De keuze om Marcel Bosker bij de olympische ploeg te halen ten koste van Tim Prins heeft veel losgemaakt, tot doodswensen aan toe. Toch valt er wel degelijk wat te zeggen voor het besluit, zegt schaatsverslaggever Lisette van der Geest.
is nieuwsverslaggever van de Volkskrant.
Ha Lisette, afgelopen week werd duidelijk dat Tim Prins in februari niet meegaat naar de Olympische Spelen in Italië, ondanks zijn derde plek op het olympisch kwalificatietoernooi. Hoe zit dat?
‘Het grote probleem is dat we in Nederland te veel goede schaatsers hebben en te weinig plekken. Nederland heeft het voor elkaar gekregen om voor de Olympische Spelen het maximale aantal plekken te bemachtigen voor de langebaanploeg: negen bij de mannen en negen bij de vrouwen. Dat is minder dan het aantal startplekken dat er op traditionele afstanden beschikbaar is: veertien. Dat betekent in een sterk schaatsland als Nederland vaak dat er specialisten moeten afvallen.
‘Om te bepalen wie op welke afstand mag rijden, werd tussen kerst en oud en nieuw het OKT gehouden. Vooraf werd er een matrix gepresenteerd, een selectievolgorde gebaseerd op data van de afgelopen 1,5 jaar, die liet zien welke afstand het kansrijkst lijkt. Zo kon makkelijk aan de hand van de uitslagen worden ingevuld wie de selectie van negen zou halen. Met één voorbehoud: de selectiecommissie van de bond mag ingrijpen en bij eventuele calamiteiten maximaal drie aanwijsplekken benutten.
‘Dat laatste is nu gebeurd, ten koste van Tim Prins. De selectiecommissie wijst Marcel Bosker aan als belangrijke schakel in de ploegenachtervolging. Prins werd bij het OKT derde op de 1.500 meter, voor de tegenvallende regerend olympisch kampioen Kjeld Nuis.
‘Prins en Nuis horen bij de beste Nederlandse rijders op deze afstand. Nuis schaatste dit seizoen naar eremetaal bij wereldbekerwedstrijden, Prins eindigde een aantal keer op plaats vier op de 1.500 meter, maar nooit op het podium.
‘De selectiecommissie heeft op basis van data berekend hoe kansrijk de nummer drie van Nederland op de 1.500 meter internationaal gezien is. Nul procent, kwam daaruit. Dat percentage zegt niets over Prins, maar wel iets over de Nederlandse mannen als je kijkt naar de prestaties van de afgelopen anderhalf jaar.
‘De selectiecommissie denkt dat er meer medaillekansen zijn bij een sterker ploegenachtervolgingsteam. Prins wordt nu opgeofferd voor een ander onderdeel via de aanwijsplek, en dat is keihard.’
Die keuze heeft afgelopen week nogal wat losgemaakt.
‘Ik zag bondscoach Rintje Ritsma bij de NOS zeggen dat hij doodswensen van mensen had gekregen, ook al heeft hij alleen zijn voorkeur voor de ploegenachtervolging doorgegeven. Hij zit niet in de selectiecommissie.
‘Joy Beune schreef op Instagram iets soortgelijks over Nuis, haar vriend. Mensen denken dat Nuis ervoor heeft gezorgd dat Prins niet mee mag, maar dat is niet het geval.
‘Wel had hij voor het OKT gezegd dat er mensen moesten worden aangewezen, en dat het belachelijk is dat er zoveel afhangt van dit toernooi. Daarom is de woede denk ik ook op hem gericht. Dankzij de beslissing kan hij straks in Milaan zijn olympische titel op de 1.500 meter verdedigen.’
‘Er valt genoeg voor die keuze te zeggen. Als je kijkt naar de kans op eremetaal, dan is die met deze selectie groter. Op basis van de afgelopen periode doet Nuis, op het OKT na, zeker niet onder voor Prins. Daar levert Nederland dus niet op in. En de ploegenachtervolging wordt nu juist iets sterker, wat de kans op eremetaal vergroot. Al behoort het Nederlands ploegenachtervolgingsteam absoluut niet tot de topfavorieten voor goud.
‘Tegelijkertijd voelt het krom. Er was strijd op het OKT, spanning, emotie. En de eerlijke manier van beslissen lijkt het kijken naar uitslagen, niet het aanwijzen na afloop.’
Waarom is er überhaupt een OKT als de selectiecommissie iemand anders aanwijst?
‘De afspraak om een olympisch kwalificatietoernooi te houden is jaren geleden gemaakt. Nu is er opnieuw veel commentaar op het toernooi, omdat het heel spannend is geweest en er een heleboel verliezers zijn, simpelweg omdat er te weinig plekken zijn.
‘Maar de keuze voor het OKT is juist gemaakt omdat de kwalificatie harder moest zijn. Straks op de Spelen gaat het ook om dat ene moment. Als je valt, pak je geen goud. Bovendien weten schaatsers ruim van tevoren dat ze dan moeten pieken.
‘De bond wilde naar een situatie waarin sporters met die stress kunnen omgaan. Het OKT werd voor het eerst gehouden in aanloop naar de Spelen in Sotsji in 2014, en dat werd het succesvolste olympische jaar ooit.
‘Tegelijkertijd zeggen schaatsers dat dit toernooi spannender is dan de Spelen zelf, omdat je seizoen voor een deel wegvalt als je je niet plaatst. Sommigen hebben een hele periode getraind en moeten vervolgens thuiszitten, terwijl anderen wel mogen rijden.
‘Dat heeft Prins nu ook, en dat is verschrikkelijk. Helemaal vanwege de manier waarop: hij was heel dichtbij, maar werd vervolgens aan de kant geschoven.
‘De beslissing lijkt misschien gevoelloos, maar de selectiecommissie van schaatsbond KNSB moet in eremetaal denken, dat is haar taak. De hoeveelheid medailles bepaalt uiteindelijk ook hoeveel geld de bond krijgt ter ondersteuning.’
Valt er geen oplossing te bedenken, zodat de klap voor een jonge schaatser als Prins niet zo hard is?
‘Ik vermoed dat we in de toekomst naar een soort middenweg gaan. Dat je als wereldkampioen bijvoorbeeld wel een beschermde status krijgt, maar dat je wel vormbehoud moet tonen. Maar dat kun je alleen bij de volgende editie invoeren, niet met terugwerkende kracht.’
Luister hieronder naar onze podcast de Volkskrant Elke Dag. Kijk voor al onze podcasts op volkskrant.nl/podcasts.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant