Pas achttien jaar en nu al niet meer weg te denken uit de Nederlandse schaatstop. Angel Daleman wil dolgraag als een van de jongste schaatssters ooit een olympisch ticket bemachtigen, maar na een "kutvoorseizoen" gunt ze zichzelf tijd. "Was een pittige les."
Daleman laat na een reeks vragen even een korte stilte vallen in Thialf. "Niet Ireen, maar Antoinette was gewoon een van de jongsten? Best vet eigenlijk", zegt ze met een grote glimlach.
Tussen Kerst en Oud en Nieuw kan Daleman ook als een van de jongste langebaanschaatssters ooit een olympisch ticket bemachtigen. Alleen Ria Visser (achttien jaar en zes maanden) en Antoinette Rijpma-de Jong (achttien jaar en tien maanden) waren jonger bij hun olympisch debuut. Haar grote voorbeeld Ireen Wüst was negentien jaar.
"Soms vergeet ik hoe bijzonder het is dat ik op deze leeftijd al bij de top rijd", zegt Daleman, die tijdens de openingsceremonie van de Spelen in Milaan achttien jaar en elf maanden oud is. "De meesten van mijn leeftijd staan nog op het WK junioren. Het OKT (olympisch kwalificatietoernooi, red.) rijden is eigenlijk al een prestatie op zich."
Maar zo werkt het niet in de wereld van Daleman. De Leiderdorpse wil koste wat kost bewijzen dat ze als tiener bij de absolute schaatstop hoort. Dit seizoen komt ze er voor het eerst in haar nog prille carrière achter dat dat niet altijd kan. "Dat was een hele pittige les."
Daleman brak vorig jaar door als hét schaatstalent van Nederland. Ze won in China haar eerste wereldbekermedaille, waarna ze zich verrassend plaatste voor de WK afstanden. Daar werd ze op de teamsprint de op een na jongste Nederlandse wereldkampioene ooit.
Dit seizoen is alles anders. In april tekende Daleman haar eerste fulltimecontract bij Team Essent en groeide ze uit tot een van de gezichten van de schaatsploeg. "Vorig jaar dacht ik: ik zie het wel. Nu ben ik iets minder onbevangen en zijn er verwachtingen", zei ze eerder dit seizoen. "Niet alleen vanuit de buitenwereld, maar ook vanuit mezelf."
"Ik heb het vorig jaar goed gedaan, waarom zou ik het dan niet nog een keer kunnen? Ik weet dat ik minder te verliezen heb dan andere mensen aan de start. Maar ook ik wil altijd het beste eruit halen."
Met die instelling begon Daleman aan haar eerste olympisch seizoen, maar dat liep anders dan verwacht. "Ik had een kutvoorseizoen." De rijzende ster was niet blij met haar trainingen, ervoer stress en was voor even het vertrouwen op het ijs kwijt. "Als het dan slecht blijft gaan, gaat dat in je hoofd zitten."
Ondanks de mindere periode plaatste Daleman zich bij de NK afstanden overtuigend voor de World Cups. In Calgary en Salt Lake City eindigde ze niet op het podium, maar reeg ze de persoonlijke records aaneen. Met als hoogtepunt het wereldrecord voor junioren op de 500 meter (37,28). Ter vergelijking: Femke Kok bleef op achttienjarige leeftijd steken op 37,45.
De goede prestaties in Noord-Amerika gaven haar vertrouwen, maar eenmaal terug in Nederland was Daleman nog steeds niet helemaal tevreden. "Ik legde mezelf vooral heel veel druk op dat ik mee moest blijven rijden met de top. Ik hamerde daar zo erg op."
Daleman besloot het roer even om te gooien en haar woonplaats én schaatsstad Heerenveen voor een paar dagen achter zich te laten. "Ik ben leuke dingen gaan opzoeken. Ik ben even lekker naar mijn ouders gegaan en ik heb een nichtje gekregen. Daar ben ik langs geweest."
De afleiding hielp Daleman. "Lekker met jezelf bezig zijn, is uiteindelijk altijd het beste", zegt de tiener, die zelfreflectie niet uit de weg gaat. "Ik moet wat meer genieten en waarderen dat ik hier al sta, in plaats van 'ik moet nu al bij de top horen'. Soms vergeet ik dat ik achttien ben."
"Angel is iemand die je eerder moet remmen dan duwen", vertelt Dave Versteeg, haar coach en steun en toeverlaat. "Ze streeft altijd naar perfectie. Maar als het gevoel er even niet is, moet ze dat ook kunnen loslaten."
Dat lukt pas begin december, tijdens de World Cup in Heerenveen. "Ik dacht: ik kan hier nog wel een keer op safe rijden, maar daar koop je ook helemaal niks voor. Dus ik dacht: ik knal er gewoon keihard in."
Ze verpletterde in Thialf haar eigen baanrecord bij de junioren (1.53,98) en schreeuwde het na afloop uit van vreugde. "Ik moest even door die muur heen. Niet móéten presteren, maar losgaan op het ijs. Weer even wild worden", zegt Daleman lachend.
"Ik heb het privilege dat ik die les op deze jonge leeftijd al mag leren", zegt Daleman, die nu vol vertrouwen haar eerste OKT gaat rijden. "Van andere schaatsers hoor ik dat het echt verschrikkelijk is, maar ik hoef natuurlijk minder dan anderen. Ik heb nog lang zat."
Toch hoopt Daleman in Thialf in de voetsporen van Visser en Rijpma-de Jong te treden. "Je kan als reserve meegaan naar de Spelen, maar daar heb je natuurlijk geen reet aan. Ik schaats om te winnen en wil ook naar Milaan. Dat is mijn droom, maar ik hoef niet helemaal m'n kop in te slaan als ik me niet plaats."
Source: Nu.nl sport