Voor mij was hét moment van het auto- en motorsportjaar 2025 de overwinning van Nina Gademan in de F1 Academy tijdens de Grand Prix van Nederland op Circuit Zandvoort. Niet alleen omdat het sportief gezien een knappe prestatie was, maar vooral door alles wat eraan voorafging – en alles wat erop volgde.
Het weekend begon namelijk allesbehalve ideaal. Door medische problemen moest Gademan op vrijdag de tweede vrije training aan zich voorbij laten gaan. In een kampioenschap waarin baantijd cruciaal is en de marges klein zijn, is dat een flinke klap. Zeker op een circuit als Zandvoort, waar vertrouwen, ritme en precisie het verschil maken. Toch stond ze er een dag later, toen ze groen licht kreeg om te rijden. En hoe: ze kwalificeerde zich als achtste, wat dankzij de reversed grid betekende dat ze de eerste race vanaf pole mocht beginnen. Na een sterke start gaf ze de leiding niet meer uit handen. Wat het moment extra bijzonder maakte: de zege kwam op haar 22ste verjaardag.
Terwijl de omstandigheden eigenlijk tegen haar werkten, reed Gademan een foutloze race. Maar het beeld dat mij het meest is bijgebleven, was wat er daarna gebeurde. Op het podium kwam alles eruit: de opluchting, de blijdschap, maar ook de emotie van iemand die de nodige offers heeft gebracht om überhaupt in de F1 Academy aan de start te kunnen komen. Dat zijn de momenten waar sport voor mij om draait: niet alleen winnen, maar laten zien wat erachter schuilgaat.
Dat gevoel werd bij mij versterkt door een ontmoeting met haar eerder dat jaar. Voorafgaand aan het seizoen interviewde ik Nina in een restaurant in Hoogeveen. Ik trof een nuchtere dame die precies weet wat ze wil en bereid is haar leven volledig in het teken te zetten van één doel: een mooie carrière in de formulewagens. Die eerste overwinning in de F1 Academy had natuurlijk al tijdens de eerste ronde van het kampioenschap in China moeten komen, maar dat die uiteindelijk in Zandvoort werd behaald, maakte het extra mooi. Het voelde als de ultieme beloning. Voor doorzetten, voor veerkracht, voor blijven geloven – zelfs als een weekend anders dreigt te lopen dan gepland. Op Zandvoort kwam alles samen. En dat maakte dit, voor mij, het mooiste auto- en motorsportmoment van 2025.
Nina Gademan liet tijdens het weekend van de Dutch GP het Wilhelmus klinken op Circuit Zandvoort.
Foto door: Clive Rose / Getty Images
Wie veel verschillende takken van de auto- en motorsport volgt, heeft ook een grote keuze wat betreft de mooiste momenten van 2025. Om het mezelf iets makkelijker te maken, hou ik het op een hoogtepunt uit het afgelopen MotoGP-seizoen - de klasse waar ik het hele seizoen verslag van heb mogen doen. De prachtige thuiszege van Johann Zarco in de Franse Grand Prix staat bij mij hoog op het lijstje, maar het mooiste moment is in mijn ogen toch echt het veiligstellen van de wereldtitel door Marc Márquez tijdens de GP van Japan.
Márquez reed in 2025 voor het eerst in dienst van het fabrieksteam van Ducati en domineerde zoals hij tijdens zijn beste jaren 2014 en 2019 ook al deed. Van de eerste zeventien Grands Prix schreef de 32-jarige Spanjaard er elf op zijn naam, waar hij nog eens veertien zeges in sprintraces aan toevoegde. Tussen de Grand Prix van Aragón en Catalonië bleef Márquez zelfs vijftien races op rij ongeslagen. Het bracht hem in de positie om tijdens de GP van Japan de kroon op het jaar te zetten en de wereldtitel veilig te stellen. Overwinningen bleven uit op Mobility Resort Motegi - teamgenoot Francesco Bagnaia kende een korte opleving met zeges in de sprintrace en de Grand Prix - maar aan twee tweede plaatsen had Márquez genoeg om zijn negende wereldtitel in totaal te behalen.
Zes jaar na zijn laatste titel was het dus weer raak voor Márquez en dat maakte het nodige bij hem los. Sinds hij in 2019 wereldkampioen werd, ging hij namelijk door een heel diep dal met een zware blessure aan zijn rechterarm. Het leidde bij de rijder zelf tot twijfels of hij de snelheid nog wel had. Pas na zijn overstap van Honda naar Gresini Ducati in 2024 keerde het besef terug dat hij het nog altijd kon, iets wat hij in 2025 bewees door overtuigend wereldkampioen te worden. De prachtige emoties na het veiligstellen van de titel bewezen dat zijn zevende MotoGP-kampioenschap inderdaad veel meer was dan zomaar een getal.
Marc Márquez laat zijn emoties de vrije loop nadat hij voor de zevende keer MotoGP-kampioen is geworden.
Foto door: Ducati Corse
Ik had het al aangegeven bij mijn bijdrage over mijn persoonlijke hoogtepunt van 2025: het is na zo'n autosportjaar toch even goed nadenken over wat er allemaal gebeurd is – dat gebeurt wel eens na het volgen van veel verschillende takken van autosport. Toch duurde het vinden van het antwoord op deze vraag een stuk korter: de zege van Robert Kubica in de 24 uur van Le Mans.
Het voelde in zekere zin alsof de cirkel rond was. In 2021 kon de Pool de zege al proeven in de LMP2-klasse, totdat er door technische problemen in de allerlaatste ronde alsnog een streep doorging. Na de twee zeges op rij van Ferrari in de Hypercar-klasse in de 24 uur van Le Mans in 2023 en 2024 was het wachten op de zege van de derde inschrijving, de gele 499P LMH van Kubica, Yifei Ye en Phil Hanson. Het werd richting de slotfase van de race duidelijk dat het een vierstrijd zou worden tussen de drie Ferrari's en de #6 Porsche, maar mede dankzij enkele monsterstints van Kubica was het de geel-rode AF Corse Ferrari die de zege opeiste. Kubica voltooide 166 ronden – ongeveer 43 procent van de race – en zijn bijdrage aan de zege was dus immens. Bovendien nam hij de laatste 3,5 uur van de race op zich, fysiek gezien een grote uitdaging en een waarvan hij in eerste instantie niet geloofde dat het mogelijk zou zijn.
De eindzege in de 24 uur van Le Mans met Ferrari voelde niet alleen als revanche voor 2021, maar als het ware ook als een revanche na zijn horrorcrash in een rally-auto in 2011. Kubica heeft meermaals aangegeven dat hij voor 2012 een Formule 1-contract bij Ferrari op zak had, maar de rallycrash gooide roet in het eten en de nadruk lag toen vooral op herstel. Een terugkeer in F1 kwam er uiteindelijk wel, maar met het dolende Williams werd toen weinig bereikt. Nu, in 2025, mocht Kubica dan eindelijk de 24 uur van Le Mans winnen, en dat met Ferrari: veel mooier krijg je ze niet.
Robert Kubica vierde uitbundig feest na de zege in de 24 uur van Le Mans met Ferrari.
Foto door: Rainier Ehrhardt
Het Formule 1-seizoen 2025 is er vooral eentje geweest van verhaallijnen: de comeback van Max Verstappen, het spannende duel bij McLaren en natuurlijk de rookies die bij tijd en wijle konden verrassen. Het was meer een seizoen van spanning en verhaallijnen dan van iconische momenten, al moet de eerste podiumplek van Nico Hülkenberg natuurlijk benoemd en geldt hetzelfde voor de derde plek van Isack Hadjar in Zandvoort - die niet zijn podiumdroom, maar wel het Delfsblauw in duigen zag vallen.
Toch ga ik voor een andere sessie die me is bijgebleven en die in zekere zin tekenend is geweest voor het F1-seizoen 2025, en dan met name de tweede seizoenshelft. Het betreft de kwalificatie in Baku. De Grand Prix van Azerbeidzjan was voorafgaand aan dit kalenderjaar één van de weinige Formule 1-races waar ik nog niet fysiek bij aanwezig was geweest. Ik moet zeggen dat Baku mij in de praktijk meer kon bekoren dan verwacht en dat gold zeker voor een wandeling trackside, waar je net zoals in Monaco bijzonder dicht bij de auto's kunt komen. Toen er tijdens de kwalificatie een recordaantal rode vlaggen werd gezwaaid, grapten we met collega's echter: "Komen we vannacht überhaupt nog wel in het hotel of moeten we hier slapen?" Het scheelt overigens dat het mediacentrum in Baku in het Hilton-hotel zit, al hing daar waarschijnlijk een iets ander prijskaartje aan dan aan ons verblijf...
Op een serieuzere noot is de kwalificatie in Baku best tekenend geweest voor de tweede seizoenshelft. Het verval van Oscar Piastri werd daar in gang gezet, McLaren kende over de gehele linie meer problemen dan verwacht en Verstappen gaf er zijn zege in Monza een passend vervolg. Waar velen – inclusief grote namen – sneuvelden, hield de viervoudig wereldkampioen het hoofd koel. In de persconferentie na afloop gaf hij een treffende quote: "Niemand kon door alle chaos in een ritme komen en dat was misschien wel goed voor mij." Juist doordat niemand in een ritme kon komen, kwam alles op de laatste ronde aan, met de druk er vol op. En juist in die omstandigheden weet Verstappen doorgaans wel wat hem te doen staat, zeker in de tweede helft van het afgelopen jaar. Bij die persconferentie was het overigens ook vermakelijk dat Carlos Sainz en Liam Lawson er waren, waarbij laatstgenoemde na binnenkomst vroeg: "Aan welke kant moet ik eigenlijk zitten? Help me even, want ik kom hier normaal nooit op zaterdag!"
Ook om een tweede reden is het kiezen van een kwalificatie treffend. De FIA heeft erkend dat vuile lucht weer een groter probleem is gebleken dan voorheen. George Russell noemde het F1-seizoen 2025 zelfs een run naar bocht 1. Alhoewel dat een beetje overdreven is, klopt het wel dat puur racen een stuk lastiger was dan de FIA graag wilde zien. Nikolas Tombazis heeft ons in Abu Dhabi zelfs verteld dat de FIA heeft overwogen het reglement aan te passen, maar dat er niet voldoende steun van teams kwam. Het maakte de kwalificaties naast enerverend om te kijken ook nog eens belangrijker dan in pakweg 2022 of 2023, met die in Baku als de spectaculairste van het jaar.
Volgend jaar zou vuile lucht een minder groot probleem moeten zijn, maar wellicht hebben de FIA en Formule 1 dan hele andere zorgen. Laten we afsluitend vooral hopen dat de Formule 1 in 2026 nog 'gewoon' de Formule 1 blijft zoals we die kennen en hopelijk - ondanks alle veranderingen - nog altijd dezelfde aantrekkingskracht kan hebben op het mondiale publiek...
De kwalificatie in Baku was tekenend voor de tweede seizoenshelft.
Foto door: Andrew Ferraro / LAT Images via Getty Images
Wat zou jij graag willen zien op Motorsport.com?
- Het Motorsport.com-team
Source: Motorsport