelijke arts van Nederland en een sleutelfiguur binnen het feminisme. Met een script van het onverwachte duo Nathan Vecht (van dramaserie Het jaar van Fortuyn) en Maud Wiemeijer (van dramaserie Anne+) wordt het levensverhaal verteld van de vrouw uit het Groningse dorp Sappemeer die als eerste vrouw een universitaire opleiding zou voltooien. De hoofdrol van Jacobs is voor de getalenteerde actrice Desi van Doeveren. (JH)
Willem van Oranje – De musical door Willem van Oranje Producties. Te zien in het Prinsentheater Delft, vanaf 17/1. Première op 8/2.
Aletta – De musical door Theater Oostpool, landelijke tournee vanaf 7/3, première op 21/3.
Afbeelding: Joris Smit speelt Willem van Oranje, via De Schaapjesfabriek
A Knight of the Seven Kingdoms
Verse George R.R. Martin-verhalen
A Knight of the Seven Kingdoms is een serie uit het Westeros-universum van fantasyschrijver George R.R. Martin. Het speelt zich ergens tussen House of the Dragon en Game of Thrones af, en is gebaseerd op de Tales of Dunk and Egg-verhalen. Het is met zes afleveringen een wat kleinschaliger project, maar wel opgenomen in Noord-Ierland, ook wel bekend als de locatie van Winterfell, de hoofdstad van het Noorden. Ook is er al een tweede seizoen (voor 2027) aangekondigd, waarmee het Westeros-universum zich gestaag blijft uitbreiden.
Daarnaast staat het derde seizoen van House of the Dragon voor halverwege dit jaar op het programma. Fans van de boeken vragen zich ondertussen al jaren af waar The Winds of Winter, deel zes van de Westeros-romancyclus A Song of Ice and Fire, blijft. En dan moet de inmiddels 77-jarige auteur ook nog beginnen aan slotdeel A Dream of Spring. (MM)
A Knight of the Seven Kingdoms, op HBO Max vanaf 18/1.
Een nieuwe editie van de Strijkkwartet Biënnale
De Strijkkwartet Biënnale, dat het strijkkwartet viert in al zijn facetten, komt er weer aan. Acht dagen lang doen topkwartetten – echt de halve Champions League – en veelbelovende jongere groepen het Muziekgebouw aan ’t IJ in Amsterdam aan. Ideaal voor vergelijkend warenonderzoek. Zo zullen het Quatuor Ébène en het Belcea Quartet samen concerteren en afwisselend spelen, om te eindigen met Mendelssohns Octet. En maakt het Quatuor Arod de verwachtingen waar na zijn internationaal geprezen Haydn-album? (MK)
Strijkkwartet Biënnale, van 24/1 t/m 31/1.
Afbeelding: Strijkkwartet Biënnale 2026, foto door Andrej Grilc
De tentoonstelling Grijs! Art on Aging
in Venlo
De bevolkingspiramide is al lang geen piramide meer, de jonkies zijn niet meer in de meerderheid, en de vergrijzing zet door. Dus wordt het hoog tijd voor tentoonstellingen over ouderdom. Straks waagt Museum van Bommel van Dam in Venlo zich aan een groepstentoonstelling aan het onderwerp. Hoe kijken we naar het ouder worden?
Aangezien we dat elke dag doen, kun je ook vragen: hoe kijken we naar onszelf? In de tentoonstelling zijn geweldige schilderijen van Joan Semmel (93) en Maria Lassnig (1919-1914) te zien. Allebei richtten ze hun blik op hun eigen verouderende lichaam.
En van Melanie Bonajo (47) is de briljante film Progress vs Regress uit 2016 te zien, waarin de kunstenaar ouderen confronteert met bijvoorbeeld een selfiestick. Begrijpen zij waar ze naar kijken? De film is een ontroerende confrontatie tussen de generaties.
Slim experiment: de tentoonstelling is samengesteld door twee curatoren, die 35 jaar schelen. Zij brengen zeker allebei een eigen kijk met zich mee op ouder worden en zijn. (AvL)
Grijs! Art on Aging in Museum van Bommel van Dam, Venlo, 24/1 t/m 14/6.
Afbeelding: Melanie Bonajo, Progress vs Regress (still: “I don’t feel that old”), 2016, met dank aan AKINCI
Welkom ongemak
door Wim Helsen
Een nieuwe show van de Vlaamse cabaretier Wim Helsen maakt ons altijd weer nieuwsgierig. Zijn vorige voorstelling Niet mijn apen, niet mijn circus werd met lof overladen. Het was niet alleen een bijzonder grappig verslag van een absurde stadswandeling (waarin onder andere een pratende geit voorkwam), maar ook een intieme reflectie van Helsen op de band met zijn overleden vader. Helsens zevende soloprogramma heet Welkom ongemak. Volgens de aankondiging hoeven we ons niet ongemakkelijk te gaan voelen in het theater. Integendeel, ‘ongemak is uw vriend’. (JH)
Welkom ongemak door Wim Helsen, Nederlandse tournee vanaf 4/2, première op 26/2.
Afbeelding: Wim Helsen, door Koen Broos
40 jaar Inez & Vinoodh
Een retrospectief
Het van oorsprong Nederlandse duo Inez van Lamsweerde en Vinoodh Matadin bevindt zich al veertig jaar in de voorhoede van de internationale kunst- en modefotografie. Hun portfolio bevat alle grote merken, van Balenciaga tot Yamamoto, en alle grote publicaties, van Vogue tot W Magazine. Tijd voor een uitgebreid retrospectief, met een oeuvre dat zich in het hart van de hedendaagse celebritycultuur heeft geplaatst. (MK)
Can Love Be a Photograph – 40 jaar Inez & Vinoodh in Kunstmuseum Den Haag, vanaf 21/3.
Afbeelding: Inez & Vinoodh, THINK LOVE, 2025.
Organist Anna Lapwood
in De Doelen
Het orgel heeft eindelijk zijn influencer. De Engelse Anna Lapwood (30) is organist en presentator en brak door met filmpjes waarin ze het orgel demonstreerde van de Royal Albert Hall in Londen. Ze speelt graag filmmuziek en andere hits.
Een criticus die haar online verweet het orgel te verkwisten door er ‘crap’ op te spelen en de klassieken niet op waarde te schatten, diende ze van repliek. Dat er mensen in de Royal Albert Hall kwamen en niet eens wisten dat het orgel nog bespeelbaar was, dát was een verkwisting.
Toen ze in juli vorig jaar een concert gaf in de Dom van Keulen, bleek de kathedraal te klein: zelfs na een extra ingelast avondconcert moesten er vijfduizend van de dertienduizend (!) geïnteresseerden worden geweerd. Voor haar optreden op 18 februari in De Doelen in Rotterdam is er dan ook een wachtlijst. (MK)
Anna Lapwood in De Doelen, Rotterdam, 18/2.
Afbeelding: Anna Lapwood door Tom Arber
Magdalena Bay
in TivoliVredenburg en Paradiso
Het Amerikaanse dreampopduo Magdalena Bay neemt het leven en vooral zichzelf niet zo serieus. Zangeres Mica Tenenbaum en gitarist en toetsenist Matthew Lewin maakten anderhalf jaar geleden het fenomenale tripalbum Imaginal Disk, vol vervreemdende en magische synthpop.
Op tour met dat album speelden ze een reeks nogal memorabele shows, onder andere op festival Best Kept Secret. Ze speelden het hele album integraal, vol overgave, Tenenbaums stem het hele uur lang zuiver en hoog.
Ondertussen speelde ze een flink potje keytar en onderging ze met uitgestreken gezicht vier verkleedpartijen, waar onder andere twee maskers en een paar vleugels aan te pas kwamen. Typisch een liveshow waarbij je de hele tijd in iemands oor wil schreeuwen hoe goed het is. We hopen op een herhaling in de Utrechtse en Amsterdamse popzalen, met ook de heerlijke nieuwe singles in de setlist. (EdG)
Magdalena Bay, TivoliVredenburg Utrecht op 14/2 en Paradiso Amsterdam op 15/2.
Afbeelding: Imaginal Disk van Magdalena Bay
Jeugdserie Hein
Een tweede seizoen
In Nederland kunnen we uitkijken naar het tweede seizoen van de VPRO-jeugdserie Hein. ‘Lichtvoetigheid en ernst worden in Hein op een elegante manier samengebracht’, schreven we over het eerste seizoen, dat zich afspeelt op een kerkhof, waar de kleinzoon van de beheerder contact heeft met rusteloze geesten. Elke aflevering is een missie om voor iemand zielenrust te vinden. En dan helpt het als de beste acteurs van Nederland als de levende doden aantreden. Het kan ook geen kwaad om te bedenken dat in de top tien beste series van 2025 volgens de Volkskrant maar liefst drie stuks van de publieke omroep stonden. (MM)
Hein, seizoen 2, op NPO Start vanaf 10/1.
Wildsong van choreograaf Jan Martens
Opent het Holland Dance Festival
De in Nederland opgeleide Vlaamse choreograaf Jan Martens (41) gaat als een speer – en niet alleen door zijn bejubelde choreografie voor de musical Jesus Christ Superstar (2024) van regisseur Ivo van Hove. In zijn eigen spannende werk rekt Martens ingenieus het uithoudingsvermogen op van zijn dansers, bijna altijd op hedendaagse muziek van vrouwelijke componisten.
Nu debuteert hij op hoog niveau bij het Haagse topgezelschap Nederlands Dans Theater. Voor zijn wereldpremière in het programma Wildsong door NDT 1 kiest hij voor het punkachtige Pretty (2023) van Julia Wolfe (67), de invloedrijkste, levende vrouwelijke componist van Amerika, en voor GG Concerto (2018) van de in Nederland wonende Poolse componist Hanna Kulenty (64). Wildsong opent de twintigste editie van het jubilerende Holland Dance Festival. (AE)
Wildsong door NDT 1. Première 4/2, als opening van het Holland Dance Festival in Amare, Den Haag. Hierna gaat Wildsong op tournee t/m 22/3.
Afbeelding: Jan Martens door Laetitia Bica
De heropening van het Nederlands Fotomuseum
Waarmee kun je kunst maken? Voor de hand liggend zijn potlood, verf, klei of tegenwoordig foto en video. In de groepstentoonstelling Pixel Pioneers laat Museum Boijmans Van Beuningen kunstenaars zien die pixels kozen als materiaal en inspiratiebron.
Dat geldt bijvoorbeeld voor de Nederlandse kunstenaar Geert Mul (60), die in 2008 voor het museum Horizons maakte, een interactieve installatie bestaande uit steeds wisselende horizonnen uit kunstwerken uit de museumcollectie. Speciaal voor deze tentoonstelling is het kunstwerk gerestaureerd.
Ja, want ook dat moet gebeuren met digitale kunst, legt curator Amira Gad uit: ‘Net zoals je iPhone af en toe een update nodig heeft. Horizons is uniek binnen onze collectie, omdat het volledig digitaal is gemaakt.’
Niet dat de tentoonstelling alleen maar terugblikt: ‘We willen laten zien hoe kunstenaars tegenwoordig digitale middelen gebruiken om te experimenteren en kritische kunstwerken te maken.’
Van de Britse kunstenaar Suzanne Treister (68) zijn speciale tarotkaarten te zien die verwijzen naar technologische vooruitgang. Zo staat op de prachtige kaart ‘de dwaas’ de blockchainontdekker Satoshi Nakamoto (een pseudoniem). (AvL)
Pixel Pioneers in Depot Museum Boijmans Van Beuningen, Rotterdam, 25/4 t/m 20/9.
Afbeelding: Horizons (2008) van Geert Mul, via Museum Boijmans Van Beuningen
Disclosure Day
De nieuwe sciencefictionfilm van Steven Spielberg
Een nieuwe Spielberg, daarvoor maken we altijd met alle liefde tijd. Dat doen we al helemaal nu Spielberg na uitstapjes naar een musicalremake (West Side Story) en een autobiografisch familiedrama (The Fabelmans) terugkeert naar een genre dat hem bijzonder goed ligt: de alienfilm.
Na klassiekers als Close Encounters of the Third Kind, E.T. en War of the Worlds komt Spielberg nu met Disclosure Day, een sciencefictionfilm waar we nog bar weinig over weten, behalve dan dat hij iets te maken heeft met een alieninvasie en een overheid die haar burgers zo veel mogelijk in het ongewisse lijkt te willen laten.
Het gedonder lijkt op basis van de eerste trailer te beginnen met een door Emily Blunt gespeelde weerpresentator, waar live op televisie iets vreemds mee lijkt te gebeuren, voor het oog van miljoenen argeloze kijkers. De alomtegenwoordige Josh O’Connor (onlangs te zien in Wake Up Dead Man en The Mastermind) is haar tegenspeler, als man die beweert dat ‘zeven miljard mensen recht hebben op de waarheid’, en daarom volledige openheid van zaken wil geven.
Waarover precies, geen idee, maar we laten ons graag verrassen door Spielberg, die eindelijk weer eens een grootse spektakelfilm lijkt te maken. Zijn vorige spektakelfilm (Ready Player One) viel behoorlijk tegen, maar de eerste beelden van Disclosure Day beloven veel goeds. Een extra fijne bijkomstigheid: Spielberg werkte voor deze film opnieuw samen met Jurassic Park-schrijver David Koepp en (uiteraard) ook weer met componist John Williams (voor de dertigste keer!). Kom maar door met die onthullingsdag. (AM)
Disclosure Day, regie Steven Spielberg, release op 11/6.
Het werd tijd: in aflevering 3 en 4 komt de serie eindelijk van de grond. En dat is niet in de laatste plaats te danken aan een vlucht draken.
Het tweede seizoen van de prijswinnende ziekenhuisserie The Pitt speelt zich af op een oververhitte onafhankelijkheidsdag in Amerika. Hoe ligt het land erbij vanuit het onbarmhartige perspectief van een eerste hulp?
Source: Volkskrant