Het Formule 1-seizoen 2025 zit erop. Hoe presteerden de teams en coureurs in de afgelopen jaargang van de koningsklasse? NU.nl blikt terug aan de hand van het door McLaren gewonnen constructeurskampioenschap.
De McLaren-fabriek mag trots zijn op 2025. Met een dominante auto werd in totaal veertien keer gewonnen. Bij 22 van de 24 Grands Prix stond minimaal één McLaren-coureur op het podium. Al mocht Lando Norris in Las Vegas wel de champagne drinken, maar zijn tweede plek niet houden.
Het was voor McLaren misschien niet altijd ideaal, maar met twee aan elkaar gewaagde coureurs bleef het spannend. Oscar Piastri won net als Norris zeven keer en verhoogde de druk op zijn meer ervaren teamgenoot flink.
Tegelijkertijd bleef Max Verstappen door de aanpak om geen eerste coureur aan te wijzen meedoen, iets waar alle Formule 1-volgers McLaren dankbaar voor mogen zijn. In de slotfase van het seizoen rammelde het strategisch en technisch enigszins bij het team, maar de snelle auto verdiende de titel over het gehele seizoen dubbel en dwars.
Norris en Piastri kregen gelijke kansen, iets wat heel ver werd doorgevoerd. Uiteindelijk was Norris net iets constanter met meer podiumplekken en meer poles. Piastri liet het vooral in de zes races van Azerbeidzjan tot Las Vegas liggen. In die fase legde Norris het fundament voor zijn titel.
Mercedes is blij met de tweede plaats in het constructeurskampioenschap, maar uiteindelijk is ook 2025 weer een teleurstellend seizoen geworden. Het tijdperk van dominantie raakt steeds verder weg in de geschiedenis.
George Russell won dan wel twee keer, maar dat zijn de kruimels waarmee het team van Toto Wolff het al sinds de invoering van het huidige regelpakket moet doen. Van deze generatie auto's zijn ze nu in ieder geval verlost. Extra pijnlijk: de Mercedes-krachtbron won achter in de McLaren-auto's wel beide titels.
Het uiteindelijk geslaagde debuut van Andrea Kimi Antonelli is een opsteker, al zat de negentienjarige Italiaan in de zomer even in zwaar weer. Maar met slechts zes punten minder dan voorganger Lewis Hamilton en - in tegenstelling tot de zevenvoudig wereldkampioen - drie podiumplaatsen, mag het talent uit Bologna terugkijken op een goed rookiejaar. Russell wierp zich op als sterke teamleider, maar de Brit zag Antonelli in de tweede seizoenshelft misschien iets vaker voor zichzelf rijden dan hem lief is.
Na een stormachtig seizoen eindigde 'Team Verstappen' met een opwaartse lijn. Er is nogal wat gebeurd in 2025, met vooral het vertrek van Christian Horner als opvallende gebeurtenis. Maar het team viel niet uit elkaar, integendeel. Laurent Mekies nam het over en die keuze pakte goed uit. Tegelijkertijd loste - toeval of niet - Red Bull wat problemen met de auto op, waardoor Verstappen vanaf zijn zege in Monza weer omhoog kon kijken.
Verstappen reed op een ongekend hoog niveau en was in feite de beste coureur van het seizoen. Geregeld deed hij fenomenale dingen, net als in zijn kampioensjaren. Hij nam Red Bull bij de hand en zette eerst Liam Lawson en daarna Yuki Tsunoda volledig in de schaduw. In 2025 bleek vooral dat Sergio Pérez, die zich de afgelopen jaren beter met Verstappen wist te meten, meer in zijn mars heeft dan na zijn afscheid werd gedacht.
De Italianen eindigden in 2024 met de tweede auto, maar al vroeg in 2025 werd duidelijk dat er flink wat mis is gegaan in de winter. Dat stelde Fred Vasseur voor de keuze om wel of niet door te ontwikkelen. Het werd het laatste. Ferrari richtte zich van alle topteams het meest op 2026.
Maar dat is een matig excuus voor de soms ondermaatse prestaties, twee gefrustreerde coureurs en slechts een handvol podiumplaatsen. Tekenend was de Grand Prix van Hongarije. Daarin deed Charles Leclerc vanaf pole mee, tot zijn tweede stop. Ferrari moest met een hoge bandenspanning de auto ophogen om met de vloer door de keuring te komen. De SF-25 zat vol fouten, die regelmatig opspeelden.
Het eerste jaar voor Lewis Hamilton bij de 'Scuderia' eindigde in mineur. Dat Hamilton op tempo moest komen met een auto die Leclerc als geen ander kent, was geen verrassing. Maar de Brit zakte zeker in de kwalificatie geregeld door de ondergrens. Daarna was hij steeds zo terneergeslagen dat de transfer van Hamilton van Mercedes naar Ferrari tot nu toe alleen maar verliezers kent.
Voor een team dat het vizier al seizoenen lang op 2026 heeft gericht, presteerde Williams uitstekend. De auto van vorig jaar werd vakkundig aangepakt en bleek uiteindelijk zelfs podiumwaardig. Niet één keer, maar twee keer.
Dat was te danken aan Carlos Sainz, die na een lange aanpassingsperiode Alexander Albon begon te overvleugelen. Albon pakte uiteindelijk meer punten, maar was zeker in de tweede seizoenshelft bij te veel incidenten betrokken.
Het Italiaanse zusterteam van Red Bull kan terugkijken op een geslaagd jaar, met een toegankelijke auto die rookie Isack Hadjar en de onervaren Liam Lawson, opgekrabbeld na zijn korte Red Bull-avontuur, in staat stelden om geregeld punten te pakken.
Hadjar sloop zonder hoge verwachtingen de koningsklasse in, maar bleek een (soms iets te) bevlogen toptalent. Zijn podiumplek in Zandvoort was een hoogtepunt. Lawson raapte zichzelf weer bijeen na twee races in de Red Bull en presteerde net genoeg om te mogen blijven.
De renstal van Lawrence Stroll is ook bij uitstek zo'n team dat volledig op 2026 is gericht, met de hoop dat Adrian Newey een titelkandidaat bouwt. In 2025 moesten Fernando Alonso en Lance Stroll het nog stellen met een matige auto, die vaak rond de puntengrens bivakkeerde. En vaak ook niet.
Stroll mag zich afvragen waarom hij als volgroeide Formule 1-coureur nog steeds zo wordt afgetroefd door de inmiddels 44-jarige Alonso. Inclusief sprintkwalificaties was de ervaren Spanjaard 29 keer sneller.
De Haas was een van de vele auto's die op en neer pendelden in het volle middenveld, van een vierde plaats in Mexico van Oliver Bearman tot races met twee auto's buiten de punten. Veel meer mag ook niet worden verwacht van het team met de minste middelen, al neemt de invloed van Toyota toe.
Rookie Bearman had maar één doel in 2025 en dat was de ervaren Esteban Ocon verslaan. Dat lukte de jonge Brit in alle opzichten: met meer punten, betere kwalificaties en weinig grote fouten die zouden passen in een eerste seizoen. Ferrari weet dat het de opvolger van Hamilton al in huis heeft.
Na jaren waarin Sauber elke Zwitserse frank moest omdraaien, stroomt het geld van Audi binnen. Toch leek voor Nico Hülkenberg en Gabriel Bortoleto slechts een rol in de achterhoede weggelegd. Tot de Spaanse Grand Prix, waarin Sauber een enorme update doorvoerde. Vanaf dat moment ging het lopen en eindigden de Zwitsers steeds vaker in de punten.
Hét hoogtepunt was de podiumplaats in Silverstone voor Hülkenberg, die daarmee eindelijk de statistiek van coureur met de meeste Grands Prix zonder podium achter zijn naam weghaalde. Bortoleto heeft de snelheid om zijn ervaren ploeggenoot te overvleugelen, maar hij wist dat nog niet om te zetten in punten. Dat deed Hülkenberg beter. Maar hij is gewaarschuwd.
Alpine verslijt de teambazen in een opvallend hoog tempo. Het rommelt in de top van het team, tot aan de top van de eigenaren bij Renault. De Fransen gingen zelfs zover dat afscheid werd genomen van de eigen motor. En toegegeven: de krachtbron uit Viry-Châtillon lijkt de zwakste van het veld.
Het is de vraag of dat de enige reden is dat Pierre Gasly, Jack Doohan en Franco Colapinto zich niet konden onderscheiden. Gasly liet zich wel geregeld in Q3 zien, scoorde alle punten van het team en zit duidelijk gevangen in een zwakke auto.
Colapinto had het in zijn eerste optredens druk met zichzelf, maar blijkt uiteindelijk een redelijke Formule 1-coureur. De Argentijn moet vooral kilometers maken om te bewijzen dat hij meer is dan dat. Dat kan volgend jaar, mét een Mercedes-krachtbron in de Alpine.
Source: Nu.nl sport