Onlangs schreef ik in een column een zin die bij nader inzien helemaal fout was. Die zin luidde: ‘Fred Grim is gewoon Fred Grim, geen crisismanager.’ Dat moet zijn: juist omdat Fred Grim Fred Grim is, is hij crisismanager. Sterker nog: hij is al voorbij de crisis.
Grim is de liefdevolle vader die kwetsbare voetballers opbeurt met een strooisel van woorden, met onderonsjes, met een arm om een schouder. Die tegen tieners zegt: nou jongens, veel plezier en geniet ervan.
Sorry dus voor het misverstand. De nederige dienaar Fred Grim gaat eerst met de mens aan de slag, alvorens hij naar de Ajacied kijkt. Al het oeverloze gelul over Ajax-DNA is verstomd, om de simpele reden dat de huidige ploeg wint met betonvoetbal 3.0, met een aanhang die tijdelijk gelooft in het aardse gevecht om het bestaan.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Fred Grim en Robin van Persie: zondag verschenen ze na elkaar voor de pers, na de 2-0 in de Klassieker. De 2-0 dus voor de ploeg van Grim. Een groter verschil tussen twee trainers vinden is onmogelijk.
Grim is een voormalige keeper die het jarenlang ook mentaal kon opbrengen om reserve te zijn, in het besef dat de ander, meestal Edwin van der Sar, beter was. Van Persie is een sierlijke, vroegere spits met een behoorlijk ego, die zich wentelde in het schijnsel van het wereldvoetbal. Voor zo’n grote voetballer is het moeilijk een niveau te zakken, naar spelers van dertien in een dozijn.
Grim is 60 jaar. Hij is al jaren trainer, maar nooit overdreven succesvol. Hij plukte dankbaar de bloemen in de berm langs zijn levenspad. Van Persie (42) is de hemelbestormer, die al na een half jaar van Heerenveen naar Feyenoord vertrok, omdat het stijgen naar grote hoogten hem niet snel genoeg kan gaan.
Grim gooide alle principes overboord, al schaamt hij zich stiekem voor het type voetbal. Van Persie is volop verzeild geraakt in de crisis, zonder dat hij daarvan wil weten. Hij doet het qua resultaat gemiddeld slechter dan de ontslagen Brian Priske vorig seizoen, met name in Europa, maar hij noemt de staat waarin Feyenoord verkeert geen crisis. Hij kan zich ook meer permitteren. Priske was vanaf het begin omstreden, alleen al omdat hij Arne Slot opvolgde; Van Persie is de zoon van de club met extra krediet.
Grim is de bescheidenheid zelve. Hij praat over gezamenlijke succesbeleving. Wie Van Persie hoort, denkt zondag even dat Feyenoord heeft gewonnen. Hij is een goede verteller, ook als het gaat over mentale druk, over de druk die hij zichzelf oplegt. Hij is weliswaar een jonge trainer, maar hij is niet bepaald jong in het voetbal – hij is al zijn hele leven met een bal bezig.
In zinnen van Van Persie zit steevast poëzie, hoewel die momenteel uit het voetbal van Feyenoord is verdwenen. Grim is realist. Hij legt het spel van Francesco Farioli, de trainer van vorig seizoen, onder het kopieerapparaat en zegt het zoals het is: 5-4-1. Defensiever bestaan systemen bijna niet.
Grim is tijdelijk veranderd in een aardige versie van José Mourinho. De Portugees zei eens dat poëten geen trofeeën winnen in het voetbal. Juist het gebrek aan poëzie van Fred Grim helpt Ajax door moeilijke tijden.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns