Paulien Cornelisse is schrijver, cabaretier en columnist voor de Volkskrant.
Ik wil de deur op het nachtslot draaien, maar ineens twijfel ik. Wie zou zich door de sneeuw komen worstelen om mijn oude bestickerde laptop te stelen?
De hele logistiek ontvouwde zich: de rovers zouden eerst met hun roversbusje door de gladde straat moeten manoeuvreren. Busje even op de knippers? Daarna in de doodstille straat zo zachtjes mogelijk de deur openwrikken. Koud en nat naar binnen, de gang in. Daar de kat aantreffen, die duidelijk ‘huh?’ zit uit te stralen. Nu doet zij dat heel vaak, maar dat weten die rovers niet. Die voelen zich betrapt.
Nou, hup, laptop pakken. Dan zien dat er verder eigenlijk niets te halen valt. Teleurgesteld naar buiten, terug naar het busje, en dan pas de duidelijke voetafdrukken in de sneeuw zien. Zelfs wegrijden kan eigenlijk niet – alle sporen leiden naar het rovershol.
En zo sta ik, hand op het nachtslot, mee te voelen met een stel zelfbedachte rovers.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Geen column meer missen? Volg uw favoriete columnisten via onze app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.
Source: Volkskrant