Van alle landen op de Formule 1-kalender was Japan er één die ik tot dit jaar nog niet had kunnen afvinken. Toen ik hoorde dat ik was ingedeeld om namens Motorsport.com af te reizen naar Suzuka, maakte ik dan ook een klein sprongetje van geluk. Collega Ronald had me al vaak verteld hoe bijzonder de Grand Prix van Japan is — en hij had geen woord te veel gezegd. Vanaf het moment dat je aankomt in Tokio word je volledig ondergedompeld in een totaal andere wereld. Alles voelt georganiseerd, respectvol en tegelijk intens levendig. Vrijwel direct stapte ik op de Shinkansen richting Suzuka om mijn accreditatie op te halen, waarna ik doorreisde naar Nagoya, mijn uitvalsbasis voor het weekend. Alleen die treinreis door het Japanse landschap was al een ervaring op zich.
Werktechnisch gezien was het een uiterst productief raceweekend. Ik maakte onder andere een portretterend interview met Isack Hadjar, die aanvankelijk korte antwoorden gaf, maar zichtbaar loskwam toen hij merkte dat ik me goed had voorbereid. Daarnaast had ik een boeiend gesprek met Claire Dubbelman over het behalen van haar superlicentie voor FIA Race Director, waarmee zij de eerste vrouw, de eerste Nederlandse én de jongste ooit werd met deze kwalificatie.
Ook de momenten buiten de interviews en mediasessies om waren bijzonder. Tijdens de vrije trainingen wandelde ik langs de baan naar beroemde plekken als de Esses, de Degners en de Casio Triangle, en bij aankomst en vertrek zag ik bij de poort de fraai uitgedoste Japanse fans die een ongekende devotie tonen voor de sport. Sportief gezien gebeurde er ook genoeg met een indrukwekkende pole-position én overwinning van Max Verstappen, terwijl Hadjar zijn talent onderstreepte door knap achtste te worden voor Racing Bulls.
Normaal gesproken probeer ik na een raceweekend zo snel mogelijk terug naar huis te reizen om de tijd weg van mijn gezin te beperken. Maar omdat dit mijn eerste bezoek aan Japan was, besloot ik een dag langer te blijven. Die extra dag gebruikte ik om de hoogtepunten van Tokio te bekijken en ’s avonds af te spreken met mijn Japanse collega Kunihiko Akai en de Britse autosportjournalist Jamie Klein, die tegenwoordig in de Japanse hoofdstad woont. Het was een perfecte afsluiting van een reis die op alle fronten indruk maakte. Met het vertrek uit Tokio kon er definitief een vinkje achter Japan — een race waarvan ik nu al weet dat hij bovenaan mijn persoonlijke lijstje met favoriete GP’s blijft staan.
Waar te beginnen in de zoektocht naar de persoonlijke hoogtepunten van het afgelopen auto- en motorsportjaar? Als ik kijk naar recente gebeurtenissen, dan staat het horen dat ik aanstaande januari vanuit Saudi-Arabië verslag mag doen van de Dakar Rally natuurlijk hoog op het lijstje. Maar aangezien deze rally in januari 2026 verreden wordt, vind ik het niet passend om dit als het absolute hoogtepunt van 2025 aan te wijzen. Daarvoor gebeurde er namelijk genoeg in de afgelopen twaalf maanden. Zo was ik afgelopen juni voor het tweede jaar aanwezig bij de TT van Assen om verslag te doen van de races van de Moto3, Moto2 en MotoGP. Er stond onder meer een interview op het programma met Niklas Ajo, de teambaas van Collin Veijer in de Moto2.
Het absolute hoogtepunt van het bezoek aan het TT Circuit Assen vond op donderdag en vrijdagochtend echter al plaats. Op uitnodiging van titelsponsor Lenovo kreeg ik - samen met een klein gezelschap journalisten van andere media - de kans om achter de schermen te kijken bij het MotoGP-team van Ducati. De echte geheimen achter het succes van de Italiaanse motorfietsen werden natuurlijk niet prijsgegeven, maar het gaf wel een prachtig inkijkje in hoe het succesvolste MotoGP-team van de afgelopen jaren te werk gaat. Naast een rondetafelgesprek met sportief directeur Mauro Grassilli en vehicle development manager Nicolò Mancinelli, waarin het vooral over technologie en AI ging, was er een diner met teammanager Davide Tardozzi. Ook mochten we de pitbox en de engineeringtrucks bezoeken. Met name het bezoek aan de pitbox na de eerste vrije training maakte indruk. Na een crash van Marc Márquez was prachtig zichtbaar hoe kalm en harmonieus de monteurs aan de slag gingen om de schade te repareren. Daarmee was het kijkje in de keuken helemaal compleet en werd het een ervaring om niet snel meer te vergeten.
Na zo'n lang autosportseizoen is het altijd diep graven om op een rijtje te krijgen wat er allemaal gebeurd is. Het interview met Romain Grosjean over simracen – een passie van ondergetekende – krijgt een eervolle vermelding, aangezien dit nogal wat voeten in de aarde had (lees: een jaar lang in de maak was). Daarnaast had ik dankzij een uitnodiging van Peugeot weer de eer om aanwezig te zijn bij de 24 uur van Le Mans, waarvan ik in ieder geval 22 uur live vanaf het circuit heb gevolgd – de andere twee zat ik met de ogen dicht in de Peugeot-hospitality. Bovendien werd het jaar 2025 mooi afgesloten met een bezoek aan Biggin Hill, waar het F1 Media & Technology Center is gevestigd en ik een interview had met Dean Locke, director of broadcast & media. Daar kreeg ik ook een unieke rondleiding om te zien wat er allemaal bij komt kijken om een F1-uitzending te regelen – en dat is veel meer dan men denkt.
Toch moet ik als hoogtepunt veel dichter bij huis kijken: het weekend van de GT World Challenge Europe op Zandvoort. Het is een mooi kampioenschap en het idee was om daar interviews te doen met de twee Emil Frey Racing-coureurs: Thierry Vermeulen en Chris Lulham. De timing blijkt echter flink in het voordeel te werken: dit raceweekend volgt immers kort na de inmiddels bekende GT3-test van ene 'Franz Hermann' op de Nordschleife. Aangezien Max Verstappen met Emil Frey Racing samenwerkt via Verstappen.com Racing, kregen de interviews dus een nieuwe invalshoek – ook omdat Lulham aanwezig was bij die test. Als kers op de taart weten we – met wat geluk en timing – ook nog een interview met teambaas Lorenz Frey-Hilti te regelen, wat resulteert in een uitgebreid interview over Verstappen, die daarin de nodige lof krijgt. In combinatie met een uitgebreid interview met Rudy van Buren over het behalen van de benodigde licentie om te mogen racen op de Nordschleife, waren we – met wat geluk ook – goed voorbereid op de uitstapjes van Verstappen. En laten we hopen dat dit niet zijn enige waren.
Het kiezen van een hoogtepunt uit het voorbije kalenderjaar is inderdaad geen gemakkelijke opgave. 2025 is weer een druk, maar bovenal enerverend jaar geweest. Met reizen naar 17 van de in totaal 24 Formule 1-weekenden heb ik wederom vele hoeken van de wereld mogen zien en, zowel op als naast het circuit, meerdere avonturen beleefd. Het besef dat het een voorrecht is, komt op een paar plekjes nog net iets meer naar boven dan normaal. Eén daarvan is traditiegetrouw Monaco. Journalisten mogen met een fotohesje direct achter de vangrails staan - naast de marshals - en dat is nergens zo indrukwekkend als in het prinsdom. Het blijft ieder jaar weer een bijzondere ervaring en verveelt nooit.
Ondanks alle Air Miles hebben twee hoogtepunten bijzonder dicht bij huis plaatsgevonden. Eentje had niet eens met de Formule 1 – toch mijn werkveld – te maken. Tijdens de F1-zomerstop werd ik bij de Racing Day in Assen gevraagd of ik bij een professionele coureur achterop een motor zou willen stappen. Ik had überhaupt nog nooit op een motor gezeten, laat staan achterop eentje die met meer dan 200 km/u over het TT Circuit knalt. Veel bedenktijd was er echter niet en dus stond ik enkele minuten later al inclusief pak en helm in de pitbox. "Mij gewoon goed vasthouden, want meer bescherming is er niet", klonk het. Het idee dat ik bij ook maar eventjes loslaten nogal hardhandig op het asfalt zou liggen, was niet geheel comfortabel, maar de ervaring die volgde is met recht gedenkwaardig gebleken.
Het hoogtepunt op F1-vlak vond eveneens dicht bij huis plaats: een bijzondere mediasessie met Toto Wolff in Zandvoort, georganiseerd door Mercedes-Benz Nederland. Het geheel zou eigenlijk een kwartiertje duren, maar na vijf minuten zei Wolff in het Duits al tegen de PR-dame: "Laat maar lopen." Een 'sessie' van bijna een uur volgde, waarbij het meer aanvoelde als een avondje in de kroeg. Het begon al toen het over AI-foto's van Wolff en Verstappen ging. "Maar weten jullie dat er ook deepfake 18+-video's van mij op het internet staan?", begon Wolff uit het niets. "Ik kan daar trouwens best om lachen, zolang ik maar een goed lichaam heb en ook goed presteer!" Het zette de toon voor het vervolg.
Wolff sprak openhartig over de strijd tussen Hamilton en Rosberg in 2016, de geruchten over Verstappen en Mercedes en eveneens over de toekomst. Vermakelijk detail was overigens dat George Russell in exact dezelfde ruimte zat te eten. Op het moment dat enkele quotes van de Britse coureur ter sprake kwamen, schreeuwde Wolff: "George, heb je dat echt gezegd?" Toen het antwoord bevestigend bleek, lachte de Oostenrijkse teambaas: "Asshole!" Toen het geheel na vijftig in plaats van vijftien minuten voorbij was, stond Wolff op en riep hij zelf: "Well, that was good fun!" We grapten nog dat Bradley Lord, hoofd PR van Mercedes, daar wellicht anders over dacht, maar bijzonder was het zeker. Een gesprek met een teambaas zoals je dat in de o zo geregisseerde Formule 1 van tegenwoordig nog maar zelden meemaakt.
Een openhartig gesprek met de teambaas van Mercedes.
Wat zou jij graag willen zien op Motorsport.com?
- Het Motorsport.com-team
Source: Motorsport