Aanval op Venezuela Aan de gevangenneming van president Maduro ging een lange voorbereiding vooraf. Een uiterst geheime CIA-operatie leidde tot een bliksemaanval op Caracas – en Maduro’s voorgeleiding bij het openbaar ministerie in Brooklyn.
President Donald Trump observeert met minister van Defensie Pete Hegseth en CIA-directeur John Ratcliffe (midden) in Mar-a-Lago in Palm Beach, Florida, op 3 januari 2026 de Amerikaanse militaire operaties in Venezuela.
De operatie zelf duurt niet veel langer dan enkele uren, maar aan de opzienbarende Amerikaanse ontvoering van Nicolás Maduro gaat een maandenlange voorbereiding vooraf. Al in augustus van het afgelopen jaar wordt het lot van de Venezolaanse president beslecht als een team medewerkers van inlichtingendienst CIA in het diepste geheim het land binnenglipt voor een uiterst gevaarlijke spionagemissie.
Het doel van de gewaagde inlichtingenoperatie: alle mogelijke informatie verzamelen over het dagelijks leven van Maduro en zijn naasten, zodat hij uiteindelijk, drie dagen in het nieuwe jaar, van zijn bed kan worden gelicht tijdens Operatie Absolute Resolve.
De voorbereidingen gaan ver, zo blijkt uit verklaringen van president Trump en de Amerikaanse generaal Dan ‘Raizin’ Caine, de hoogste legerchef en zelf een oud-topman van de CIA, en uit reconstructies die onder meer The New York Times en de persbureaus Reuters en Associated Press maakten op basis van anonieme getuigenissen van Amerikaanse inlichtingen- en defensiefunctionarissen.
De Amerikanen zetten hoog boven Caracas onder meer ‘onzichtbare’ drones in waarmee relevante routes en bewegingen vanuit de lucht werden vastgelegd. Het opvallendste van de missie is dat de CIA-ploeg zich weten te verzekeren van de diensten van een menselijke bron, een ‘mol’ in de entourage van Maduro die de Amerikanen de ontbrekende details over diens dagelijkse routines levert. Washington weet wat Maduro eet, waar hij naartoe gaat, welke kleding hij draagt en zelfs met welke huisdieren hij zich omringt, zegt generaal Caine zaterdagavond tijdens een persconferentie in Mar-a-Lago, het resort van president Trump in Florida.
Deze bron in de directe omgeving van Maduro staat volgens de Reuters-reconstructie paraat om op het moment van de operatie, zaterdagochtend in alle vroegte, de exacte locatie van de Venezolaanse president door te geven. Die directe informatie is cruciaal: uit de langdurige observaties hebben de Amerikanen geleerd dat Maduro tussen de zes en acht woningen heeft en vaak van locatie wisselt, om veiligheidsredenen.
De Amerikanen moeten dus zeker zijn van de exacte locatie op het moment van hun aanval. Ook dat blijkt uitvoerig voorbereid. Als de eerste explosies rond 01.50 uur lokale tijd de nachtelijke stilte van Caracas verstoren hebben de CIA en commando’s van de contraterreurmacht Delta Force er al honderden uren training op zitten.
Op een defensielocatie in Kentucky bouwen medewerkers van de Joint Special Operations Command een vrijwel exacte replica van Maduro’s onderkomen in Caracas, zodat de Amerikaanse elite-eenheden de ontvoeringsoperatie – en vooral het binnendringen van het beveiligde gebouw – tot in de kleinste details kunnen oefenen.
De riskante operatie op vijandelijk grondgebied – de Verenigde Staten hebben geen ambassade in Venezuela waar de CIA-medewerkers zich achter kunnen verschuilen – doet in verschillende opzichten denken aan Operation Neptune Spear in 2011, toen een team van Amerikaanse Navy Seals midden in Pakistan schijnbaar uit het niets een aanval uitvoerde op het huis waar Osama bin Laden zich schuilhield. De gezochte Al Qaeda-leider, het brein achter onder meer de aanslagen van 11 september 2001 in de VS, werd bij die operatie gedood.
Maar de bliksemaanval op Venezuela is in veel opzichten beduidend riskanter: het gaat hier om de ontvoering van het staatshoofd van een land dat al maanden op de hoogte is van een ongekende Amerikaanse troepenopbouw voor zijn kust: een armada aan oorlogsschepen, honderden gevechtsvliegtuigen, een vliegdekschip, helikopters, amfibische aanvalsschepen en zeker vijftienduizend militairen.
Een lid van de Nationale Garde staat op wacht bij een ingang van Fuerte Tiuna, het grootste militaire complex van Venezuela, in Caracas op 3 januari 2026, nadat Amerikaanse troepen de Venezolaanse leider Nicolás Maduro gevangen hadden genomen.
Bovendien heeft president Trump zijn Venezolaanse ambtgenoot in de laatste maanden van 2025 meermaals en uitvoerig gewaarschuwd dat Washington uit is op diens vertrek. Een totale verrassing kan de Amerikaanse operatie dus niet zijn voor Maduro, diens beveiliging, of de Fuerza Armada Nacional Bolivariana, de Venezolaanse strijdkrachten.
Desondanks lijkt Maduro volkomen te zijn overrompeld door de nachtelijke landing bij zijn compound. Volgens anonieme Defensiebronnen in verschillende Amerikaanse media heeft Trump al vier dagen eerder, op de valreep van Oud en Nieuw, toestemming gegeven voor de aanval op Venezuela en de ontvoering van Maduro en zijn echtgenote, Cilia Flores. Maar op voorspraak van de inlichtingendienst en militaire planners wordt gewacht op betere weersomstandigheden boven Caracas, vooral op een hemel met minder bewolking.
Die situatie ontvouwt zich zaterdagochtend vroeg. Terwijl Trump en zijn naaste adviseurs vanuit Mar-a-Lago via een livestream meekijken, openen de Amerikaanse strijdkrachten hun aanval op Venezuela. Die begint vrijdagnacht, lokale tijd, als volgens generaal Caine een deel van de in totaal ruim honderdvijftig ingezette oorlogsvliegtuigen, waaronder F-35 gevechtsvliegtuigen en B-1 bommenwerpers, opstijgt vanaf twintig luchtmachtbases verspreid over het westelijk halfrond, voor inleidende beschietingen, afleidingsmanoeuvres en de operatie tegen Maduro zelf.
Tankvliegtuigen cirkelen boven de Caribische Zee, in het luchtruim manoeuvreren spionagedrones en militaire toestellen die gespecialiseerd zijn in het elektronisch jammen van vijandelijke wapensystemen. Trump zegt zelf naderhand tegen Fox News – triomfantelijk: „We hadden een gevechtsvliegtuig voor elke mogelijke situatie.”
De eerste aanvallen treffen radar- en luchtafweersystemen, onder meer op de luchtmachtbasis Generalissimo Francisco de Miranda bij Caracas, beter bekend als La Carlota, en het militaire complex Fuerte Tiuna. Even ten noorden van de stad worden militaire installaties rond de haven van La Guaira bestookt. Ook melden de Venezolaanse autoriteiten aanvallen op de telecommunicatietoren Cerro El Volcán, de luchthaven Higuerote in de deelstaat Miranda en de luchtmachtbasis El Libertador in de stad Maracay. Bewoners van Caracas melden binnen een half uur zeven zware explosies. Op verschillende plekken in de stad valt de stroom uit.
Als de ‘ogen en oren’ van de verouderde Venezolaanse krijgsmacht goeddeels zijn uitgeschakeld, vliegen Amerikaanse helikopters onder dekking van gevechtsvliegtuigen laag boven Caracas richting de compound van Maduro, waarvan beelden worden gedeeld op sociale media. De toestellen worden beschoten, zo melden bronnen later aan Reuters, en één wordt zelfs geraakt, maar kan verder vliegen.
Eenmaal bij het ‘safe house’ van de Venezolaanse president aangekomen breken de Amerikaanse commando’s in, bewapend met mitrailleurs en zware snijbranders. Volgens Trump breken ze de „stalen deuren binnen enkele seconden” open.
Generaal Caine vertelt een half etmaal later dat de Maduro’s zich bij de confrontatie met de Amerikaanse binnendringers overgeven. Kort daarop worden Maduro en zijn vrouw meegenomen naar een van de gereedstaande helikopters, en zo snel mogelijk weggevoerd, richting de Caribische kust van Venezuela.
Tijdens hun terugtrekking raken de Amerikaanse toestellen verzeild in enkele confrontaties met de Venezolaanse luchtverdediging, zegt generaal Caine naderhand, waarbij de indringers „uit zelfverdediging” schoten afvuren.
Alles bij elkaar is Operation Absolute Resolve binnen een paar uur voorbij. De Venezolaanse strijdkrachten, die van oudsher zwaar leunen op sterk verouderd en vaak slecht onderhouden Russisch oorlogsmaterieel, vormen geen partij voor ’s werelds modernste krijgsmacht. De operatie is met chirurgische precisie uitgevoerd, zo laten president Trump en de legerstaf de wereld later op zaterdag weten. „Ik heb een paar behoorlijk goeie dingen gedaan, maar ik heb nog nooit zoiets als dit gezien”, zegt Trump.
Verwoesting na een aanval op de luchtmachtbasis Generalissimo Francisco de Miranda in Caracas, Venezuela, 3 december 2026. De Amerikaanse president Trump kondigde aan dat Amerikaanse troepen de Venezolaanse president Nicolás Maduro en zijn vrouw succesvol hadden gevangengenomen tijdens een reeks grootschalige aanvallen op Caracas op 3 januari 2026.
Helemaal ongeschonden komen de Amerikanen niet uit de strijd. Trump maakt melding van enkele gewonden, maar geeft geen details. Aan Venezolaanse kant worden zeker veertig doden gemeld, maar ook daarvan ontbreken nadere gegevens.
De doelwitten van de nachtelijke operatie, president Maduro en zijn echtgenote, zijn dan al lang en breed onderweg naar de VS. Maduro wordt per helikopter afgeleverd op een Amerikaans oorlogsschip voor de kust, de USS Iwo Jima. Dat zet direct koers naar het noorden, in de richting van New York.
Enkele uren later plaatst Trump op zijn eigen platform Truth Social een foto van de ontvoerde Venezolaanse president op slippers, in een grijs joggingpak – en met handboeien, koptelefoon en blinddoek – met de tekst: ‘Nicolas Maduro aan boord van de USS Iwo Jima.’
Zaterdagavond worden Maduro en zijn echtgenote per helikopter afgeleverd in New York, waar zij in Brooklyn worden opgesloten in een detentiecentrum. Daar wacht hen naar verwachting een lang traject voor de Amerikaanse rechter.
Volg de laatste politieke ontwikkelingen in de VS op de voet
Source: NRC