Nog nooit was Jenning de Boo zo zenuwachtig als zaterdagavond. De wereldkampioen was tijdens het olympisch kwalificatietoernooi plots even zijn vertrouwen kwijt, maar herpakte zich en greep een olympisch ticket op de 500 meter. "Dit was echt standje extreem."
De Boo dacht op Tweede Kerstdag in alle rust naar de 1.000 meter bij de vrouwen te kunnen kijken, totdat hij in hotel Reggeborgh plots werd overvallen door de spanning. Niet vanwege zijn eigen wedstrijdspanning, maar omdat Jutta Leerdam met meer dan 50 kilometer per uur uit de bocht vloog.
De Boo stond op dat moment al drie dagen lang strak van de spanning. De doemscenario's spookten door zijn hoofd. Wat als het niet lukt? Wat als ik een valse start heb? Wat als ik ziek word? Wat als ik een blessure krijg?
De Boo had tijdens de rit van Leerdam eigenlijk bij zijn vriendengroep in Groningen willen zijn. "Lekker Kerst vieren, dat doe ik elk jaar." Maar in plaats van een kerstdiner sloot hij zich afgelopen dagen op in zijn hotelkamer. De angst om ziek te worden voerde de boventoon.
Daar kwam na de val van Leerdam nóg een zorg bij. "Die val van Jutta kan mij dus ook overkomen", besefte De Boo. Het spannendste toernooi van de winter houdt namelijk geen rekening met topfavorieten. Zelfs niet met dé sprintkoning van Nederland. "Ik had echt de angst dat het niet zou lukken."
Nog nooit was De Boo zo zenuwachtig als zaterdagavond. "Dit was standje extreem. Ik heb nog nooit zoveel spanning en stress ervaren. Je gaat opeens aan alles twijfelen. In aanloop naar het OKT was schaatsen helemaal niet meer leuk, joh."
Die spanning werd alleen maar erger toen De Boo in de eerste omloop op de 500 meter werd verslagen door Sebas Diniz. De schaatser van Team IKO-X2O was verrassend sneller dan De Boo (34,14 om 34,36), die direct wist dat die tweede plek hem geen 100 procent garantie bood op een olympisch ticket.
"Sebas zette een wereldtijd neer. Alle respect naar hem, maar die deed wel even pijn. Ik moest er in die tweede omloop echt, echt, echt voor gaan strijden."
In de anderhalf uur die volgde schoot er van alles door zijn hoofd. Toen ik daar boven lag te herstellen, dacht ik maar één ding: het liefst wil ik hier nu weg. Waar heb ik het allemaal voor gedaan? Dat maakte het allemaal extra zuur.''
Om kalm te blijven besloot De Boo vlak voor de start van de tweede omloop aan te kloppen bij zijn coach Dennis van der Gun. De Reggeborgh-coach praatte zijn pupil moed in. "Hij zei: je kan het." Die korte boodschap bleek genoeg voor De Boo.
Eenmaal terug op het ijs, herpakte hij zich. In een rechtstreeks duel met angstgegner Diniz snelde De Boo naar 33,69 en reed hij zijn beste tijd ooit in Thialf. "Het was zo ontzettend spannend. Ik heb eigenlijk geen idee hoe ik het gedaan heb."
"Ik denk dat alles samenkwam. Al die angst en frustratie heb ik omgedraaid in die tweede omloop. Ik denk dat mijn moeder niet durfde te kijken, terwijl ze wel op de tribune zat.''
In het bijzijn van zijn ouders kwamen alle emoties er na afloop uit. De Boo brulde en stond met tranen in zijn ogen op het middenterrein. Dat zie je zelden bij de 1.95 meter lange sprinter.
"Het maakte heel wat los. Ik durf wel te zeggen dat ik hier echt veel voor gelaten heb. Ik kon vandaag alleen maar verliezen. De ontlading was enorm", zei De Boo, die na afloop ook zijn coach Van der Gun bedankte. "Hij had gelijk. Ik kon het dus wel."