Het waren lastige tijden voor de fabrikanten van urban e-bikes. Maar het gat dat het faillissement van VanMoof heeft achtergelaten, is alweer gevuld. De Volkskrant test er drie en is onder de indruk.
Het laaglandse fietslandschap heeft betere tijden gekend. De vaderlandse fabrikanten VanMoof en Qwic gingen failliet (ze kregen overigens beide een doorstart), de Belgische evenknie Cowboy kon ternauwernood worden gered en de moloch Accell kent lastige jaren.
Onder die Nederlandse holding, actief in zeven Europese landen, vallen onder meer de oer-Hollandse merken Batavus, Sparta en Koga. Afgelopen september kondigde het bedrijf aan dat de Batavusfabriek in Heerenveen wordt gesloten en de productie wordt voortgezet in Hongarije, waar Accell al fabrieken heeft staan.
De Volkskrantrubriek Blik test auto’s en fietsen en doet daarvan onregelmatig verslag.
Tussen die bedrijven door zag Accell afgelopen zomer in Nederland wel kans de wedergeboorte van een Engels icoon aan te kondigen: de One van Raleigh. Dat zou je een ironische naam kunnen noemen voor een fiets van een fabrikant die in 1887 in Nottingham werd opgericht en ook buiten Engeland decennialang grote bekendheid genoot, in Nederland ook door het sponsoren van een succesvolle professionele wielerploeg.
Naar verluidt zijn de oprichters van VanMoof, de broers Ties en Taco Carlier, behulpzaam geweest bij de ontwikkeling van de Raleigh One, al doen betrokkenen daar schimmig over. Accell benadrukt dat de fiets is ontworpen door het eigen ontwikkelteam, maar, zegt merkmanager Ertu Bilgin van Accell in onlinemagazine Fonk: ‘We hebben de input van Ties en Taco Carlier verwelkomd, om te profiteren van hun diepgaande ervaring op het gebied van stedelijke mobiliteit.’
De Raleigh One is een van de fietsen die in het gat lijken te springen dat het faillissement van VanMoof heeft achtergelaten. En ook andere merken zijn de afgelopen tijd met een eigentijdse e-stadsfiets gekomen: Canyon, dat vooral bekend is van zijn racefietsen en mountainbikes (én van Mathieu van der Poel), lanceerde de Citylite; en Gazelle, dat tot nu toe vooral uitblinkt in het meer degelijke segment, de Cayo.
De fietsen zijn goed vergelijkbaar, omdat ze alledrie het rijdende bewijs zijn dat fabrikanten hebben geleerd van de afgelopen jaren. Zo hebben ze alle drie geen ketting meer – een aandrijflijn waarin VanMoof tegen alle ontwikkelingen in bleef geloven – maar een riem, die zich inmiddels heeft bewezen als een beter, schoner en lichter alternatief.
Ook hebben de drie fietsen een relatief bescheiden accu (tussen de 360 en 430 Wh). Daarmee kun je geen lange vakantiedag fietsen, maar wie op zo’n 5 kilometer van zijn werk woont, fietst gerust een werkweek lang op één lading (al hangt dat uiteraard sterk af van allerlei andere factoren). En, wijs geworden door het verleden, hebben de drie fabrikanten de accu uitneembaar gemaakt – voor een stadsfiets natuurlijk een verplichting; hoe laad je anders je fiets op als je driehoog woont of werkt?
Voorts zijn deze fabrikanten, anders dan makers van te goedkope (Chinese) fietsen, zich ervan bewust dat een e-fiets die door het drukke stadsverkeer moet manoeuvreren vanwege zijn gewicht en snelheid een steviger frame en bredere banden nodig heeft dan een ouderwetse fiets – waarbij Raleigh de zaken een beetje overdrijft: de banden van de One zijn eigenlijk net iets te breed voor de meeste fietsenstallingen.
En dan valt ook op hoe er geleerd is van het kabelprobleem in de stedelijke jungle. Een e-fiets beschikt met zijn remmen, versnellingen en elektrische aandrijving over flink wat kabels, wat in fietsenstallingen nooit een voordeel is. Gazelle, Raleigh en Canyon hebben er stuk voor stuk een elegante oplossing voor gevonden: de kabels blijven dicht bij het stuur en verdwijnen zo snel als mogelijk in het frame.
De Gazelle Cayo is de duurste van de drie, wat gezien het hoge afwerkingsniveau niet verrassend is. Uit alles blijkt dat de fabrikant bij alle facetten van de fiets niet over een nacht ijs is gegaan. Zo heeft de Cayo als enige een koplamp die ‘conventioneel’ boven het voorspatbord is gemonteerd, tegen de trend in om de verlichting in het frame te integreren. Daarmee kan die lamp ook als enige echt goed worden afgesteld, wat met de krachtige lichtbronnen van fietslampen tegenwoordig een vereiste zou moeten zijn.
Om een belangrijke reden zit ook het achterlicht niet in het frame, maar ouderwets op het achterspatbord, zodat een lange jas het achterlicht niet onzichtbaar maakt. Die spatborden, en vooral de houders waarmee ze vastzitten aan de achteras, zijn trouwens met voorsprong de stevigste van allemaal. Het plastic dat Raleigh daar tegenover stelt is weliswaar lichter, maar ook veel kwetsbaarder. Gazelle is ook de enige die boven op het voorkettingblad toch nog een minimale beschermer plaatst, die voorkomt dat er kleding tussen riem en kettingblad komt.
De drie fietsen zijn te bedienen en te berijden zonder app, maar ze hébben wel allemaal een app, waarmee je ritinformatie kunt bijhouden en kunt navigeren. Raleigh en Gazelle bieden daarnaast via de app ook nog een betaald abonnement op veiligheidsfunctionaliteiten.
De relatief hoge prijs van de Cayo komt ook door de motor en de versnellingen. Wij kenden de middenmotoren van Fazua nog niet. Ze zijn van Duitse makelij en worden gemaakt sinds 2013, toen mountainbiker Johannes Biechele de (motor)zaken kleiner wilde aanpakken. Geen bedrijf geloofde erin, dus ging hij het maar zelf doen. Resultaat: in 2022 vond zijn bedrijf onderdak bij de e-bikeafdeling van Porsche. Hun inderdaad kleine motoren zitten vooral op mountain- en gravelbikes en racefietsen. Gazelle heeft de Fazua Ride 60 schitterend geïntegreerd in de Cayo.
In combinatie met het traploze versnellingssysteem (niet aanwezig op de goedkopere uitgave) van Enviolo maakt dat van de Cayo ook de beste fiets waar het op fietsen aankomt. Hoewel de motor van Canyons Citylite een stuk krachtiger is, valt die in het niet bij de Porsche van Gazelle.
De Citylite – die ook niet-elektrisch verkrijgbaar is – is buiten zijn motor, veruit de krachtigste van de drie, eigenlijk de conventioneelste fiets. Van de drie zit je op de Citylite het meest rechtop en meer dan de andere twee lijkt hij gemaakt voor gebruik met de accessoires, zoals een voordrager, flinke fietstassen of een kinderzitje. Daarnaast heeft hij een ‘ouderwetse’ 5-versnellingennaaf van Shimano en het uitgebreidste display – Raleigh en Gazelle laten alle niet-basale informatie aan hun apps over.
De Citylite oogt ook als de degelijkste van de drie, al hadden wij met ons testexemplaar wat ruzie met het slecht sluitende afdekklepje. En in de krachtige Bosch-middenmotor huisde een irritante piep, waarvan Canyon voor het eerst zei te horen.
Verder is de Citylite vooral een comfortabele fiets die dankzij die krachtige motor het meest geschikt is voor wie denkt zijn vervoermiddel zwaar te gaan belasten.
En de Raleigh One? De goedkoopste van de drie doet in prijs-kwaliteitverhouding niet veel onder voor zijn concurrenten. Hij heeft als enige de motor (een Turkse: Vestel) in het achterwiel en geen versnellingen in de Enviolonaaf. Doorgaans kost één versnelling meer energie, maar in combinatie met de bescheiden motor ging een batterijlading nauwelijks korter mee dan die van zijn duurdere concurrenten.
Eerlijk gezegd zou, gezien het ontbreken van versnellingen en gezien de capaciteit van motor en accu, de Raleigh wel iets meer dan 300 euro goedkoper mogen zijn dan de Gazelle, maar omdat verder het design en afwerkingsniveau Blik zeer bevielen (fijn detail: het stuur kan niet te ver ronddraaien, zodat de strak weggewerkte kabels nooit in de problemen komen) scoort ook de One bovengemiddeld goed.
Het fietslandschap mag dan betere tijden hebben gekend, voor wie op zoek is naar een e-stadsfiets zijn ze helemaal zo slecht nog niet.
Prijs € 3.999
Gewicht 24 kg (excl. batterij)
Accu 430 Wh
Motor 450 W, 60 Nm middenmotor
Versnellingen traploos
Bandbreedte 50
Prijs € 2.999
Gewicht 22 kg (excl. batterij)
Accu 400 Wh
Motor 600 W, 75 Nm middenmotor
Versnellingen 5
Bandbreedte 47
Prijs € 2.699
Gewicht 21,5 kg (incl. batterij)
Accu 360 Wh
Motor 250 W, 35 Nm in achterwiel
Versnellingen 1
Bandbreedte 56
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant