Zoals te verwachten is, heeft de tweevoudig wereldkampioen uit Asturië zijn eerste succes nog altijd "heel scherp op het netvlies" en beschouwt hij 2005 als iets bijzonders. "Ik herinner het me nog heel goed, het is nog steeds heel aanwezig", zegt Alonso. "Het was het eerste jaar waarin we echt een kampioenschapswaardige auto hadden. In 2003 had ik al een auto om voor podiumplaatsen te vechten; ik pakte mijn eerste pole en mijn eerste podium, wat al een voorbode was van wat er in 2005 kon gebeuren. Maar in 2005 viel alles echt perfect op zijn plek."
"Het was het eerste jaar in mijn Formule 1-carrière waarin ik naar een Grand Prix ging met de druk om een resultaat te móéten halen. Tot dat moment ging ik erheen om simpelweg zo goed mogelijk te presteren en zoveel mogelijk punten te scoren, maar toen had ik een heel concreet doel: meer punten halen dan Räikkönen. Het was de eerste keer in mijn leven dat ik in kampioenschapsmodus reed. De auto was heel goed en wanneer de auto heel goed is, komen de juiste oplossingen vanzelf en ontstaat er automatisch ook een goede sfeer", herinnert Alonso zich.
Vanaf het begin wist Alonso dat zijn grootste rivaal McLaren zou zijn, en dan vooral Räikkönen. Daarom analyseerde hij zowel zijn eigen sterke en zwakke punten als die van zijn concurrenten om het maximale voordeel te behalen. "Ik zag het alsof we tegen een reus vochten. McLaren was een team dat in de jaren daarvoor hard had gevochten en had gedomineerd, en ook de grootste rivaal van Michael Schumacher was geweest. Ik denk dat de McLaren in 2005 net iets sneller was dan de Renault, maar hij was veel minder betrouwbaar. Dat was ons sterke punt: alle races uitrijden."
Wat Ferrari en Michael Schumacher betreft, sloot de Spanjaard hen al snel uit: "Michael Schumacher was er in 2005 nog wel, maar hij had geen erg goede auto en ik wist dat mijn echte rivaal Kimi zou zijn." De seizoensstart bleek cruciaal. Met drie overwinningen en een podium in de eerste vier races werd een belangrijke puntenbuffer opgebouwd, wat ook de benadering van het team veranderde. "We begonnen het kampioenschap heel sterk, met veel overwinningen en een zeer betrouwbare auto. De McLaren van Räikkönen was ook erg snel, maar had veel betrouwbaarheidsproblemen. Dus we wonnen óf op eigen kracht, óf wanneer hij uitviel. Maar als zij een normaal weekend hadden, wisten we dat ze net iets sneller waren. Dat was mijn grootste zorg in 2005: elke keer profiteren wanneer McLaren een slecht weekend had, omdat er ook races zouden zijn waarin wij punten zouden verliezen. Zo verzamelden we veel overwinningen en een grote voorsprong in het kampioenschap, en werd elke race op een andere manier beleefd."
Fernando Alonso kon het goed vinden met Renault-teambaas Flavio Briatore.
Foto door: Motorsport Images
Alonso stond ook stil bij het belang van Flavio Briatore voor het succes van 2005, de man die in hem geloofde en hem naar de Formule 1 bracht, en die bij Renault de perfecte teambaas was. "Flavio verloor nooit het perspectief van het winnen van het wereldkampioenschap uit het oog. Ik denk dat we allemaal volledig gefocust waren op winnen. In de eerste races keken we nog wat meer van race tot race en probeerden we gewoon goede resultaten te behalen, maar vanaf race vijf of zes, toen we al een belangrijke puntenbuffer hadden met een sterke auto, begonnen we echt in kampioenschapsmodus te racen. Wanneer we een slecht weekend hadden of weinig punten scoorden, maakte Flavio meteen een berekening of een gemiddelde van wat we in de volgende drie of vier Grands Prix nodig hadden, of zei hij: 'Dit compenseert voor Imola, toen McLaren de motor opblies.' Hij maakte altijd berekeningen om ons allemaal voor de volle honderd procent gemotiveerd te houden."
Naarmate het seizoen vorderde, begon de coureur uit Oviedo te beseffen dat het een bijzonder jaar was waarin alles klopte. Hij noemde de Grand Prix van Frankrijk 2005 als een nieuw keerpunt. "Ik voelde dat ik een sterke connectie had met dat jaar, omdat soms dingen gewoon moeten lukken, simpelweg omdat ze moeten lukken. We waren in Frankrijk, aan de leiding in het kampioenschap, met een Frans team en alle topmensen van Renault in de paddock… En we wonnen de race, met ook het publiek volledig achter ons. Het was niet langer alleen in Barcelona dat we overal blauwe tribunes zagen, maar in alle landen. En daar, ook al blijf je dromen van het wereldkampioenschap, voelde ik na Magny-Cours dat we op de goede weg zaten."
Wat betreft de druk en zijn jonge leeftijd – hij was destijds de jongste wereldkampioen uit de geschiedenis – verzekert Alonso dat dit hem niet beïnvloedde. "Natuurlijk heb je druk, die heb ik altijd gehad in mijn sportieve carrière… En in die cruciale races, zoals in Brazilië, vroegen ze me hoe ik me dat weekend voelde toen we al matchpoint hadden om het kampioenschap te winnen, of ik 's nachts kon slapen en dat soort dingen. Maar eerlijk gezegd had de druk dat jaar niet al te veel invloed op me."
Terugkijkend erkent de Spaanse coureur, die twintig jaar later nog steeds actief is in de Formule 1 met Aston Martin, dat alles "snel voorbij is gegaan" en wil hij vooral de fans bedanken. "Het is snel gegaan, en ik denk vooral dankzij de fans. Het zijn al twintig jaar, maar ze zijn er altijd geweest. Ze hebben betere en slechtere jaren meegemaakt, zelfs toen ik twee jaar uit de Formule 1 stapte om andere categorieën te proberen, en ze zijn altijd trouw gebleven. Dat heeft er ook voor gezorgd dat het allemaal zo snel voorbij is gegaan, omdat het altijd voelde als een voortzetting van die prachtige jaren. En daarom race ik nog steeds een beetje, omdat ik er nog altijd net zo van geniet als in 2005."
Fernando Alonso kroonde zich in 2005 voor het eerst tot kampioen, een jaar later volgde zijn tweede titel.
Foto door: Steve Etherington / Motorsport Images
Wat zou jij graag willen zien op Motorsport.com?
- Het Motorsport.com-team
Source: Motorsport