Mocht Trump Groenland binnenvallen, dan hebben we hoe dan ook onze supersonische, peperdure F-35-gevechtsvliegtuigen om de Yanks van katoen te geven. We laten onze bondgenoot Denemarken, eeuwenlang kolonisator van dit immense eiland, immers niet zakken. Ze zullen ervan lusten, de Amerikaanse imperialisten, alle 46 toestellen sturen we naar de Poolcirkel en far beyond om het Deense protectoraat van Maga-smetten vrij te houden.
Nou, dát had je gedacht.
Krijgskolder vanwege Amerikaanse agressie jegens Groenland moesten we maar niet botvieren door onze Joint Strike Fighter (JSF) naar arctische streken te sturen. Gerede kans, zo toont Human/VPRO’s Argos in de driedelige docu F-35: onder Trumps vleugels aan (te zien op NPO Start), dat het vliegtuig onbruikbaar is. Vliegen lukt misschien, maar gebruikmaken van de computergestuurde kwaliteiten die het toestel onoverwinnelijk moeten maken, dat zit er niet in. Bommen en raketten afwerpen ook niet. Want ‘we’ zijn het niet zelf die de digitale aansturing van de JSF beheersen. Nee, dat zijn de Amerikanen, onze aanstaande nieuwe vijanden.
Over de auteur
Arno Haijtema is redacteur van de Volkskrant en tv-recensent.
De Verenigde Staten beschikken over de broncode van de JSF-software, waarmee zij, zo verklaren gezaghebbende deskundigen in Onder Trumps vleugels, in wezen bepalen wat de Nederlandse luchtmacht er wel en niet mee kan uitspoken. Onderneemt Nederland een onwelgevallige oorlogshandeling, dan zouden de VS noodzakelijke software-updates kunnen weigeren. Sommige deskundigen vermoeden een kill switch, een knop waarmee alle software wordt uitgeschakeld. Maar het bestaan daarvan wordt, bijvoorbeeld door verantwoordelijk staatssecretaris Gijs Tuinman (BBB), stellig ontkend.
De afhankelijkheid van Nederland en de andere Navo-bondgenoten van de almachtige VS mag geen nieuws meer heten. Maar de doorwrochte wijze waarop Argos die aan de hand van de besluitvorming rondom de aanschaf van de JSF adstrueert, is fascinerend. Een stoet kenners wordt opgevoerd (onder wie oud-bevelhebber der strijdkrachten Dick Berlijn, defensiedeskundigen Rob de Wijk en Frans Osinga, voormalige Pentagon-adviseurs en de voormalige directeur van de Franse militaire inlichtingendienst). Hun bezorgdheid varieert van nauwelijks tot ernstig, maar over één ding zijn ze het eens: de Nederlandse defensie is compleet afhankelijk van de Amerikanen.
Altijd is vertrouwd op hun militaire superioriteit, op de broederschap die onze volkeren eeuwig zou verbinden. Nooit is geluisterd naar (interne) waarschuwingen bij Defensie, al decennia geleden, dat we ons met huid en haar aan de VS onderwerpen. Snel kiezen voor de duurste optie, in plaats van de ontwikkeling van een Europese pendant serieus te onderzoeken. En tegelijk wel, smaalt voormalig minister van Defensie Hans Hillen, als Zeeuws meisje (‘Ons bin zunig’) op de kleintjes letten.
Onlangs zag ik een verwende kleuter in een elektrische mini-auto. Trots stuurde het jochie in het park zijn voertuig tussen de wandelende recreanten. Te jong om te beseffen dat het zijn vader was die het karretje met de afstandsbediening richting gaf. Na Argos dacht ik: dat is de Nederlandse defensie.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant