Het handbalfeest van afgelopen weken in Rotterdam Ahoy kreeg zondag een teleurstellend einde voor de Nederlandse handbalsters. De ploeg van bondscoach Henrik Signell verloor de strijd om het brons en bleef met lege handen achter.
"De meest ondankbare plek van het toernooi", verzucht Lois Abbingh kort na de nederlaag tegen Frankrijk. "We hebben dit hele toernooi super hard geknokt en hadden onszelf kunnen belonen..."
Nederland kwam meermaals op een ruime voorsprong, maar Frankrijk vocht zich terug en greep vlak voor tijd zelfs de leiding. In de slotseconden van de reguliere speeltijd maakte Dione Housheer de 26-26, waarmee ze een verlenging afdwong.
In die verlenging liep Nederland al snel achter de feiten aan. Bo van Wetering en Romée Maarschalkerweerd scoorden nog wel, maar het lukte Oranje niet meer om terug te komen.
"Misschien kijken we in die verlenging te veel op de klok en denken we te veel na", analyseert Housheer na afloop. "Dan is het net niet. Ik had het zo graag met een plak af willen sluiten, ook voor Lois en Estavana (Abbingh en Polman, red.). Het had zo mooi kunnen zijn."
Door de nederlaag kregen Polman en Abbingh niet het gedroomde afscheid. De twee speelden hun laatste interland en werden na afloop nog wel even in het zonnetje gezet.
Vanwege het resultaat bleef een groots afscheid uit. "Ik voel nu teleurstelling. Ik had het vooral het team heel erg gegund om met een medaille af te sluiten", zegt Abbingh. "Tegelijkertijd probeer ik ook te genieten van het afscheid."
"Aan een vierde plek heb je helemaal niets", zegt Polman. "Vooraf had ik getekend voor een plek in het finaleweekend. Maar als je dan vierde wordt, is het ruk."
"Maar geef me tien minuutjes", vervolgt Polman. "Dan ga ik vanavond mijn interlandcarrière alsnog op een mooie manier vieren."
Source: Nu.nl sport