Stijn van de Bunt was vrijdag dé grote verrassing op het olympisch kwalificatietoernooi in Thialf. Afgelopen zomer lag het 21-jarige schaatstalent met een gebroken rug in het ziekenhuis. Een half jaar later grijpt hij een olympisch ticket. "Bizar hè?"
In de bergen van Andorra ligt Van de Bunt half juli plots op het natte asfalt. De schaatser probeert tijdens een trainingsrit op de wielrenfiets uit te wijken voor een auto, maar knalt met 50 kilometer per uur tegen het voertuig aan. Van de Bunt breekt bij het ongeluk zijn rug en meerdere ribben.
"Ik heb toen drie dagen in het ziekenhuis gelegen en acht dagen niet kunnen trainen", vertelt Van de Bunt een half jaar later in de catacomben van Thialf. De jongeling van Team IKO-X²O had mede door zijn ongeluk zijn pijlen gericht op de Olympische Spelen van 2030, maar mag na zijn stunt op de 5.000 meter dit jaar al naar de Spelen.
Zelf lijkt hij amper onder de indruk van die prestatie. Van de Bunt staat als koele kikker de pers te woord en had voor de spannendste wedstrijd van de winter nul stress. "Normaal gesproken heb ik dat wel, maar nu niet."
Wat voelde hij dan toen hij vrijdagmiddag aan de start stond van zijn eerste olympisch kwalificatietoernooi? "Niets", zegt Van de Bunt koeltjes. "Ik viel gelijk in slaap vannacht. Dat was best chill."
Van de Bunt lijkt een uur na de "wedstrijd van zijn leven" nog niet te beseffen dat hij naar de Spelen mag. "Ik denk dat het nog even moet indalen, maar ik ben altijd wel relaxed hoor." Het meest nerveuze deel van de dag kijken was afwachten wat de concurrentie ging doen.
Van de Bunt kwam in actie in de zesde rit, waarna hij drie ritten op het middenterrein moest wachten of zijn persoonlijk record van 6.09,30 genoeg was voor een olympisch ticket. "Wij werden helemaal gek op het middenterrein", vertelt zijn coach Martin ten Hove na afloop. "Het leek hem niets te doen."
"Hij stond ogenschijnlijk ijskoud toe te kijken hoe Chris (Huizinga red.) en Marcel (Bosker red.) reden. Wij dachten alleen maar: als je deze rit overleeft, ga je naar waarschijnlijk naar Milaan", vertelt Ten Hove.
Van de Bunt had dat ook door, maar liet dat amper merken. "Mijn hartslag zat boven de 140, terwijl ik stilstond. Ik voelde mijn hart kloppen in mijn keel. Er ging van alles door mijn lijf. Maar het viel nog mee hoor", lacht Van de Bunt. "Mijn maximale hartslag is 200."
Na de laatste rit kwam er een einde aan alle spanning. Routiniers Beau Snellink, Marcel Bosker en Huizinga beten zich stuk op de toptijd van Van de Bunt.
"Wat ik toen deed? Dat ik weet ik allemaal niet meer. Ik vloog mijn coaches in de armen en nu sta ik hier", zegt Van de Bunt, die zonder enige internationale ervaring naar Milaan gaat.
En dat terwijl Van de Bunt afgelopen zomer nog met een gebroken rug in het ziekenhuis lag. Als Van de Bunt in de tunnel van Thialf terugdenkt aan dat moment, blijkt de nuchtere Utrechter toch even onder de indruk te zijn van zijn eigen prestatie.
"Bizar hè?", klinkt het. "Dat ik mij hier nu plaats voor de Spelen, had ik toen echt niet verwacht. Toen ik daar op het asfalt lag, zag ik deze niet aankomen. Toen dacht ik echt niet aan de Spelen. Ik heb ook eigenlijk geen idee op welke dag de vijf kilometer is", geeft Van de Bunt toe. "Deze stond nog niet op de kalender."
Helemaal uit het niets komt de stunt van Van de Bunt niet. Twee weken geleden reed hij tijdens een trainingswedstrijd in Thialf een uitstekende tijd van 6.11,61 op de 5.000 meter, waarna hij als outsider werd genoemd voor de olympische tickets op de lange afstanden. "Toen pas durfde ik aan de Spelen te denken."
Zijn Belgische teamgenoot Bart Swings ging er wel al vanuit dat Van de Bunt de Spelen wel ging halen. Vlak voordat Van de Bunt in actie kwam op de 5.000 meter stuurde Swings nog een appje in de groepsapp van Team IKO-X²O . "Als je 6.13 rijdt, ben je een heel eind", klonk het vanuit de Spaanse zon.
"Maar dat hij zit zou winnen, zagen wij ook niet aankomen", geeft Ten Hove toe. "Holy shit. Hij was de laatste weken echt goed aan het worden en ging steeds beter rijden, maar je weet niet wat het echt waard is. Dit is echt te gek."
Het huzarenstukje van Van de Bunt doet denken aan Esmee Visser, die na een stunt op het OKT in 2018 goud won tijdens de Spelen van Pyeongchang. "Of ik dat ook ga doen? Hetzelfde doen zou een hele eer zijn, maar ik verwacht dat er tijdens de Spelen wel wat meer druk op staat."
Source: Nu.nl sport